Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Είναι κατάλληλο ένα νυμφευμένο Χριστιανικό ζεύγος να υιοθετήση ένα παιδί;​—Ι. Γ., Η.Π.Α.

Το αν θα υιοθετηθή ένα παιδί είναι ένα ζήτημα, για το οποίο πρέπει να ληφθή απόφασις ατομικώς από το νυμφευμένο ζεύγος. Το θέμα είναι όμοιο με την απόφασι που πρέπει να ληφθή για την απόκτησι ενός φυσικού τέκνου, στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι δυνατόν. Η απόφασις, που λαμβάνεται από ένα νυμφευμένο ζεύγος σε τέτοια ζητήματα, δεν είναι το κριτήριον, στο οποίον άλλοι πρέπει να στηρίξουν τις αποφάσεις των. Ούτε και είναι κατάλληλο να κρίνωμε πρόσωπα για την πορεία που εξέλεξαν ν’ ακολουθήσουν σ’ αυτά τα ζητήματα.

Η Εταιρία Σκοπιά δεν έχει διευθετήσεις για την υποβοήθησι ατόμων που θα ήθελαν να υιοθετήσουν παιδιά. Δεν διατηρεί κατάλογο ονομάτων και διευθύνσεων ατόμων, που θα ήθελαν να δώσουν τα τέκνα των σε άλλους για υιοθεσία. Ούτε μπορεί η Εταιρία να προσφέρη νομική βοήθεια σ’ αυτά τα ζητήματα.

Αν νυμφευμένοι σύντροφοι υιοθετούν νομίμως ένα παιδί, καθίστανται υπεύθυνοι γι’ αυτό το παιδί μ’ ένα τρόπο που παραβάλλεται με την ευθύνη η οποία βαρύνει τους φυσικούς γονείς. Επομένως, οι Χριστιανοί, οι οποίοι υιοθετούν ένα τέκνον, θα θελήσουν να φροντίζουν γι’ αυτό κατάλληλα, προσέχοντας όχι μόνο στις σωματικές ανάγκες του παιδιού, αλλά, επίσης, στις πιο σπουδαίες πνευματικές ανάγκες του. Ο θετός πατέρας, ο οποίος είναι η κεφαλή της οικογενείας, έχει τη Γραφική υποχρέωσι να επωμισθή την κυριώτερη ευθύνη τόσο για την υλική όσο και για την πνευματική ευημερία του παιδιού.​—1 Τιμ. 5:8· Ησ. 38:19· Εφεσ. 5:21-6:4.

Μερικοί Χριστιανοί βλέπουν την ατεκνία ή την απόκτησι ολιγωτέρων τέκνων ως μια ευκαιρία, που θα τους επέτρεπε να διαθέτουν περισσότερο χρόνο στην υπηρεσία του Ιεχωβά Θεού. Τα άτεκνα ζεύγη, παραδείγματος χάριν, δεν έχουν τις ευθύνες, οι οποίες συμβαδίζουν με την ανατροφή παιδιών κι έτσι έχουν μεγαλύτερες ευκαιρίες να δαπανούν το χρόνο τους και την ενέργειά τους στην άμεση εξυπηρέτησι των συμφερόντων της Βασιλείας.​—Ματθ. 6:33.

Φυσικά, τα νυμφευμένα ζεύγη, πρέπει να κυβερνούν τις υποθέσεις των μόνα των. Γνωρίζουν τις ατομικές των περιστάσεις και επιθυμίες. Έτσι, εναπόκειται σ’ αυτά ν’ αποφασίσουν αν θα υιοθετήσουν ένα παιδί ή όχι.​—Γαλ. 6:5.