‘Η Ευσέβεια Είναι Ωφέλιμος προς Πάντα’
Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ δείχνει ότι η ευσέβεια φέρνει ανταμοιβή. Όχι μόνο προσφέρει την ελπίδα της αιωνίου σωτηρίας, αλλά φέρνει ωφέλεια και τώρα ακόμη. Όπως λέγει ο Χριστιανός απόστολος Παύλος: «Η ευσέβεια είναι προς πάντα ωφέλιμος, έχουσα επαγγελίαν της παρούσης ζωής και της μελλούσης.» Ναι, η ευσέβεια φέρνει μαζί της αμοιβές ακόμη και στον παρόντα καιρό, και όχι μόνο πνευματικής φύσεως αλλά και σωματικής μορφής.—1 Τιμ. 4:8.
Τι σημαίνει «ευσέβεια»; Η λέξις την οποία χρησιμοποίησε εδώ ο απόστολος Παύλος αποδίδεται με ποικίλους τρόπους, «πνευματικότης,» «ευλάβεια,» «θρησκεία,» «πνευματική ικανότης,» «αγιότης» «πνευματική εξάσκησις» καθώς και «θεοσέβεια.» Η κατά γράμμα σημασία της είναι ‘να τρέφη ένας εκτίμησι για ιερά πράγματα.’
Γιατί η ευσέβεια είναι ωφέλιμος τώρα; Εν πρώτοις, διότι εντυπώνει στη διάνοια ηθικότητα, τον έλεγχο των παθών ενός, κι έτσι τον προστατεύει από όλες τις ασθένειες, συγκινησιακές, διανοητικές και σωματικές, οι οποίες τόσο συχνά προκύπτουν από χαλαρή διαγωγή. (Παροιμ. 7:22, 23· 23:29-32) Είναι ωφέλιμη τώρα διότι βοηθεί τον άνθρωπο να είναι ικανοποιημένος, αυτάρκης. Τον προφυλάσσει από την παγίδα της φιλαργυρίας, η οποία προξενεί τόση βλάβη, όπως ακριβώς προειδοποιούμεθα: «Ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία· την οποίαν τινές ορεγόμενοι, απεπλανήθησαν από της πίστεως, και διεπέρασαν εαυτούς με οδύνας πολλάς.»—1 Τιμ. 6:10.
Κατόπιν, επίσης, η ευσέβεια είναι ωφέλιμη τώρα διότι φέρνει μαζί της το πνεύμα του Θεού, το οποίον, όπως εξηγεί η Γραφή, παράγει πνεύμα «σωφρονισμού.» (2 Τιμ. 1:7) Παραδείγματος χάριν, πριν από λίγα χρόνια ένας Χριστιανός μάρτυς του Ιεχωβά, ο οποίος εκήρυττε τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού από οικία σε οικία, συνέπεσε να συναντήση κάποιον, ο οποίος είχε νοσηλευθή κάποτε σ’ ένα ψυχιατρείο. Αυτός ο άνθρωπος υπέφερε επί δέκα έτη από παρανοϊκή σχιζοφρενία και οι γιατροί του τού είχαν ειπεί ότι δεν υπήρχε ελπίδα θεραπείας γι’ αυτόν. Ήταν πολύ ακάθαρτος και ακτένιστος στην προσωπική του εμφάνισι και ζούσε έξω από το νοσηλευτικό ίδρυμα μόνο διότι ήταν πρόθυμος να λαμβάνη το απαιτούμενο φάρμακο, το οποίο συνίστατο σε τριάντα τρία χαπάκια την ημέρα.
Μολονότι αυτός ο άνθρωπος στην αρχή φάνηκε πολύ δύσκολος, ήταν προφανώς ειλικρινής, κι έτσι ο Χριστιανός διάκονος εξακολούθησε να τον επανεπισκέπτεται. Διεξήγε μια τακτική Γραφική μελέτη μ’ εκείνον τον άνθρωπο, μέσω της οποίας αυτός έμαθε τις δίκαιες απαιτήσεις του Θεού καθώς και τη θαυμαστή ελπίδα των ευλογιών που θα έλθουν στο ανθρώπινο γένος κάτω από τη βασιλεία του Θεού. Βαθμιαίως αυτός ο ασθενής άρχισε να ενδιαφέρεται για την προσωπική του εμφάνισι. Κατόπιν έπαυσε να καπνίζη, και ύστερ’ από οκτώ μήνες είχε τόσο βελτιωθή η κατάστασίς του ώστε μπορούσε να περνά χωρίς κανένα φάρμακο. Ύστερ’ από ένα έτος είχε διαγραφή από τον κατάλογο ασθενών του ιατρού, κι έλαβε εξιτήριο ως θεραπευθείς.
Τέσσερα έτη έχουν παρέλθει από τότε που ο Χριστιανός διάκονος πηγαίνοντας από οικία σε οικία επεσκέφθη για πρώτη φορά αυτόν τον άνθρωπο, και σήμερα εξακολουθεί ν’ απολαμβάνη καλή υγεία κι έχει μια καλή εργασία. Και ακόμη περισσότερο, είναι πολύ δραστήριος στη Χριστιανική διακονία, φέρνοντας σε άλλους τα παρηγορητικά αγαθά νέα σχετικά με τη βασιλεία του Ιεχωβά Θεού η οποία έκαμε τόσο πολλά γι’ αυτόν. Τι συνετέλεσε σ’ αυτή την αλλαγή ενός ανθρώπου, ο οποίος ύστερ’ από ιατρική θεραπεία δέκα ετών εθεωρήθη από τους ιατρούς του ανίατος; Η ευσέβεια ή ‘η εκτίμησις των ιερών πραγμάτων.’ Απέδειξε ότι είναι αληθινή η υπόσχεσις του Ιεχωβά Θεού: «Ειρήνην πολλήν έχουσιν οι αγαπώντες τον νόμον σου· και εις αυτούς δεν υπάρχει πρόσκομμα.»—Ψαλμ. 119:165.
Η ευσέβεια είναι, επίσης, ωφέλιμος τώρα διότι φέρνει ελπίδα στη ζωή ενός, ο οποίος έχασε αιφνιδίως ένα προσφιλές του πρόσωπο. Βοηθεί στην επούλωσι τραυμάτων που φέρνει η θλίψις και παρουσιάζει σ’ έναν κάτι για το οποίο να ζη, μολονότι αυτός έχει υποστή μια αιφνιδία και τραγική απώλεια. Έτσι προσφάτως σε μια Χριστιανική ιεραποστολική σχολή ένας νεαρός σύζυγος πέθανε αιφνιδίως από καρδιακή προσβολή στο μέσον της νυκτός. Όσο συνταρακτικό και αν ήταν αυτό το τραγικό κτύπημα για τη νεαρή σύζυγο του, η οποία φοιτούσε, επίσης, ως ιεραπόστολος μαζί του, αντιμετώπισε το πλήγμα με ηρεμία. Απεφάσισε να συνεχίση την ιεραποστολική της εκπαίδευσι μολονότι αντιμετωπίζει τώρα την προοπτική να μεταβή στον ιεραποστολικό της διορισμό, όχι ως έγγαμος γυναίκα μ’ ένα σύζυγο από τον οποίο να εξαρτάται, αλλά ως άγαμη.
Τι αντίθεσις με μερικές σχετικές πείρες που διαβάζει κανείς στις εφημερίδες! Παραδείγματος χάριν, ένας «δύτης του αέρος,» ένας αλεξιπτωτιστής, η σύζυγος του οποίου είχε φονευθή όταν το αλεξίπτωτό της δεν μπόρεσε ν’ ανοίξη, αυτοκτόνησε πηδώντας έξω από το αεροπλάνο από ύψος 3.200 ποδών αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι το αλεξίπτωτο του δεν θα άνοιγε. Υπήρχε, επίσης, μια διδασκάλισσα ο σύζυγος της οποίας είχε πνιγή όταν το πλοίο στο οποίο επέβαιναν ανετράπη συνεπεία θυέλλης. Εκείνη απέβαλε το σωσίβιο της για να ενωθή μαζί του στο θάνατο. «Εφόσον ο Τομ πέθανε, θέλω να πεθάνω κι εγώ,» ήσαν οι τελευταίες της λέξεις. Μια τέτοια θλίψις εισπράττει τον φόρο της, μολονότι ίσως δεν υπάρχουν βίαιες απόπειρες αυτοκαταστροφής. Σύμφωνα μ’ ένα πρόσφατο τεύχος της Βρεττανικής Ιατρικής Εφημερίδος, το ποσοστό του θανάτου εκείνων, οι οποίοι έχουν χάσει αιφνιδίως ένα προσφιλές πρόσωπο, είναι πενταπλάσιο του μέσου όρου.
Ιδού η αιτία: Η ευσέβεια προσφέρει σ’ ένα άτομο κάτι για το οποίο να ζη, ακόμη και όταν ένας στενός συγγενής πιθανόν να έχη πεθάνει αιφνιδίως. Αυτό οφείλεται στο ότι το ενδιαφέρον του δεν συγκεντρώνεται μόνο γύρω από τη δική του οικογένεια. Και ακόμη περισσότερο, η ευσέβεια δίνει σ’ ένα άτομο πίστι στην ανάστασι, στην ελπίδα αιωνίου ζωής σε μια παραδεισιακή γη, στην ελπίδα να ιδή και πάλι τα προσφιλή του πρόσωπα ακριβώς εδώ επάνω σ’ αυτή τη γη στον ωρισμένο καιρό του Θεού. Η ευσέβεια, η εκτίμησις των ιερών πραγμάτων, υποκινεί ένα να εξεύρη χρόνο για να φέρη τιμή στον Δημιουργό του, Ιεχωβά Θεό, και να εκδηλώνη αγάπη για τον πλησίον του όπως για τον εαυτό του. Ταυτοχρόνως η ευσέβεια προετοιμάζει τον Χριστιανό για κάθε ενδεχόμενο, διότι αναγνωρίζει πώς εισήλθε ο θάνατος στον κόσμο και γιατί ο Θεός τον επέτρεψε, καθώς και το κακό, επί ένα τόσο μακρύ χρονικό διάστημα. Αλλά και ακόμη περισσότερο, προμηθεύει τη βεβαία ελπίδα ότι ο Ιεχωβά Θεός θα τερματίση κάθε θλίψι, κλαυθμό, πόνο και τον θάνατο.—Αποκάλ. 21:4.
Πράγματι, η ευσέβεια, ή εκτίμησις των ιερών πραγμάτων, δεν σημαίνει μόνο αιωνία σωτηρία, ζωή στο ερχόμενο σύστημα πραγμάτων, αλλά και πολλά οφέλη τώρα, σωματικώς, διανοητικώς, συγκινησιακούς καθώς και πνευματικώς.
«Επειδή λοιπόν πάντα ταύτα διαλύονται, οποίοι πρέπει να ήσθε σεις εις πολίτευμα άγιον και ευσέβειαν, προσμένοντες και σπεύδοντες εις την παρουσίαν της ημέρας του Ιεχωβά.»—2 Πέτρ. 3:11, 12, ΜΝΚ.