Η Δεκάτη Πληγή—Ο Θάνατος των Πρωτοτόκων

1, 2. Τι ήταν η δεκάτη πληγή, και ποια επίδρασι είχε επάνω στον Φαραώ;

ΤΩΡΑ ερχόμεθα στην αποκορυφωτική δεκάτη πληγή επί της αρχαίας Αιγύπτου, τον θάνατο των πρωτοτόκων. Οι λεπτομέρειες αυτής της πληγής δίδονται στην Έξοδο 11:1 έως 12:36. Τι επίδειξις της δυνάμεως του Ιεχωβά ήταν εκείνη η ευκαιρία, τόσο για να διαφυλάξη όσο και για να καταστρέψη! Κάθε πρωτότοκος γυιός απωλέσθη, από τον γυιό του Φαραώ ως τον γυιό του κρατουμένου στη φυλακή, καθώς και το πρωτότοκο κάθε κτήνους. Οι θεοί της Αιγύπτου εκρίθησαν ανίκανοι να παράσχουν βοήθεια τη νύχτα εκείνη κι έτσι απεδείχθησαν ότι δεν ήσαν θεοί. Ειδικά συνέβη αυτό με τον Αμών-Ρα, τον υποτιθέμενο προστάτη όλων των πρωτοτόκων. Πού ήταν τη νύχτα εκείνη; Δεν μπορούσε να υπάρξη τώρα πια αμφιβολία για τα ποιος είναι μεγαλύτερος, ο Αμών-Ρα του Φαραώ ή ο Ιεχωβά του Μωυσέως.

² Είχε λησμονηθή τώρα η απειλή του Φαραώ να φονεύση τον Μωυσή και τον Ααρών, αν τους έβλεπε πάλι. Αντιθέτως, έστειλε επειγόντως να τους καλέση και είπε: «Σηκώθητε, εξέλθετε εκ μέσου του λαού μου, και σεις, και οι υιοί του Ισραήλ· και υπάγετε, λατρεύσατε τον Ιεχωβά, καθώς είπετε· και τα ποίμνιά σας, και τας αγέλας σας λάβετε, . . . και απέλθετε· ευλογήσατε δε και εμέ.» (Έξοδ. 12:31, 32, ΜΝΚ) Έτσι εξεπληρώθη η προειδοποίησις, την οποίαν είπε ο Ιεχωβά στο Μωυσή ν’ αναγγείλη στον Φαραώ αμέσως από την αρχή των διαπραγματεύσεων: «Ούτω λέγει ο Ιεχωβά· Υιός μου είναι, πρωτότοκός μου, ο Ισραήλ· και προς σε λέγω, Εξαπόστειλον τον υιόν μου, δια να με λατρεύση· και εάν δεν θέλης να εξαποστείλης αυτόν, ιδού, εγώ θέλω θανατώσει τον υιόν σου, τον πρωτότοκόν σου.»—Έξοδ. 4:22, 23, ΜΝΚ.

3. Πώς προσδιορίζεται η ταυτότης των συγχρόνων «πρωτοτόκων»;

³ Τι ακριβώς είναι το σύγχρονο αντίστοιχο της πληγής του θανάτου των πρωτοτόκων; Από τους αρχαιοτάτους χρόνους τα πρωτότοκα ήσαν τα αφιερωμένα στον Θεό. Ο πρωτότοκος ήταν εκείνος που υπηρετούσε ως ένας ιερεύς για κάθε οικογένεια. Αυτά πληροφορούμεθα για τους ιερείς στο βιβλίο της Εξόδου (19:22, 24) προτού ο Ιεχωβά διορίση τον Ααρών τον πρωτότοκο και τους υιούς του ως ιερείς και ενεργήση ώστε ο Ααρών να είναι κεχρισμένος. Τα πρωτότοκα της συγχρόνου Αιγύπτου θα ήσαν, επομένως, όλοι εκείνοι οι θρησκευόμενοι, οι οποίοι προσποιούνται ότι είναι αφωσιωμένοι, ότι έχουν ειδικά ξεχωρισθή για την υπηρεσία του θεού των. Αυτό περιλαμβάνει μοναχές, μοναχούς, ιερείς, όλον τον κλήρο, την ιεραρχία της Ρωμαιοκαθολικής και της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, ως τον πάπα. Περιλαμβάνει, επίσης, τους σάντχου ή «αγίους ανθρώπους» και ασκητάς της Ινδίας, τον Δαλάι Λάμα του Θιβέτ, και τους ομοίους των άλλων Ανατολικών και Αφρικανικών χωρών.

4, 5. Τι αντιστοιχεί στις ημέρες μας με τη δεκάτη πληγή;

⁴ Έτσι στην αντιτυπική πληγή των πρωτοτόκων αυτοί εξεικονίζονται ως σφαζόμενοι, διότι εκτίθενται ότι δεν είναι αφωσιωμένοι στον Ιεχωβά Θεό, και δεν είναι, στην πραγματικότητα, τα άγια πρωτότοκά του. Είναι νεκροί ως προς την υπηρεσία του. Όλες οι εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά εξέθεσαν τους θρησκευτικούς ισχυρισμούς αυτών των ανθρώπων, αποδεικνύοντας ότι αυτοί πραγματικά υπηρετούν τον «θεόν του παρόντος συστήματος πραγμάτων», διότι είναι αυτοδικαιούμενοι και έχουν εμπορικό φρόνημα, όπως οι Φαρισαίοι, φιλάργυροι, ή άπληστοι για εξουσία, όπως είναι οι πολιτικοί. Τέτοιες δημοσιεύσεις υπήρξαν μέρος αυτής της πληγής. Ένα όμοιο με πληγή άγγελμα των ημερών μας, που απηυθύνετο εναντίον αυτών των θρησκολήπτων, εδόθη για πρώτη φορά μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στη συνέλευσι του Λος Άντζελες, Καλιφορνίας, το 1923. Ανέφερε μία προς μία τις περιπτώσεις όπου ο κλήρος του «Χριστιανικού κόσμου» απεδείχθησαν υποκριταί, ψευδείς θρησκευτικοί ποιμένες, και τα όμοια. Εφήρμοσε στον κλήρο τα εδάφια 2 Τιμόθεον 3:1-5, τα οποία μιλούν για τις επικίνδυνες ‘έσχατες ημέρες’, όταν οι άνθρωποι θα ήσαν άνομοι, εξαιρετικά ιδιοτελείς, φίλαυτοι και φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι, και άλλα. Τους κατηγορούσε ότι είχαν εγκαταλείψει τον Λόγο του Θεού, χρησιμοποιώντας το όνομα «Χριστιανοί» ως ένα κάλυμμα για τις πονηρές των πράξεις, ενώ διδάσκουν την εξέλιξι και την ανωτέρα κριτική, με την οποία καταστρέφουν την πίστι εκατομμυρίων ανθρώπων, παρουσιαζόμενοι ως αντιπρόσωποι του Άρχοντος της Ειρήνης, ενώ, όμως, συνηγορούν υπέρ του πολέμου.

⁵ Το Κατηγορητήριον, που διετύπωσε η Απόφασις κατά τη συνέλευσι του Κολόμπους, Οχάιο, του 1924, εμαστίγωσε τα αντιτυπικά πρωτότοκα της συγχρόνου «Αιγύπτου», το ίδιο δε έκαμε και η Απόφασις που ενεκρίθη στη συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά το 1958, στο Στάδιο Γιάγκη και το Πόλο Γκράουντς, της Νέας Υόρκης. Μεταξύ άλλων, η Απόφασις εκείνη, που ενεκρίθη από τους παρευρισκομένους στη συνέλευσι 194.418, απέδειξε ότι ο κλήρος έκαμε τους ανθρώπους να λησμονήσουν το όνομα του Ιεχωβά, ότι οι κληρικοί αρνήθηκαν να ενωθούν στην επίδοσι της μαρτυρίας της Βασιλείας, ότι έστρεψαν τα νώτα στον Ιησού Χριστό και υπεστήριξαν τα Ηνωμένα Έθνη, και ότι ο κλήρος του «Χριστιανικού κόσμου» στέκει ως η πιο αξιόμεμπτη και πλημμελής τάξις ανθρώπων επί της γης ενώπιον του Ιεχωβά, και, όταν ο Θεός εκτελέση τις κρίσεις του, θα δώση προτεραιότητα στη δική τους κρίσι. Αυτή η Απόφασις, όπως ετονίσθη, εξετυπώθη σε πενήντα γλώσσες, σ’ έναν αριθμό εβδομήντα εκατομμυρίων αντιτύπων, και έτσι έτυχε παγκοσμίου διανομής. Όλα όσα εγράφησαν κι ετέθησαν σε κυκλοφορία, εκθέτοντας τον κληρικαλισμό, τους τιμητικούς θρησκευτικούς τίτλους, την αγαμία, τον μοναχικό βίο, είτε στον «Χριστιανικό κόσμο» είτε στον ειδωλολατρικό, για ν’ αποδείξουν ότι αυτοί οι θρησκευόμενοι ήσαν νεκροί ως προς την αληθινή υπηρεσία του Θεού, αποτελούν μέρος της συμβολικής δεκάτης πληγής. Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι η κινηματογραφική ταινία, η οποία δείχνει το κήρυγμα των αγαθών νέων σ’ όλον τον κόσμο και εκθέτει την ψευδή Βαβυλωνιακή θρησκεία, η οποία ταινία εξακολουθεί να προβάλλεται δωρεάν σε μεγάλα πλήθη θεατών σε όλο τον κόσμο, που αριθμούνται σε εκατομμύρια. Όλ’ αυτά δείχνουν ότι οι άνθρωποι αυτοί με το ένδυμα δεν είναι πράγματι «πρωτότοκα» ή αφιερωμένοι στον Θεό και την αληθινή θρησκεία, και επομένως είναι νεκροί ως προς την αγνή λατρεία του. Είναι τα πρωτότοκα των ψευδών θεών αυτού του κόσμου, της αντιτυπικής Αιγύπτου, υπό τον Σατανά ή Διάβολο, και σημειούνται ως «σκεύη οργής κατεσκευασμένα εις απώλειαν.»—Ρωμ. 9:22.

6. (α) Τι εξεικονίζεται από το γεγονός ότι η δεκάτη πληγή αντιπροσώπευε μια απειλή για τα πρωτότοκα του Ισραήλ; (β) Ποιοι άλλοι στη σύγχρονη εποχή επηρεάζονται από αυτή τη δεκάτη πληγή;

⁶ Κάθε Ισραηλιτικό σπίτι στην αρχαία Αίγυπτο, που δεν υπήκουσε στις οδηγίες περί τηρήσεως του δείπνου του πάσχα, υπέστη τον θάνατο του πρωτοτόκου του. (Έξοδ. 11:7 έως 12:30) Έτσι και σήμερα, όλοι όσοι ομολογούν ότι είναι μέλη του πνευματικού Ισραήλ, του κεχρισμένου πνευματικού λαού του Ιεχωβά, του αφωσιωμένου σ’ αυτόν, θα θεωρηθούν, επίσης, νεκροί στα όμματά του, εκτός αν ασκήσουν πίστι στο ‘πάσχα ημών . . . τον Χριστόν’ και αποδίδουν υπακοή και ζουν μια πραγματικά αφωσιωμένη στον Ιεχωβά Θεό ζωή. (1 Κορ. 5:7) Τέτοια νεκρά «πρωτότοκα» μεταξύ του πνευματικού Ισραήλ θα ήσαν εκείνοι, οι οποίοι, αφού αφιερώθησαν στον Ιεχωβά Θεό, ‘εβυθίσθησαν στη θάλασσα του εμπορικού φρονήματος’, καθώς, επίσης, και εκείνοι, οι οποίοι για ιδιοτελείς λόγους απεχωρίσθησαν από τον λαό του Ιεχωβά. Και αυτοί, επίσης, εξετέθησαν στις δημοσιεύσεις της Εταιρίας Σκοπιά ως μη πιστοί στην αφιέρωσι και αφοσίωσί τους στον Ιεχωβά, όπως στο άρθρο του περιοδικού Η Σκοπιά με τον τίτλο «Ο Προδοτικός “Κακός Δούλος” και τα Πρότυπά Του.»—Ματθ. 24:48-51.

7, 8. Ποιους άλλους παραλληλισμούς μπορούμε να ιδούμε στο προφητικό δράμα των δέκα πληγών της Αιγύπτου;

⁷ Σήμερα ο αφιερωμένος λαός του Ιεχωβά έχει το μεγάλο προνόμιο να συμμετέχη στην αποστολή των αντιτυπικών δέκα πληγών πάνω στη σύγχρονη Αίγυπτο και θα συνεχίση να το πράττη μέχρις ότου η θρησκευτική Βαβυλών η Μεγάλη υποστή καταστροφή και εκσπάση η μάχη του Αρμαγεδδώνος. Και όπως ακριβώς οι πληγές εκείνες τότε στην αρχαία Αίγυπτο εμεγάλυναν τον Ιεχωβά Θεό, έτσι συμβαίνει και σήμερα. Τότε στην αρχαία Αίγυπτο, ο Μωυσής και ο Ααρών έπρεπε να εμφανισθούν επανειλημμένως ενώπιον του Φαραώ, συνολικά δώδεκα φορές όσον αφορά τις πληγές, δίχως, όμως, να γνωρίζουν από τη μία πληγή ως την επομένη πόσες φορές ακόμη θα παρίστατο ανάγκη να ενεργήσουν έτσι. Σήμερα οι δούλοι του Ιεχωβά οφείλουν να συνεχίσουν να πηγαίνουν στον τομέα τους επανειλημμένως, δίχως να γνωρίζουν πόσες φορές ακριβώς απομένουν. Δεν ήταν εύκολο για τον Μωυσή και τον Ααρών να εμφανίζωνται στην αυλή του Φαραώ με τους ανωτέρους υπαλλήλους, τους ακολούθους και το στρατό της. Έτσι και σήμερα, δεν είναι εύκολο για εκείνους που αποτελούν τον λαό του Ιεχωβά να πηγαίνουν στα σπίτια των ανθρώπων με αυτά τα αγγέλματα και να αγωνίζωνται για τις δικαστικές υποθέσεις των στα δικαστήρια της χώρας. Τότε στην αρχαία Αίγυπτο οι πληγές έκαμαν ώστε μερικοί Αιγύπτιοι να μιλούν κατά ένα μη φιλικό τρόπο για το όνομα του Ιεχωβά. Έτσι και σήμερα, τα όμοια με πληγές αγγέλματα, που φέρνει ο λαός του Ιεχωβά, κάνουν ώστε η πλειονότης να μιλή για τον Ιεχωβά μ’ ένα μη φιλικό τρόπο.

⁸ Και ποιό ήταν το αποτέλεσμα όλων αυτών των δέκα πληγών πάνω στην αντιτυπική Αίγυπτο της εποχής μας; Το ίδιο όπως και την εποχή εκείνη. Από το ένα μέρος, οι δέκα πληγές εσκλήρυναν τις καρδιές εκείνων, οι οποίοι έχουν το πνεύμα του αντιτυπικού Φαραώ, Σατανά του Διαβόλου. Από το άλλο μέρος, οι δέκα πληγές εμαλάκωσαν εκείνους οι οποίοι έχουν ευθεία καρδιά και αγαπούν τη δικαιοσύνη. Ναι, τότε το 1513 π.Χ. ένα «μέγα πλήθος σύμμικτον» είχε συνταυτισθή με τον λαό του Ιεχωβά, εγκαταλείποντας την Αίγυπτο μαζί του. (Έξοδ. 12:38) Έτσι και σήμερα ένας «όχλος πολύς» ανθρώπων από όλα τα έθνη, τις φυλές και γλώσσες εγκατέλειψαν τη σύγχρονη «Αίγυπτο», να το πούμε έτσι, και έλαβαν τη στάσι τους μαζί με τους πνευματικούς Ισραηλίτας, το υπόλοιπο των κεχρισμένων Χριστιανών που βρίσκονται ακόμη πάνω στη γη. (Αποκάλ. 7:9-17· 11:8) Μετά τον θάνατο των πρωτοτόκων της Αιγύπτου, οι Ισραηλίται και το ‘σύμμικτον πλήθος’ εγκατέλειψαν την Αίγυπτο. Σήμερα, επομένως, από μία άποψι, ο λαός του Θεού εγκατέλειψε την αντιτυπική Αίγυπτο και βρίσκεται τώρα καθ’ οδόν προς τη Γη της Επαγγελίας. Πρέπει ακόμη να περάσουν από την πείρα της Ερυθράς Θαλάσσης του Αρμαγεδδώνος, όπου το αντίστοιχο του Φαραώ, ο Σατανάς ή Διάβολος, και οι δυνάμεις του καταδιώξεως θα «πνιγούν». Τα αντιτυπικά πρωτότοκα της συγχρόνου «Αιγύπτου» θα καταστραφούν όλα κατά κυριολεξίαν τότε. (Έξοδ. 14:19-15:19) Από μια άλλη άποψι, όμως, λόγω του ότι οι δέκα πληγές συνεχίζουν να επέρχωνται πάνω στη σύγχρονη «Αίγυπτο», θα μπορούσε να λεχθή ότι ο λαός του Θεού βρίσκεται ακόμη στην αντιτυπική Αίγυπτο, ή, όπως είπε ο Ιησούς, στον κόσμο αλλά όχι μέρος του κόσμου.—Ιωάν. 17:15, 16.

9. Πώς μπορούμε σήμερα να προσέξωμε τις οδηγίες που έδωσε ο Βασιλεύς Εζεκίας στους ιερείς και Λευίτας;

⁹ Ως την καταστροφή από τον Ιεχωβά Θεό της Βαβυλώνος της Μεγάλης και τον πόλεμό του τού Αρμαγεδδώνος, είθε να μην υπάρξη εγκατάλειψις ή έστω επιβράδυνσις εκ μέρους των δούλων του Ιεχωβά. Όπως ο πιστός Βασιλεύς Εζεκίας της Ιερουσαλήμ είπε στους ιερείς και τους Λευίτας τότε στην εποχή του: «Τέκνα μου, μη πλανάσθε τώρα· διότι ο Ιεχωβά σάς έκλεξε δια να παρίστασθε ενώπιον αυτού, να υπηρετήτε αυτόν, και να ήσθε λειτουργοί αυτού.» (2 Χρον. 29:11) Είθε οι δούλοι του Ιεχωβά να συνεχίσουν να εξαγγέλλουν το όνομά του και να συμμετέχουν στο βασανισμό της αντιτυπικής Αιγύπτου, της οποίας η θρησκευτική Βαβυλών η Μεγάλη είναι ένα εξέχον μέρος. Συγχρόνως είθε να μη λησμονήσουν το έργο τους, το ειρηνικό, το οικοδομητικό, το εκπαιδευτικό, που σώζει ζωές. Με το να επωφελούνται στον πιο μεγάλο βαθμό από όλες τις ευκαιρίες που έχουν στην αντιτυπική Αίγυπτο, θα συμμετέχουν στη διεκδίκησι του ονόματος του Ιεχωβά. Θα βοηθήσουν, επίσης, στην αύξησι των αριθμών του ‘μεγάλου συμμίκτου πλήθους’ στη σύγχρονη «Αίγυπτο», το οποίον λαμβάνει τη στάσι του υπέρ του Ιεχωβά και της βασιλείας του. Αυτοί οι ίδιοι μπορούν να ελπίζουν ότι θα ελευθερωθούν από κάθε πίεσι από τον αντιτυπικό Φαραώ, Σατανά ή Διάβολο, και την παγκόσμιο οργάνωσί του, όταν ο Ιεχωβά ανατρέψη όλους τους εχθρούς στην αντιτυπική Ερυθρά Θάλασσα, τον Αρμαγεδδώνα. Έπειτα από αυτό ελπίζουν να κερδίσουν αιώνια ζωή με ευτυχία στη νέα διάταξι πραγμάτων του Ιεχωβά.