Κάμετε την Αρχή

Εργασθήτε ως σκαπανεύς διακοπών, και κατόπιν γίνετε ένας τακτικός σκαπανεύς. Όπως έκαμαν και πολλοί άλλοι τον Απρίλιο 1965, μία αδελφή στη Γουαδελούπη έκαμε έργο σκαπανέως διακοπών για ένα μήνα. Ως αποτέλεσμα, έγραψε στο γραφείο τα εξής: «Συνήντησα στον αγρό περισσότερο καρπό παρά στα δεκαέξη χρόνια μου στην κοινωνία Νέου Κόσμου. Είναι η πρώτη φορά που αισθάνθηκα τόση χαρά.» Ως ευαγγελιζομένη, είπε: «Είχα μόλις μια μελέτη, την οποία δεν μπορούσα να παρακολουθήσω, όπως επιθυμούσα, λόγω ελλείψεως καλού προγραμματισμού του χρόνου μου. Αλλά στη διάρκεια του μηνός, που εργάσθηκα ως σκαπανεύς διακοπών, έμαθα πώς να προγραμματίζω το χρόνο μου αποτελεσματικά, και, όταν έληξε ο μήνας, είχα αρχίσει επτά οικιακές Γραφικές μελέτες. Ναι, επτά οικιακές Γραφικές μελέτες! Αλλά είπα στον εαυτό μου, ‘Πώς μπορώ ν’ αφήσω αυτόν τον θαυμάσιο καρπό που βρήκα; Όχι, δεν μπορώ να το κάμω’. Κατόπιν έκαμα την εξής σκέψι: Αφού μπόρεσα να διευθετήσω ένα πρόγραμμα για να βρίσκωμαι έξω στην υπηρεσία του αγρού επί ένα μήνα, γιατί να μην το κάνω και τους επόμενους μήνες και να γίνω μια τακτική σκαπανεύς; Το συζήτησα με τον σύζυγό μου, ο οποίος εξακολουθεί να μην είναι στην πίστι, αλλά δείχνει κάποιο ενδιαφέρον για την αλήθεια, και του εξήγησα την επιθυμία μου να συνεχίσω ως σκαπανεύς. Φαντασθήτε τη χαρά μου όταν πήρα τη συγκατάθεσί του!» Ως αποτέλεσμα, η αδελφή αυτή εργάσθηκε πάλι ως σκαπανεύς διακοπών ένα μήνα, και τώρα είναι τακτική σκαπανεύς. Τον Ιούλιο διεξήγε ένδεκα οικιακές Γραφικές μελέτες. Έγραψε, λέγοντας: «Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, μάθετε ότι οι πιο πλούσιες ευλογίες που μπορείτε να έχετε είναι να γίνετε σκαπανεύς. Εγώ απολαμβάνω αυτήν την πείρα, μολονότι έχομε μια οικογένεια από δεκατρία άτομα.» Δεν είναι θαυμάσιο αυτό; Ασφαλώς είναι.​—Από το Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 1966.