Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Εφόσον ο Ιωσήφ δεν είχε ακόμη νυμφευθή την Μαρία, όταν έμαθε ότι αυτή ήταν έγκυος, γιατί θέλησε να την διαζευχθή;—Ο. Μ., Η.Π.Α.

Η αφήγησις στα εδάφια Ματθαίος 1:18, 19 λέγει: «Αφού ηρραβωνίσθη η . . . Μαρία μετά του Ιωσήφ, πριν συνέλθωσιν, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ πνεύματος αγίου. Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων, και μη θέλων να θεατρίση αυτήν, ηθέλησε να απολύση αυτήν κρυφίως.»

Κάτω από τον Μωσαϊκό νόμο, μια μνηστευμένη γυναίκα εθεωρείτο νομίμως δεδεμένη με τον άνδρα τον οποίον θα ενυμφεύετο, κι έτσι εθεωρείτο ως νυμφευμένη μ’ αυτόν. Αυτό φαίνεται από το ότι αν ένας άνδρας αποπλανούσε μια άγαμη γυναίκα, ήταν υπεύθυνος να την νυμφευθή αν το επέτρεπε ο πατέρας της. Αλλ’ αν ένας άνδρας αποπλανούσε μια μνηστευμένη γυναίκα, τότε και οι δύο έπρεπε να λιθοβοληθούν μέχρι θανάτου. (Δευτ. 22:23-29· Έξοδ. 22:16, 17) Ομοίως, η νυμφευμένη γυναίκα στον Ισραήλ, η οποία ήταν ένοχος μοιχείας, ετιμωρείτο με λιθοβολισμό, μαζί με τον άνδρα ο οποίος την είχε μολύνει. (Δευτ. 22:22· Ιεζ. 16:38, 40) Αλλά σε περιπτώσεις όπου περιελαμβάνετο λιθοβολισμός μέχρι θανάτου, δύο μάρτυρες απητούντο για να βεβαιωθή η ενοχή.—Δευτ. 17:6, 7.

Τώρα στην περίπτωσι της Μαρίας, είναι προφανές ότι ο Ιωσήφ δεν είχε δύο μάρτυρας, οι οποίοι θα μπορούσαν να βεβαιώσουν ότι η Μαρία υπήρξε ανήθικη. Ούτε αυτός εθεώρησε κατάλληλο να ωθήση το πράγμα στη δημοσιότητα με το ν’ αναζητήση δύο μάρτυρας εναντίον της. Αντιθέτως, προτίμησε, ν’ ακυρώση την κατάστασι της μνηστείας των. Αλλά πώς; Ο Δρ. Άλφρεντ Έντερσαϊμ σχολιάζει ως εξής: «Από τη στιγμή του αρραβώνος της μια γυναίκα ετύγχανε της μεταχειρίσεως μιας πράγματι νυμφευμένης. Η ένωσις δεν μπορούσε να διαλυθή, παρά μόνο με κανονικό διαζύγιο.»—Σκίτσα της Ιουδαϊκής Κοινωνικής Ζωής στις Ημέρες του Χριστού, σελίς 148.

Έτσι ο Ιωσήφ, μολονότι στην πραγματικότητα ήταν απλώς μνηστευμένος, μπορούσε να της δώση έγγραφον διαζυγίου. Ο Νόμος επέτρεπε σ’ ένα άνδρα ν’ αποπέμψη την σύζυγο του αν εύρισκε σ’ αυτήν κάποια απρέπεια. (Δευτ. 24:1, 2) Ως την εποχή του Ιησού, οι λόγοι για ένα τέτοιο διαζύγιο είχαν γίνει πολλοί. Φαίνεται μάλιστα ότι περιπτώσεις εξακριβωμένης μοιχείας μπορούσαν να καταλήξουν σε διαζύγιο. (Ματθ. 5:32· 19:9) Οποιουσδήποτε λόγους και αν επρόκειτο να χρησιμοποιήση ο Ιωσήφ, ασφαλώς δεν επρόκειτο να φέρη το ζήτημα σε δημοσιότητα. Μάλλον, «ηθέλησε να απολύση [να διαζευχθή, ΜΝΚ] αυτήν κρυφίως,» πιθανόν με το να της δώση το έγγραφον του διαζυγίου απλώς μπροστά σε δύο μάρτυρας έτσι ώστε το ζήτημα να διευθετηθή νομικώς αλλά χωρίς να επιφέρη επάνω της αδικαιολόγητη αισχύνη.

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο Ιωσήφ ευρέθη σε κατάστασι αμηχανίας. ‘Ήτο δίκαιος’, και εγνώριζε ότι η Μαρία ήταν μια ενάρετη γυναίκα. Εν τούτοις, ήταν καταφανές ότι ήτο έγκυος. Αν είχε πληροφορηθή την εγκυμοσύνη ύστερ’ από την επίσκεψι της Μαρίας στην εξαδέλφη της Ελισάβετ, τότε πιθανόν να είχε ακούσει ο Ιωσήφ για την εμφάνισι του αγγέλου στον Ζαχαρία, για το ότι η στείρα Ελισάβετ είχε συλλάβει τον Ιωάννη και για το θαυματουργικό σκίρτημα του βρέφους στην κοιλία της Ελισάβετ όταν την επλησίασε η Μαρία. (Λουκ. 1:5-25, 39-45) Αλλά η Γραφή δεν λέγει αυτό. Η εμφάνισις του αγγέλου στον Ιωσήφ δεν ήταν για να επιβεβαιώση αυτό που ήδη εγνώριζε από οποιαδήποτε φήμη όσον αφορά το πώς η Μαρία έμεινε έγκυος. Εφόσον δεν είχε μάρτυρας εναντίον της Μαρίας πριν από την επίσκεψι του αγγέλου, η πρόθεσίς του ήταν σε συμφωνία με τα σχόλια ότι ‘δίκαιος ων, δεν ηθέλησε να θεατρίση αυτήν.’—Ματθ. 1:19.

● Έχοντας υπ’ όψιν όσα αναγράφονται στο εδάφιο Ματθαίος 5:44, είναι μήπως εσφαλμένο να προσεύχεται ένας να έλθη ο Αρμαγεδδών;—Μπ. Σ., Η.Π.Α.

Στην επί του Όρους Ομιλία ο Ιησούς είπε, στο εδάφιο Ματθαίος 5:44: «Αγαπάτε τους εχθρούς σας . . . και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οίτινες σας . . . κατατρέχουσι.»

Μερικοί έβγαλαν εσφαλμένα το συμπέρασμα από αυτά τα λόγια ότι θα ήταν εσφαλμένο ν’ αποβλέπη ένας στην κρίσι και την τιμωρία των εχθρών του Θεού. Το ότι ο Ιησούς δεν εννοούσε αυτό φαίνεται από το ότι ανεγνώρισε ότι μερικοί άνθρωποι είναι καταδικασμένοι σε αιώνια καταστροφή στη Γέεννα. Είπε σε μερικούς εναντιουμένους της εποχής του: «Όφεις, γεννήματα εχιδνών, πώς θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης;» (Ματθ. 23:33) Ποιους εχθρούς, λοιπόν, είχε υπ’ όψιν του ο Ιησούς, για τους οποίους πρέπει να προσεύχωνται οι Χριστιανοί;

Ο Χριστός ωμιλούσε για άτομα τα οποία από άγνοια διώκουν τους μαθητάς του Ιησού. Οι Χριστιανοί μπορούν να προσεύχωνται ν’ ανοίξουν οι οφθαλμοί αυτών των ανθρώπων για να ιδούν την αλήθεια σχετικά με τον Ιεχωβά και την υποσχεμένη του νέα τάξι. Και όταν ακόμη συναντούν αντίστασι, οι Χριστιανοί δεν αντιδρούν με μοχθηρία, απειλές και μίσος, αλλά εξακολουθούν να εκδηλώνουν αγάπη βασισμένη σε αρχές. (1 Πέτρ. 2:23) Γνωρίζουν ότι συχνά διωγμός προέρχεται από άγνοια εκ μέρους των διωκτών. Πράγματι, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Τον πρότερον όντα βλάσφημον, και διώκτην και υβριστήν· ηλεήθην όμως διότι αγνοών έπραξα εν απιστία.»—1 Τιμ. 1:13.

Έχοντας υπ’ όψιν αυτό, οι Χριστιανοί δεν καλλιεργούν το πνεύμα της εκδικήσεως που βλέπομε να επικρατή τόσο σήμερα, που ανταποδίδεται κακόν αντί κακού. Αυτή δεν είναι μια πορεία γι’ αυτούς. Ο Παύλος συνεβούλευσε: «Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς· ευλογείτε, και μη καταράσθε. Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού.» (Ρωμ. 12:14, 17) Επομένως, οι Χριστιανοί αποφεύγουν ν’ αντιδρούν με τον τρόπο που αντέδρασαν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, όταν, λόγω ελλείψεως φιλοξενίας που τους έδειχναν, ήθελαν να επικαλεσθούν επάνω των πυρ από τον ουρανό για να εξαφανισθή κάποιο χωριό της Σαμαρείας. Ορθώς ο Ιησούς τους επετίμησε γι’ αυτή τη στάσι. (Λουκ. 9:52-55) Σε αρμονία με αυτή την αποφυγή μιας εκδικητικής στάσεως, οι Χριστιανοί δεν προσεύχονται ούτε εύχονται να έλθη γρήγορα ο Αρμαγεδδών για να σαρώση κάποιο συγκεκριμένο άτομο το οποίο πιθανόν να διώκη Χριστιανούς τώρα ή που ενήργησε αφιλόξενα απέναντι στο ευαγγέλιον της Βασιλείας. Ο Ιεχωβά υπήρξε υπομονητικός έως τώρα, και οι Χριστιανοί οφείλουν ν’ αγωνίζωνται να τον μιμηθούν. Με το να εκδηλώνουν υπομονή και αγάπη, που βασίζεται σε αρχές, ‘γίνονται υιοί του Πατρός των του εν τοις ουρανοίς.’—Ματθ. 5:45· 2 Πέτρ. 3:9.

Μήπως όλ’ αυτά σημαίνουν ότι είναι κακό να προσεύχεται ένας να έλθη ο Αρμαγεδδών; Αλλά, είναι εσφαλμένο να προσεύχεται ένας να έλθη η βασιλεία του Θεού; Όχι, και το εδάφιο Ματθαίος 5:44 δεν βρίσκεται σε αντίφασι με αυτά που ο Ιησούς εδίδαξε τους μαθητάς του να προσεύχονται: «Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης.» (Ματθ. 6:10) Τι σημαίνει αυτό; Περιλαμβάνει τη διεξαγωγή του ‘πολέμου της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος,’ που θα καταλήξη στην καταστροφή των ανθρωπίνων βασιλείων για να μπορέση να γίνη το θέλημα του Θεού στη γη όπως γίνεται και στον ουρανό.—Αποκάλ. 16:14-16· Δαν. 2:44.

Μια τέτοια προσευχή δεν ζητεί από τον Θεό να επιφέρη ταχεία καταστροφή μερικών ατόμων τα οποία πιθανόν να διώκουν Χριστιανούς. Αλλά ζητεί τον τερματισμό του παρόντος πονηρού συστήματος πραγμάτων στον ωρισμένο καιρό του Θεού. Ο Ιεχωβά μπορεί να διαβάση καρδιές και να καθορίση ποιοι είναι άξιοι αιωνίας καταστροφής στη Γέεννα. (Παροιμ. 21:2) Όταν εμείς, οι οποίοι δεν μπορούμε να διαβάσωμε καρδιές, αφήνωμε αυτή την κρίσι στον Θεό, αποφεύγομε την παγίδα να γίνωμε εκδικητικοί και πικροί. Έτσι μπορούμε να συγκεντρωθούμε στο να πράττωμε το καλό και να δείχνωμε την στηριζομένη σε αρχές αγάπη η οποία χρησιμεύει ως ένα σημείο αναγνωρίσεως των αληθινών Χριστιανών.—Ιωάν. 13:34, 35.