Αποτελέσματα της Υπομονής

Μια αδελφή από το Δυτικό Βερολίνο εκθέτει την εξής πείρα: «Ο σύζυγός μου ενδιεφέρετο πολύ για τον Λόγο του Θεού και γι’ αυτό μελετούσε τη Γραφή μαζί με μια ηλικιωμένη αδελφή σκαπανέα. Εγώ ήμουν μια ισχυρή στην πίστι Καθολική και δεν μου ήταν αρεστό να επισκέπτωνται τον σύζυγό μου κάθε εβδομάδα. Από πνεύμα αντιθέσεως πήγαινα την ώρα εκείνη στην κουζίνα και διάβαζα ένα μυθιστόρημα. Αυτή ήταν πάντοτε η διάθεσίς μου. Κάποτε, όταν η αδελφή είδε τι εδιάβαζα, με ρώτησε με διακριτικότητα αν αυτό το υλικό που διάβαζα ήταν εποικοδομητικό. Παρέμεινα τότε στο δωμάτιο για ν’ ακούσω τι μελετούσε με τον σύζυγό μου στη Γραφή. Αλλά παρέμεινα ‘επιφυλακτική’. Αργότερα με προσκάλεσαν σε μια δημοσία ομιλία στην εκκλησία. Επήγα και μου έκαναν εντύπωσι η χαρούμενη διάθεσις και η ενότης. Όταν ο σύζυγός μου πήγε στη συνέλευσι του Μονάχου, επήγα κι εγώ μαζί του. Λίγο πριν από αυτό κι εγώ, επίσης, είχα αρχίσει να μελετώ. Όταν είδα την αγάπη και τη χαρά σ’ αυτή τη συνέλευσι, αντελήφθηκα ότι είχα εκλέξει τον ορθό δρόμο.» Αυτή η αδελφή καθώς και ο σύζυγός της είναι ευγνώμονες διότι οι ευαγγελιζόμενοι έδειξαν πολλή υπομονή και με διακριτικότητα τους εβοήθησαν να μάθουν την αλήθεια.​—Από το Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 1967.