Πείρες των Μαρτύρων του Ιεχωβά
(Μετάφρασις από το Βιβλίον του Έτους 1968)
ΑΝΓΚΟΛΑ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 128, πληθυσμός 5.300.000, αναλογία 1 στους 41.406
Αφότου οι φλόγες της τρομοκρατίας εξέσπασαν το 1961, ο λαός του Θεού υπήρξε ο στόχος συνεχούς καταδιώξεως. Μερικοί πιστοί αδελφοί που εφυλακίσθησαν το έτος εκείνο κρατούνται ακόμη ως δούλοι σε ποινικές αποικίες. Η αυθαίρετη δράσις της αστυνομίας δεν γνωρίζει όρια. Δύο αδελφοί που είναι γνωστοί στις αρχές συνελήφθησαν καθ’ ον χρόνον περπατούσαν στο δρόμο πηγαίνοντας στην εργασία των. Παρεδόθησαν στο Διοικητικό Συμβούλιο και, χωρίς να γίνη δίκη, κατεδικάσθησαν σε δύο ετών καταναγκαστικά έργα. Και οι δύο αυτοί αδελφοί είχαν προηγουμένως καταδικασθή σε τριών ετών φυλάκισιν την οποίαν και εξέτισαν. Ακόμη μια φορά, αυτοί πάσχουν χάριν της δικαιοσύνης απλώς γιατί είναι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά.
Τον Φεβρουάριο ένας μικρός όμιλος από επτά αδελφούς συνηθροίσθη σ’ ένα σπίτι για να σπουδάσουν την Γραφή. Δεν πέρασε πολύς καιρός, και το σπίτι περιεκυκλώθη από την Δημοσία Αστυνομία Ασφαλείας ωπλισμένη με τουφέκια και πολυβόλα. Η συζήτησις επί της Γραφής εσταματήθη, όλα τα θρησκευτικά έντυπα περιλαμβανομένων και των ατομικών αντιτύπων της Γραφής κατεσχέθησαν, και κατόπιν ο ειρηνικός αυτός όμιλος ωδηγήθη δια μέσου των οδών στην διεύθυνσι της αστυνομίας για ανάκρισι μέχρι τις 3 το πρωί. Ο αρχιαστυνόμος κατέληξε λέγοντας ότι είχε κάποια «καλή συμβουλή» να προσφέρη στον όμιλο, η οποία ήταν: «Η συμβουλή μου είναι για όλους σας να σταματήσετε αυτή την εργασία της μελέτης της Γραφής και να χρησιμοποιήσετε τον καιρό σας σοφώτερα, αφιερώνοντας αυτόν στο να καθυποτάσσετε νεαρά κορίτσια. Αν θέλετε να μάθετε κάτι για τη Γραφή, πηγαίνετε στον ιερέα ο οποίος θα σας δώση την ορθή εξήγησι.» Αφέθησαν ελεύθεροι, με την απειλή ότι θα φυλακισθούν την άλλη φορά που θα συμβρεθούν να συζητούν επί της Γραφής.
ΜΑΔΕΪΡΑ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 42, πληθυσμός 300.000 αναλογία 1 στους 7.143
Μια μέρα ένας όμιλος ανθρώπων συζητούσαν για τις παγκόσμιες συνθήκες και ποιος είναι υπεύθυνος για την κατάστασι αυτή των πραγμάτων όταν συνέβη να περάση ένας Καθολικός ιερεύς. Ένας άνθρωπος, δείχνοντας τον ιερέα, εσχολίασε: «Αυτοί έχουν μεγάλη ευθύνη γιατί δεν διδάσκουν την αλήθεια της Γραφής. Πηγαίνουν ακόμη μακρύτερα προσπαθώντας να κρύψουν το πραγματικό όνομα του Θεού, Ιεχωβά.» Αυτό έκαμε μεγάλη εντύπωσι σ’ ένα άνθρωπο από τον όμιλο, γιατί ποτέ του δεν είχε ακούσει το όνομα του Θεού. Όταν εζήτησε περισσότερες πληροφορίες, ο άνθρωπος είπε ότι δεν μπορούσε αυτός να εξηγήση πλήρως αλλ’ έδωκε την διεύθυνσι του τόπου που συναθροίζονται οι μάρτυρες του Ιεχωβά, λέγοντας: «Αυτοί πραγματικά γνωρίζουν την Γραφή!» Ευγνώμων ακόμη δε και περίεργος, ο άνθρωπος αυτός σε λίγο παρηκολούθησε μια δημόσια συνάθροισι. Έγιναν διευθετήσεις αμέσως για μια οικιακή συμμελέτη επί της Γραφής. Όταν επροχώρησε αρκετά άρχισε να ομιλή για τους σκοπούς του Θεού στην οικογένειά του. Αλλά το άγγελμα της Βασιλείας εξώργισε την Καθολική του οικογένεια, και του ελέχθη ότι αν δεν παρηκολούθει την λειτουργία θα έπρεπε να εγκαταλείψη το σπίτι. Με θάρρος αυτός εκράτησε την αλήθεια παρά την εναντίωσι της οικογενείας. Αργότερα καθιερώθη στον Ιεχωβά και το θέρος αυτό είχε το προνόμιο να παρευρεθή στην πρώτη του συνέλευσι του λαού του Ιεχωβά. Κατεγράφη δε ως τακτικός σκαπανεύς για το υπηρεσιακό έτος του 1968.