Ο Πάπυρος τον Πρώτον Αιώνα

Ο πάπυρος ήταν η ύλη, επάνω στην οποία εγράφησαν οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές. Κατεσκευάζετο από την λευκή εντεριώνην (ψίχα) του δένδρου πάπυρος και ήταν σκληρός αλλά σχετικώς αδάπανος. Γι’ αυτό εχρησιμοποιείτο παγκοσμίως την εποχή του Ιησού και των αποστόλων του. Ο Κάμντεν Μ. Κόμπερν στο βιβλίο του Οι Νέες Αρχαιολογικές Ανακαλύψεις (στην Αγγλική) παραθέτει μερικά ενδιαφέροντα γεγονότα της εποχής εκείνης για τον πάπυρο. Είπε τα εξής: «Το κανονικό μέγεθος ενός φύλλου παπύρου στις ημέρες των απόστολων ήταν 121/2 επί 25 περίπου εκατοστά του μέτρου, και η συνήθης ποιότης επωλείτο συχνά σε ρόλους είκοσι ίσως φύλλων η δε τιμή ενός φύλλου ήταν λίγο περισσότερο από είκοσι πέντε εκατοστά του δολλαρίου. Ενώ το πλάτος των πιο ευθηνών παπύρων ήταν μόνο δεκαπέντε περίπου εκατοστά του μέτρου, μια καλύτερη ποιότης που ωνομάζετο Κάρτα Λίβια . . . έφθανε το πλάτος των είκοσι περίπου εκατοστών του μέτρου ή και περισσότερο· και η πιο καλή ποιότης, που ωνομάζετο ‘Ιερατικά’. . ., έφθανε ως είκοσι τέσσερα περίπου εκατοστά του μέτρου πλάτος. . . . Είναι αμφίβολο αν οποιοσδήποτε συγγραφεύς της Καινής Διαθήκης είχε ποτέ στη ζωή του χρησιμοποιήσει τις πιο καλές ποιότητες παπύρου, και μπορεί να λεχθή ως απολύτως διευκρινισμένο ότι κάθε βιβλίο της Καινής Διαθήκης εγράφη επάνω σε μέτριες ή κατώτερες ποιότητες. Αλλά σ’ όλα τα έτη ωσότου φθάση σε κοινή χρήσι ο λινός χάρτης​—στον όγδοον ή ένατον αιώνα της χρονολογίας μας—​ποτέ δεν έλαβε ο πάπυρος τόση τιμή όση ο ταπεινός πάπυρος του πρώτου εκείνου αιώνος, ο οποίος εδέχθη τα αυτόγραφα των αποστόλων και των ευαγγελιστών καθώς αφηγούντο την ιστορία τού Ανθρώπου από την Ναζαρέτ, ‘ενός πτωχού ανθρώπου ο οποίος μοχθούσε μαζί με τους πτωχούς’.»