Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Γιατί το εδάφιο Ματθαίος 17:21 παραλείπεται από τη Μετάφρασι Νέου Κόσμου των Αγίων Γραφών;—Λ. Φ., Η.Π.Α.
Αυτό και μερικά άλλα εδάφια, ή τμήματα αυτών, στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, δεν περιλαμβάνονται στη Μετάφρασι Νέου Κόσμου διότι δεν υπάρχουν στο Ελληνικό κείμενο, που έχουν ετοιμάσει οι λόγιοι του Πανεπιστημίου Καίμπριτζ Β. Φ. Ουέσκοτ και Φ. Ι. Α. Χορτ. Αυτό το βασικό κείμενο είναι εκείνο που κυρίως εχρησιμοποίησε η Επιτροπή Μεταφράσεως της Γραφής Νέου Κόσμου για ν’ αποδώση τις Ελληνικές Γραφές στην Αγγλική στις εκδόσεις Μεταφράσεως Νέου Κόσμου 1950 και 1961.
Η εξέτασις του εδαφίου Ματθαίος 17:21 θ’ αποδειχθή ότι είναι διαφωτιστική. Μολονότι το εδάφιο αυτό δεν περιλαμβάνεται στη Μετάφρασι Νέου Κόσμου, υπάρχει μια βοηθητική υποσημείωσις στη Μετάφρασι Νέου Κόσμου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, εκδόσεως 1950. Εκεί βρίσκομε μετάφρασι του τρόπου αναγνώσεως αυτού του εδαφίου σύμφωνα με τον Εφραϊμικόν Κώδικα του 5ου αιώνος μ.Χ. και το Κανταβριγιανό Χειρόγραφον του 6ου αιώνος μ.Χ. Λέγει τα εξής: «Τούτο δε το γένος δεν εξέρχεται, ειμή δια προσευχής και νηστείας.» Αυτό αναφέρεται ως μέρος της απαντήσεως του Ιησού στους μαθητάς του, όταν τον ερώτησαν γιατί αυτοί δεν μπορούσαν να εκβάλουν ένα δαιμόνιο σε κάποια συγκεκριμένη περίπτωσι. Είναι αξιοσημείωτο, εν τούτοις, ότι πολλά σπουδαία χειρόγραφα παραλείπουν αυτά τα λόγια Μεταξύ αυτών είναι το Σιναϊτικό Χειρόγραφο και το Βατικανό Χειρόγραφο Νο 1209, και τα δύο του τετάρτου αιώνος μ.Χ., και συνεπώς παλαιότερα από τις πηγές που μόλις ανεφέρθησαν. Επομένως, το εδάφιο Ματθαίος 17:21 στερείται επαρκούς υποστηρίξεως από αρχαία κείμενα.
Θα μπορούσε, ωστόσο, να παρατηρηθή παρεμπιπτόντως ότι μερικές αυθεντίες το εθεώρησαν ως μια παρεμβολή από το εδάφιο Μάρκος 9:29. Αυτό το κεφάλαιο του κατά Μάρκον ευαγγελίου περιέχει μια παράλληλη αφήγησι του ιδίου επεισοδίου και περιλαμβάνει αυτή τη λεπτομέρεια που παραλείπεται από τον Ματθαίο.
Η Μετάφρασις Νέου Κόσμου δεν είναι η μόνη, η οποία παραλείπει το εδάφιο Ματθαίος 17:21, ή που παραθέτει την αμφισβητήσιμη φύσι του σε μια επεξηγηματική υποσημείωσι. Ανάμεσα σε άλλες μεταφράσεις που το παραλείπουν είναι και η Αμερικανική Στερεότυπος Μετάφρασις, η Μία Αμερικανική Μετάφρασις, η Αναθεωρημένη Στερεότυπη Μετάφρασις και η Νέα Αγγλική Βίβλος.
Προφανώς, λοιπόν, οι αντιγραφείς έκαμαν μερικές προσθήκες στο Ελληνικό κείμενο της Γραφής κατά καιρούς, επειδή είχαν περισσότερη προδιάθεσι να το κάμουν αυτό παρά να παραλείψουν ύλη. Εν τούτοις, προσεκτική έρευνα της Γραφής κατέληξε στην αποκάλυψι αυτών των επεξεργασιών των αντιγραφέων. Συνεπώς, τα πιο αξιόπιστα Ελληνικά κείμενα αποδεικνύεται ότι είναι και τα πιο συμπυκνωμένα.
Από αυτό δεν πρέπει να συμπεράνωμε ότι το κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών υπέστη σοβαρή ζημία από τη μεταβίβασι. Ο λόγιος Τζακ Φίνεγκαν είπε: «Ο ολικός αριθμός των χειρογράφων της Νέας Διαθήκης κάνει εντύπωσι. . . . Κανένα άλλο Ελληνικό βιβλίο δεν έχει κάτι όμοιο με αυτό τον όγκο μαρτυρίας του κειμένου του. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολυάριθμες μεταλλαγές κειμένου ανάμεσα σ’ αυτά τα διάφορα χειρόγραφα της Νέας Διαθήκης, αλλά οι περισσότερες από αυτές είναι συγκριτικώς μικροτέρας σημασίας . . . Πραγματικά, υπελογίσθη από προσεκτικούς σπουδαστάς ότι οι ουσιώδεις μεταλλαγές που υπάρχουν φθάνουν μόλις το ένα χιλιοστό ολοκλήρου του κειμένου.»—Light from the Ancient Past, (Φως από το Αρχαίο Παρελθόν), σελίς 352.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, όπου ένα ολόκληρο εδάφιο συναντώμενο στη Μετάφρασι Βασιλέως Ιακώβου δεν περιλαμβάνεται στη Μετάφρασι Νέου Κόσμου, η έκδοσις 1961 της Μεταφράσεως Νέου Κόσμου παραθέτει τον αριθμό του εδαφίου και προσθέτει μια μακρά παύλα. Λεπτομέρειες για το ποιά χειρόγραφα περιέχουν το εδάφιο και ποιά αρχαία χειρόγραφα δεν το περιέχουν μπορούν να βρεθούν στις υποσημειώσεις της εκδόσεως σε μεγάλο σχήμα της Μεταφράσεως Νέου Κόσμου.—Βλέπε, επίσης, Η Σκοπιά 1ης Φεβρουαρίου 1962, σελίδες 88-92 (στην Αγγλική).