Εδάφια της Ημέρας για τον Μήνα Οκτώβριο
1 Ας λέγωσι μεταξύ των εθνών, “Ο Ιεχωβά ο ίδιος έγινε βασιλεύς!”—1 Χρον. 16:31, ΜΝΚ. Σ 1/9/65 26α
2 Εξεύρει ο Ιεχωβά να ελευθερόνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς, τους δε αδίκους να φυλάττη εις την ημέραν της κρίσεως δια να κολάζωνται· μάλιστα δε τους οπίσω της σαρκός ακολουθούντας με επιθυμίαν ακαθαρσίας.—2 Πέτρ. 2:9, 10, ΜΝΚ. Σ 15/2/66 20, 19
3 Ουαί εις αυτούς· διότι . . . απωλέσθησαν εις την αντιλογίαν του Κορέ.—Ιούδ. 11. Σ 1/11/65 14, 15α
4 Εάν προϋπάρχη η προθυμία, είναί τις ευπρόσδεκτος, καθ’ όσα έχει, ουχί καθ’ όσα δεν έχει.—2 Κορ. 8:12. Σ 15/12/65 21, 22α
5 Εκείνο . . . το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος ας μη χωρίζη.—Ματθ. 19:6. Σ 1/1/66 12, 13
6 Η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον αυτού· και το όνομα αυτού θέλει καλεσθή . . . Άρχων Ειρήνης.—Ησ. 9:6. Σ 15/10/65 43
7 Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ.—Ψαλμ. 100:4. Σ 1/3/66 37-39
8 Ίνα, καθώς εβασίλευσεν η αμαρτία δια του θανάτου, ούτω και η χάρις βασιλεύση δια της δικαιοσύνης εις ζωήν αιώνιον, δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.—Ρωμ. 5:21. Σ 1/4/66 57, 58
9 Είδον, και ιδού όχλος πολύς, τον οποίον ουδείς ηδύνατο να αριθμήση, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, οίτινες ίσταντο ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνίου.—Αποκάλ. 7:9. Σ 15/1/66 31α
10 Δια του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας.—Ρωμ. 3:20. Σ 15/3/66 10, 11
11 Θρήνησον δια το πλήθος της Αιγύπτου, και καταβίσασον αυτούς, . . . εις τα κατώτατα της γης . . . Οι ισχυρότεροι μεταξύ των δυνατών θέλουσι λαλήσει . . . εκ μέσου του άδου.—Ιεζ. 32:18, 21. Σ 15/5/65 23-26α
12 Καλήτερόν σοι είναι να εισέλθης μονόφθαλμος εις την βασιλείαν του Θεού, παρά έχων δύο οφθαλμούς να ριφθής εις την γέενναν του πυρός· όπου “ο σκώληξ αυτών δεν τελευτά, και το πυρ δεν σβύνεται”.—Μάρκ. 9:47, 48. Σ 1/6/65 6, 8α
13 Ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος, και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην.—Αποκάλ. 12:9. Σ 15/10/65 58, 59
14 Σεις είσθε φίλοι μου, εάν κάμνητε όσα εγώ σας παραγγέλλω.—Ιωάν. 15:14. Σ 15/7/65 17, 18α
15 Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί να βαστάζωμεν τα ασθενήματα των αδυνάτων, και να μη αρέσκωμεν εις εαυτούς.—Ρωμ. 15:1. Σ 1/8/65 12-14α