Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Πώς μπορεί να λεχθή ότι η ορατή οργάνωσις του Θεού έγινε αυστηρώς θεοκρατική ή ήταν πλήρως θεοκρατική σε διάρθρωσι κατά το 1938, όταν υπάρχουν αναθεωρήσεις και αλλαγές από καιρό σε καιρό στις οδηγίες της οργανώσεως;

Πρώτ’ απ’ όλα, πρέπει να διευκρινίσωμε τι εννοούμε όταν λέγωμε ότι η ορατή οργάνωσις του Θεού έγινε αυστηρώς ή πλήρως θεοκρατική. Ο όρος «θεοκρατία» σημαίνει «κράτος του Θεού» ή «διακυβέρνησις από τον Θεό.» Ως εκ τούτου, αν μια οργάνωσις πρόκειται να είναι πλήρως θεοκρατική, πρέπει να κατευθύνεται και να ελέγχεται εξ ολοκλήρου από τον Θεό ή από τις δυνάμεις που αυτός θέτει σε λειτουργία. Ασφαλώς, ο Ιεχωβά κατηύθυνε την οργάνωσί του πριν από το 1938 και πραγματοποιούσε τον σκοπό του που ήταν για εκείνον τον καιρό, αλλά παραχωρούσε στους δούλους του αξιόλογο περιθώριο όσον αφορά τον έλεγχο της οργανώσεως, επιτρέποντας μάλιστα σ’ αυτούς να εκλέγουν με δημοκρατική ψήφο εκείνους που θα υπηρετούσαν ως εκπρόσωποί των. Μολαταύτα, δεν ήταν αυτός ο τρόπος, με τον οποίον λειτουργούσε η πρώτη εκκλησία στις ημέρες των αποστόλων. Οι απόστολοι οι ίδιοι ήσαν εκείνοι, όχι η εκκλησία, που έκαναν διορισμούς σε θέσεις υπηρεσίας και μέσω των αποστόλων και μόνον μετεβιβάζετο η ενεργός δύναμις του Θεού. (Πράξ. 14:23· 19:6) Επίσης, το κυβερνών σώμα των αποστόλων και των πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ, ήταν εκείνο το οποίον, κινούμενο από το πνεύμα του Θεού, ελάμβανε αποφάσεις όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίον οι εκκλησίες έπρεπε να κατευθύνουν την πορεία τους. (Πράξ. 15:28) Συνεπώς, ο Ιεχωβά, αφού ήλθε στο ναό του το 1918, άρχισε ν’ αποκαθιστά την πλήρη αυτή θεοκρατική διάταξι και να θέτη σ’ εφαρμογή αυστηρότερον έλεγχο επί της ορατής οργανώσεως. Ήταν μια βαθμιαία πορεία· έτσι, η αντιθεοκρατική, δημοκρατική μέθοδος του να ψηφίζουν άνδρες ως πρεσβυτέρους, δεν έπαυσε παρά στο 1932.

Η ενίσχυσις αυτή του θεοκρατικού ελέγχου εξακολούθησε επί μια περίοδο είκοσι ετών, από το 1918 ως το 1938, αντιστοιχεί δε προς το εικοσαετές οικοδομικό πρόγραμμα του Σολομώντος, στο οποίο διάστημα απετελείωσε τον ναόν του Ιεχωβά, τον δικό του οίκο, τον πρόναο της κρίσεως και τον Οίκον του Δάσους του Λιβάνου ή το οπλοστάσιο. Το 1938 ο Ιεχωβά απεκάλυψε αυτή την αντιστοιχία στους δούλους του, εδημοσιεύθη δε αυτή στη Σκοπιά σ’ ένα άρθρο από δύο μέρη με τίτλον «Οργάνωσις.» Η εμφάνισίς του έγινε στα τεύχη της 1ης και 15ης Ιουλίου και απέδειξε ως συμπέρασμα ότι η οργάνωσις του Ιεχωβά έπρεπε στο εξής να οδηγήται και να κατευθύνεται από το πνεύμα του Ιεχωβά μέσω του ορατού κυβερνώντος σώματος, αποτελουμένου από εκείνους τους υπηρέτας τους οποίους θα διώριζε ο ίδιος ο Ιεχωβά. Η τελική παράγραφος της σειράς αυτής κατέληγε: «Η θεοκρατική κυβέρνησις του Ιεχωβά τώρα εξουσιάζει πλήρως επί του λαού του Θεού.»

Αυτό, όμως, δεν εσήμαινε ότι η οργάνωσις θα έμενε στάσιμη ή ότι δεν θα εισήγοντο νέα σχέδια ή νέες μέθοδοι εκτελέσεως υπηρεσίας. Τουναντίον. Στα ίδια αυτά άρθρα με τίτλο «Οργάνωσις», Η Σκοπιά επέστησε την προσοχή μας στο ότι, αφού ο Σολομών απετελείωσε το εικοσαετές οικοδομικόν έργον του, επεδόθη σ’ ένα εθνικής κλίμακος οικοδομικό πρόγραμμα. Πώς επρόκειτο να γίνη αυτό στην εκπλήρωσι του τύπου, ή τι επρόκειτο να επιτελεσθή, δεν ήταν τότε γνωστό, αλλά Η Σκοπιά έλεγε: «Μετά πλήρους εμπιστοσύνης θα αναμένωμεν, και θα ίδωμεν.» Σήμερα βλέπομε μερικά από τα αποτελέσματα του παγκοσμίου οικοδομικού προγράμματος του Μεγαλυτέρου Σολομώντος, του Ιησού Χριστού, και καθώς αντικρύζομε τι έχει επιτελεσθή αντιλαμβανόμεθα ότι αυτό μπορούσε να γίνη μόνο με το πνεύμα του Θεού και μέσω αυξήσεως και αναπτύξεως του ιδίου του λαού του Θεού. Νέα χαρακτηριστικά του έργου απήτησαν νέες μεθόδους, πράγμα που εσήμαινε αναθεωρήσεις και αλλαγές, από καιρό σε καιρό, στις οδηγίες της οργανώσεως, πλην, όλ’ αυτά αποτελούν μέρος της προόδου της θεοκρατικά ελεγχομένης οργανώσεως του Ιεχωβά υπό την άμεση διεύθυνσι του Ιεχωβά Θεού του ιδίου. Συνεπώς, αυτές οι αναθεωρήσεις και αλλαγές είναι αυτές οι ίδιες πλήρως θεοκρατικές και ως εκ τούτου δεν αλλοιώνουν με κανένα τρόπο την εξ ολοκλήρου θεοκρατική διάρθρωσι της οργανώσεως.