Η Ωραιότης να Είσθε Ευγνώμων
ΔΕΝ είναι δύσκολο να δείχνετε ευγνωμοσύνη σ’ ένα φίλο που σας κατακλύζει με δώρα. Αλλά γι’ αυτή την ίδια τη γη, για τη ζωή, την υγεία και τις δυνάμεις σας λογικής, πόσο συχνά εκφράζετε ευγνωμοσύνη; Ασφαλώς, αν τα παιδιά οφείλουν ευγνωμοσύνη στους επιγείους γονείς των, πόσο περισσότερο οφείλει ευγνωμοσύνη η μεγάλη οικογένεια του ανθρωπίνου γένους προς τον Πατέρα μας στους ουρανούς!
Ευγνωμοσύνη είναι η ευχαριστήριος εκτίμησις. Ο Ψαλμός 100 της Βίβλου είναι μια ευχαριστήριος μελωδία. Μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός είναι αγαθός και ότι «εις τον αιώνα μένει το έλεος αυτού.» Εφόσον απολαύομε την ωραιότητα της γης του Θεού και ζούμε με τη γενναιοδωρία της, οφείλομε να εκφράζωμε ευγνωμοσύνη. «Αγαθόν το να δοξολογή τις τον Ιεχωβά», είπε ο ψαλμωδός. «Κατά πάντα ευχαριστείτε», έγραψε ο Χριστιανός απόστολος Παύλος. (Ψαλμ. 92:1, ΜΝΚ· 1 Θεσ. 5:18) Η ωραιότης μιας τέτοιας ευγνωμοσύνης είναι ότι ανοίγει πηγές χαράς σ’ εκείνον που είναι ευγνώμων.
Ευγνωμοσύνη πρέπει, επίσης, να αισθανώμεθα και να εκφράζωμε για τους συνανθρώπους μας καθώς και για προνόμια υπηρεσίας. Ο απόστολος Παύλος άρχισε πολλές από τις επιστολές του με ευχαριστίες προς τον Θεό για τους ομοπίστους του. «Ευχαριστώ τον Θεόν», λέγει σχετικά με τον Τιμόθεο, «ότι αδιαλείπτως σε ενθυμούμαι εν ταις δεήσεσί μου.» (2 Τιμ. 1:3) Για τους ομοπίστους του στη Ρώμη, είπε: «Ευχαριστώ τον Θεόν μου δια Ιησού Χριστού υπέρ πάντων υμών.» (Ρωμ. 1:8) Ο Παύλος ‘ευχαριστούσε τον Χριστόν Ιησούν’ διότι τον είχε κρίνει πιστό και τον έταξε «εις την διακονίαν.» (1 Τιμ. 1:12) Εκφράζομε ευγνώμονα εκτίμησι για παρόμοιες σχέσεις και προνόμια; Μια τέτοια ευγνωμοσύνη φέρνει αμοιβή. Κρατεί τα μάτια άγρυπνα στην αγαθότητα του Θεού και βαθύνει την εκτίμησί μας προς αλλήλους.
Με το να είναι ένας ευγνώμων μπορεί, επίσης, να βοηθήση εκείνους προς τους οποίους εκφράζεται η ευγνωμοσύνη. Ένας σύζυγος, που δείχνει ευγνωμοσύνη για το έργο της συζύγου του, προσθέτει χαρά στο έργο της. Μια σύζυγος, που δεν λησμονεί ποτέ τα δώρα του συζύγου της, συντελεί πολύ στο να διεξάγωνται τα πράγματα ομαλά στο σπίτι. Ένας υπάλληλος σε μια θυρίδα πωλήσεως εισιτηρίων θυμόταν πάντα το χαμόγελο και το φιλικό τρόπο ενός πελάτου. «Αυτό με βοηθεί να διατηρώ κι εγώ το χαμόγελό μου», είπε. Μια άλλη υπάλληλος, μια γραμματεύς, ανέφερε ότι ώφειλε την αποδοτικότητά της στην ευχαρίστησι του εργοδότου της. Οσοδήποτε μικρή και αν ήταν η υπηρεσία της, εκείνος δεν παρέλειπε ποτέ να δείχνη αναγνώρισι γι’ αυτή.
Η ωραιότης της ευγνωμοσύνης είναι ότι κάνει τόσο εκείνον που την εκφράζει όσο και εκείνον προς τον οποίον εκφράζεται πιο ευτυχισμένους. Καθιστά τις σχέσεις της τακτικής συνήθειας πιο ανθρώπινες και κάνει τις μονότονες εργασίες πιο ευχάριστες. Κι επάνω απ’ όλα, ενισχύει την αγάπη μας του ενός προς τον άλλον, και περισσότερο από κάθε άλλο, προς τον Δημιουργό μας. Δεν είναι αυτές οι αιτίες αρκετές για να είμεθα ευγνώμονες;