Σχολή Γαλαάδ—Αποφοίτησις 101 Βοηθών Σημειωτών
ΗΜΕΡΑ της αποφοιτήσεως των 101 σπουδαστών της τεσσαρακοστής πέμπτης σειράς της ιεραποστολικής σχολής Γαλαάδ ήταν η 10η Μαρτίου 1968, μια μέρα που δεν θα την λησμονήσουν ποτέ. Απευθυνόμενος σ’ αυτούς, καθώς και σ’ ένα ακροατήριο 2.000 περίπου φίλων και συγγενών των σπουδαστών, ο αντιπρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά εχαρακτήρισε τους σπουδαστάς ως βοηθούς σημειωτάς.
Χρησιμοποιώντας την προφητεία του ενάτου κεφαλαίου του Ιεζεκιήλ, η οποία προείπε ότι θα ετίθετο σημείον στα μέτωπα των ανθρώπων «των στεναζόντων και βοώντων δια πάντα τα βδελύγματα τα γινόμενα,» ο Φ. Γ. Φρανζ είπε ότι οι Σπουδασταί είναι εκείνοι, οι οποίοι φέρουν ήδη το σημείον και οι οποίοι εξέρχονται για να βοηθήσουν να τεθή το σημείον σε άλλους. Το σημείον, που τίθεται στο μέτωπο, δεν είναι απλώς η διανοητική εκτίμησις του Λόγου της αληθείας του Θεού, παρετήρησε. Είναι ένα σημείον προσδιορισμού της ταυτότητος ως Χριστιανού. Είναι απόδειξις μιας Χριστιανικής προσωπικότητος. Ο αντιπρόεδρος της Εταιρίας ήταν μόνο ένας από τους πολλούς αδελφούς, οι οποίοι ωμίλησαν στην τεσσαρακοστή πέμπτη σειρά σπουδαστών της Γαλαάδ την ημέρα εκείνη.
Ο πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά, Ν. Ο. Νορρ, ετερμάτισε τις διάφορες ομιλίες νουθεσίας στους σπουδαστάς, παροτρύνοντάς τους να μη λησμονήσουν την ευχή που έκαμαν να πράττουν το θέλημα του Θεού. «Υπήρξαν άτομα που εγκατέλειψαν πλήρως την οργάνωσι του Θεού,» είπε, «τα οποία τελικά ελησμόνησαν εκείνα που επίστευαν. Ελησμόνησαν τον Θεόν.»
«Τώρα που ετελείωσε το σχολείο,» είπε, «δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή.» Κατέληξε λέγοντας: «Έχετε ένα θαυμάσιο προνόμιο. Δεν πρέπει να λησμονήσετε αυτά που εμάθατε καθώς και την ευχή σας να κάνετε το θέλημα του Θεού.»
Με το τέλος των νουθεσιών του Προέδρου Νορρ προς τους σπουδαστάς, αυτοί ανέβηκαν με τη σειρά επάνω στη σκηνή και έλαβαν ατομικά από αυτόν ένα φάκελλο, ο οποίος περιείχε, στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα δίπλωμα. Για να ληφθή ένα δίπλωμα, πρέπει να τηρηθούν μερικοί σχολικοί κανόνες. Ο φάκελλος περιείχε, επίσης, μια φωτογραφία της τεσσαρακοστής πέμπτης σειράς σπουδαστών και λίγα χρήματα για υποβοήθησι σε προσωπικά των έξοδα. Καθώς οι τελευταίοι από τους αποφοίτους επέστρεφαν στα καθίσματα των, θυελλώδη χειροκροτήματα συγχαρητηρίων ξέσπασαν από το ακροατήριο.
Ένας εκπρόσωπος του σώματος των αποφοίτων παρουσίασε κατόπιν στον πρόεδρο της Εταιρίας μια επιστολή εκτιμήσεως, την οποία ανέγνωσε εις επήκοον όλων. Μ’ αυτή την επιστολή οι απόφοιτοι ευχαριστούσαν την Εταιρία για την έξοχη εκπαίδευσι που τους εδόθη στη διάρκεια των παρελθόντων πέντε μηνών. Εδήλωναν ότι τώρα είχαν εκτίμησι και αντίληψι της οργανώσεως του Ιεχωβά πολύ μεγαλύτερη από τις προσδοκίες των. Είχαν, επίσης, το αίσθημα ότι η Αγία Γραφή είχε τώρα λάβει νέες διαστάσεις γι’ αυτούς. Με την ανάγνωσι αυτής της δηλώσεως εκτιμήσεως δεν έληξε το πρόγραμμα της ημέρας. Περισσότερα επρόκειτο να επακολουθήσουν το απόγευμα.
Για την αναψυχή όλων των παρόντων μερικοί απόφοιτοι έκαμαν μερικές έξοχες μουσικές παρουσιάσεις. Μεταξύ αυτών υπήρχαν ζωηρά τραγούδια στην Ισπανική από ένα όμιλο αποφοίτων, οι οποίοι είχαν σπουδάσει αυτή τη γλώσσα στη σχολή.
Στα ενδιάμεσα αυτών των μουσικών εκτελέσεων οι απόφοιτοι παρουσίασαν ένα σκετς που προκαλούσε σκέψι και περιέγραφε, πώς διάφοροι, σπουδασταί είχαν χειρισθή στην τάξι των μία επίδειξι, η οποία έδειχνε πώς ολόκληρο το βιβλίο της Πρώτης προς Κορινθίους επιστολής είναι ωφέλιμο. Ύστερ’ από μια συζήτησι απεφάσισαν να διασκευάσουν μια υποθετική σκηνή στην εκκλησία της Κορίνθου του πρώτου αιώνος. Αυτή έδειχνε πώς η επιστολή του Παύλου, μεταξύ άλλων, εχειρίσθη το ζήτημα των διαιρέσεων μέσα στην εκκλησία, πώς με την επιστολή του έδινε συμβουλή για ενέργεια εναντίον ενός ανηθίκου μέλους της εκκλησίας, και πώς μ’ αυτή παρείχε συμβουλή σ’ εκείνους, οι οποίοι είχαν συντρόφους που δεν ήσαν στην πίστι. Μ’ επιδεξιότητα ετόνισαν το κύριο σημείο, ότι οι αρχές στην Αγία Γραφή είναι ωφέλιμες σε όλους μας.
Το αποκορύφωμα του απογευματινού προγράμματος ήταν μία εντυπωσιακή παράστασις με στολές από τη σκηνή της ζωής της θυγατρός ενός κριτού στον αρχαίον Ισραήλ, του Κριτού Ιεφθάε. Ήταν ένα συναισθηματικά συγκινητικό δράμα που ενέπνεε πίστι, μια εξαιρετικά ευχάριστη παρουσίασις.
Με το τέλος του δράματος ολόκληρη η τάξις ανέβηκε στη σκηνή και τραγούδησε ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο άσμα. Κατόπιν ο πρόεδρος της Εταιρίας, στις τελικές του παρατηρήσεις, τους εσυμβούλευσε να ‘παραμείνουν σ’ αυτό το καλό έργο.’ Η τελική προσευχή του ετερμάτισε αυτό το έξοχο πρόγραμμα αποφοιτήσεως της τεσσαρακοστής πέμπτης σειράς σπουδαστών της Γαλαάδ.