Αύξησις Ενδιαφέροντος για τη Γραφή
Οι άνθρωποι στην Ιταλία συνεχώς εξέρχονται από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη και συνταυτίζονται με τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Βλέπουν ότι η παγκόσμιος αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας δεν έχει πια τίποτε γι’ αυτούς, και, μόλις μάθουν την αλήθεια, γεμίζουν από χαρά, όπως συμβαίνει με όλους τους μάρτυρας του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο. Αποτελεί πηγή ενθαρρύνσεως το να διαπιστώνη κανείς τον ενθουσιασμό των αδελφών στην Ιταλία κατά τη δραστηριότητά των στο κήρυγμα. Εκτιμούν πλήρως την ανάγκη της λήψεως γνώσεως και δεν εγκαταλείπουν τον οίκον του Θεού των. Εξ άλλου, η αύξησις του ενδιαφέροντος για τη Γραφή δείχνεται και από την κάτωθι πείρα:
Ένα ενδιαφερόμενο άτομο εξέφρασε την επιθυμία να μελετήση τη Γραφή με τη βοήθεια ενός μάρτυρος του Ιεχωβά. Παρά το γεγονός ότι ο Μάρτυς ώφειλε να ταξιδεύη εβδομήντα χιλιόμετρα κάθε φορά για μετάβασι στη μελέτη και επιστροφή απ’ αυτή, εν τούτοις, από αγάπη για τον πλησίον του απεφάσισε να συνεχίση τις προσπάθειές του. Σε μια απ’ αυτές τις επισκέψεις βρήκε πολλά άτομα, όλα συγγενικά, συγκεντρωμένα εκεί και μπόρεσε να διαθέση τρία βιβλία «Έστω ο Θεός Αληθής», δύο Γραφές και να επιτύχη τέσσερες συνδρομές στα περιοδικά μας. Ένας από τους παρόντας συγγενείς ήταν μια νέα γυναίκα, η οποία ήθελε να μπη σ’ ένα μοναστήρι, αλλά τώρα μ’ ενθουσιασμό άκουσε το άγγελμα της Γραφής και με εγκάρδιες ευχαριστίες εδέχθη την αλήθεια.
Είχε αναγκασθή ν’ απομακρυνθή από την οικογένειά της λόγω της εργασίας της, αλλά συνεχίζει να κηρύττη την αλήθεια και βρήκε ένα άλλο άτομο, με το οποίο μελετά τη Γραφή. Οι ηλικιωμένοι γονείς, όμως, εξεδήλωσαν εναντίωσι και δεν ήθελαν ν’ αλλάξουν τα παιδιά των τη θρησκεία των. Είπαν ότι οι Γραφές, που χρησιμοποιούσαν τα παιδιά τους, ήσαν εσφαλμένες. Έτσι ο γυιός πήγε τον πατέρα του στον Καθολικό ιερέα για να ερωτήση αν οι Γραφές ήσαν αληθινές ή ψευδείς. Ο νέος πήρε μαζί του και το μαγνητόφωνο για ν’ αναμεταδώση ύστερα και στη σύζυγό του τη συζήτησι. Στην αρχή ο ιερεύς έφερε αντίρρησι για τη χρήσι του μαγνητοφώνου, αλλά ο νέος επέμεινε. Ο ιερεύς επεβεβαίωσε το γεγονός ότι οι Γραφές των δεν ήσαν εσφαλμένες, μολονότι δεν έφεραν την έγκρισι της Καθολικής εκκλησίας, συνεβούλευσε, όμως, να μην αποδίδουν πάρα πολλή σπουδαιότητα στη Γραφή όπως οι μάρτυρες του Ιεχωβά και ότι αυτό ήταν το σφάλμα των Μαρτύρων. Ο πατέρας παρεκάλεσε τον ιερέα να τον βοηθήση να επαναφέρη τον γυιό του στην παλαιά θρησκεία, αλλά, προς έκπληξιν όλων, ο ιερεύς είπε: «Αν ο γυιός σας πιστεύη ότι ακολουθούσε τον εσφαλμένο δρόμο ως τώρα, αφήστε τον ν’ ακολουθήση τον ορθό δρόμο τώρα!» Αυτός ο νέος και η οικογένειά του έκαναν προόδους στη γνώσι της αληθείας και τώρα ετοιμάζονται να συμβολίσουν την αφιέρωσί τους στην προσεχή συνέλευσι.—Από το Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 1966.