Άνδρες που Είναι Πράγματι Κεφαλή του Οίκου

«Ο ΑΝΗΡ είναι κεφαλή της γυναικός» λέγει η Γραφή. (Εφεσ. 5:23) Εν τούτοις, σύμφωνα με τις εκθέσεις των κοινωνιολόγων και των ιδίων των γυναικών, πολλοί σύζυγοι της συγχρόνου εποχής έχουν παραιτηθή από τη δικαιωματική θέσι των ως κεφαλής του οίκου. «Πολλές από τις πελάτιδές μου παραπονούνται για την αδυναμία και αναποφασιστικότητα του συζύγου των,» ανέφερε ένας εξέχων σύμβουλος επί των γάμων στη Νέα Υόρκη.

Η αποτυχία πολλών ανδρών ν’ ασκήσουν κατάλληλη ηγεσία είναι γεγονός ότι αποτελεί την αιτία για ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων γάμου σήμερα. Τι περιλαμβάνει, επομένως, το να είναι ένας κατάλληλη κεφαλή του οίκου; Ποιο ρόλο πρέπει ν’ αναλάβη ο σύζυγος μέσα στην οικογένεια; Πώς πρέπει να φέρεται στη σύζυγό του;

Μερικοί ερμηνεύουν την ηγεσία ότι σημαίνει να είναι οι άνδρες δικτάτορες προς τις συζύγους των. Πράγματι, υπήρχε για μακρό χρονικό διάστημα η συνήθεια σε μερικά μέρη να μεταχειρίζονται οι σύζυγοι τις γυναίκες των ως δούλες ή και χειρότερα. Αλλ’ αυτό δεν είναι σε αρμονία με την ανωτέρω Γραφική αρχή, διότι σημειώστε ότι λέγει: «Ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας.» Και ο Χριστός είναι βέβαιο ότι δεν μετεχειρίσθη την εκκλησία των ακολούθων του με αφιλάγαθο τρόπο!

Έτσι οι άνδρες, οι οποίοι είναι πράγματι κεφαλή του οίκου, δεν είναι δικτατορικοί προϊστάμενοι. Εν τούτοις, από το άλλο μέρος, δεν είναι αδύνατοι και αναποφάσιστοι, ώστε να αφήνουν τις γυναίκες των ν’ αναλαμβάνουν τον ρόλο που δικαιωματικά ανήκει σ’ αυτούς. Κατάλληλη κεφαλή είναι, σύμφωνα με την περιγραφή που δίνει το Νέο Τρίτο Διεθνές Λεξικό του Ουέμπστερ «ένας ο οποίος στέκει στη σχέσι του προς τους άλλους όπως κάνει η κεφαλή στα άλλα μέλη του σώματος . . . ένας υπεύθυνος σ’ ένα κλάδο ή σ’ ένα τμήμα.» Έτσι, όπως η φυσική κεφαλή κατευθύνει τις κινήσεις και λειτουργίες του σώματος, ή όπως η κεφαλή ενός τμήματος επιβλέπει τη διοργάνωσι και την εργασία του προσωπικού του, έτσι και η κεφαλή του οίκου πρέπει ν’ αναλαμβάνη την ευθύνη του οίκου, και να έχη δικαιοδοσία επάνω στις δραστηριότητές του.

Τι θα συνέβαινε αν ο επί κεφαλής ενός εργατικού προσωπικού εγνώριζε λίγα ή τίποτε για το έργο του τμήματός του; Αν έδειχνε λίγο ενδιαφέρον σε ό,τι έκανε το προσωπικό του, δεν τους έδινε κατευθύνσεις ή οδηγίες, απέφευγε την λήψι αποφάσεων, δεν ήθελε να επωμίζεται ευθύνη, και ανάγκαζε τους υφισταμένους του να φροντίζουν να κάνουν αυτοί όλα, τι γνώμη θα εσχημάτιζαν γι’ αυτόν; Φυσικά, θα τον θεωρούσαν ως διακοσμητικό πρόσωπο, όχι ως πραγματική κεφαλή. Κάτω από τέτοιες συνθήκες οι σχέσεις μπορούν γρήγορα να υποστούν κατάπτωσι.

Η κατάστασις είναι η ίδια σ’ ένα σπίτι. Αν ένας άνδρας μεταβιβάζη την ηγεσία και την λήψι κάθε αποφάσεως στη σύζυγό του, αυτή γρήγορα χάνει τον σεβασμό γι’ αυτόν ως κεφαλή της. Ένας άνδρας ο οποίος λέγει, «Πήγαινε να ρωτήσης τη μητέρα σου,» κάθε φορά που τα παιδιά ζητούν την άδεια να κάμουν κάτι· ή, «Αποφασίστε μόνοι σας,» κάθε φορά που πρόκειται να ληφθή μια απόφασις για την οικογένεια, αποκαλύπτει ότι δεν είναι πραγματικά η κεφαλή του οίκου. Κι ένας τέτοιος οίκος είναι, κατά γενικόν κανόνα, ένας δυστυχής οίκος.

Τι περιλαμβάνει, λοιπόν, η κατάλληλη ηγεσία; Μήπως σημαίνει να παίρνη αυτός όλες τις αποφάσεις; Μήπως σημαίνει το να κατευθύνη αυτός κάθε ενέργεια και κίνησι της συζύγου και των τέκνων του; Καθόλου! Ο Θεός έπλασε τους ανθρώπους, περιλαμβανομένων των γυναικών και των τέκνων για ν’ απολαμβάνουν σχετική ελευθερία. Οι άνθρωποι δυσαρεστούνται και στενάζουν όταν κάθε κίνησις και λεπτό του χρόνου των κατευθύνωνται και προγραμματίζονται γι’ αυτούς.

Ώστε η κατάλληλη ηγεσία δεν σημαίνει να λαμβάνη ένας κάθε απόφασι, αλλά να ασκή εποπτεία όλης της δράσεως και των εργασιών της οικογενείας του. Αποτελεί ευθύνη του ανδρός να θέτη τις κατευθύνσεις σύμφωνα με τις οποίες θα λειτουργή το σπίτι. Εν τούτοις, μπορεί, συγχρόνως, να υπάρχη ευρύ περιθώριο ελευθερίας εντός των ορίων που έχουν τεθή.

Παραδείγματος χάριν, ένας σύζυγος μπορεί να παραχωρήση στη σύζυγό του σχεδόν πλήρη ελευθερία για ν’ αποφασίση εκείνη πώς θα τοποθετηθούν τα έπιπλα, τι θα προμηθεύεται για διατροφή της οικογενείας, ή να λαμβάνη αποφάσεις για άλλα παρόμοια ζητήματα. Ωστόσο ο σύζυγος ασκεί δικαιοδοσία και, εφόσον το θεωρεί κατάλληλο, μπορεί να δώση οδηγίες για τη βελτίωσι του τρόπου με τον οποίο γίνεται χειρισμός των ζητημάτων. Συνήθως, όμως, τα καλά λόγια ενθαρρύνσεως και οι φιλοφρονήσεις εκεί που πρέπει επιτυγχάνουν καλύτερα να εμπνεύσουν συνεργασία και υποστήριξι. Ένας ο οποίος είναι καλή κεφαλή της οικογενείας δεν θ’ αποφεύγη να προσφέρη έπαινο.

Εξ άλλου ένα γνήσιο ενδιαφέρον για την ευημερία του εργατικού προσωπικού του είναι εκείνο που διακρίνει ένα πραγματικά καλόν προϊστάμενον υπηρεσίας. Μερικές φορές ακούονται άτομα να λέγουν για έναν τέτοιον προϊστάμενον: «Θα έκανα οτιδήποτε γι’ αυτόν,» εννοώντας ότι θα συνειργάζοντο σε πληρέστερο βαθμό. Παρόμοιες εκφράσεις ακούονται σχετικά με άνδρες, οι οποίοι προσέχουν την προτροπή της Γραφής: «Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκας σας.» (Εφεσ. 5:25) Και: «Οι πατέρες, μη παροργίζετε τα τέκνα σας, αλλ’ εκτρέφετε αυτά εν παιδεία και νουθεσία Ιεχωβά.» (Εφεσ. 6:4, ΜΝΚ) Αποτελεί χαρά η υποταγή σε μια τέτοια διακριτική, βοηθητική και αξιαγάπητη κεφαλή του οίκου.

Ένας τέτοιος άνδρας που είναι κεφαλή της οικογενείας είναι ταπεινός. Αναγνωρίζει ότι δεν είναι από εκείνους που «τα ξεύρουν όλα.» Παραδέχεται ότι η σύζυγός του και, μερικές φορές, ακόμη και τα τέκνα του είναι δυνατόν να γνωρίζουν περισσότερα απ’ αυτόν για ωρισμένα ζητήματα. Γι’ αυτό συχνά συζητεί τα πράγματα μαζί τους προτού λάβη αποφάσεις. Μ’ αυτό τον τρόπο βοηθούνται η σύζυγος και τα τέκνα του να αισθάνωνται ότι είναι πιο κοντά στην οικογενειακή διευθέτησι. Αλλά, ταυτοχρόνως, έχουν το αίσθημα της ασφαλείας γνωρίζοντας ότι η κεφαλή του οίκου αναλαμβάνει την ευθύνη της.

Ένας άνδρας, ο οποίος είναι πράγματι κεφαλή του οίκου, έχει πρωτοβουλία· δεν είναι ένα οκνηρό άτομο. Είναι ευνόητο ότι ύστερ’ από μιας ημέρας σκληρή εργασία θα ήθελε λίγη ειρήνη και ησυχία όταν επιστρέψη στο σπίτι, ίσως με το διάβασμα της βραδινής εφημερίδος. Μολαταύτα, δείχνει πρωτοβουλία στο να προγραμματίζη και να διοργανώνη τη δράσι της οικογενείας, ακριβώς όπως μπορεί να καταστρώνη το πρόγραμμα της εργασίας του. Φροντίζει να υπάρχουν κατά καιρούς και Σαββατοκύριακα για έξοδο με τα παιδιά και βραδινά που περιλαμβάνουν κάποιο είδος οικογενειακής αναψυχής. Λαμβάνει επίσης υπ’ όψιν τις ανάγκες της συζύγου του, προγραμματίζοντας μια βραδινή έξοδο μόνο μαζί της κατά καιρούς. Έναν τέτοιον πατέρα και σύζυγο πραγματικά τον εκτιμούν και τον αγαπούν.

Ωστόσο υπάρχει κι ένας άλλος τομεύς, στον οποίο ένας άνδρας, ο οποίος είναι πραγματικά η κεφαλή του οίκου, πρέπει ν’ αναλάβη την ηγεσία, και αυτός είναι το να διδάσκη στην οικογένειά του αγάπη και σεβασμό για τον Παντοδύναμο Θεό. Προσεύχεται μαζί με την οικογένειά του· τακτικά παρακολουθούν μαζί τις Χριστιανικές συναθροίσεις, και, ως μια οικογένεια, λαμβάνουν ενεργό μέρος στο να μοιράζωνται μαζί με άλλους όσα γνωρίζουν για τον Θεό και τους σκοπούς του. Ένας άνδρας, ο οποίος ενεργεί έτσι, όχι μόνο είναι αγαπητός στην οικογένειά του, αλλά ευαρεστεί επίσης, τον Ιεχωβά Θεό.