Ζη Τώρα με μια Ελπίδα

Μια μάρτυς του Ιεχωβά, που ζη στην πολιτεία Κεντώκυ [Η.Π.Α.], είχε την ακόλουθη πείρα: «Νέοι γείτονες εγκατεστάθησαν στο διπλανό σπίτι—ένας άνδρας και ο δεκαεπταετής γυιός του. Λίγο μετά τη γνωριμία μας, το αγόρι εφονεύθη σ’ ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Επειδή η κηδεία θα εγίνετο έξω από την πολιτεία, προσεφέρθηκα να παίρνω την αλληλογραφία του κάθε μέρα. Ένοιωσα αγαλλίασι διαπιστώνοντας ότι είχε εγγραφή συνδρομητής και στα δύο περιοδικά Η Σκοπιά και Ξύπνα! Με χαρά περίμενα την ευκαιρία να συζητήσω μαζί του Γραφικές αλήθειες. Η ευκαιρία παρουσιάσθη σύντομα μόνη της, όταν ήλθε να επισκεφθή τον σύζυγο μου και μένα. Το θέμα του θανάτου παρουσιάσθη κι εδείξαμε ποια θαυμαστή ελπίδα αναστάσεως προσφέρει η Γραφή. Αυτό ήταν μια νέα ιδέα γι’ αυτόν. Βρήκαμε εδάφια στη Γραφή, που έδειχναν ότι ο άνθρωπος είναι ψυχή, ότι η ψυχή πεθαίνει και ότι η μοναδική ελπίδα του ανθρώπου είναι για μια ανάστασι. Άκουε με προσοχή και κατά τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες πήγε στο σπίτι του.

»Το επόμενο πρωί ήλθε πάλιν, καθώς επίσης ήρχετο και κάθε βράδυ αυτής της εβδομάδος, έχοντας ερωτήσεις. Εισηγήθηκα να έχη μια οικιακή Γραφική μελέτη, που ήταν πολύ πρόθυμος να έχη. Δείχνει βαθύ ενδιαφέρον για τη μελέτη και παρακολουθεί συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας τακτικά τις Κυριακές. Η μητέρα αυτού του ανθρώπου μάς προσέφερε τελευταίως μεγάλη χαρά, όταν είπε: ‘Θα σας είμαι αιωνίως ευγνώμων, άνθρωποί μου, για ό,τι εκάματε για το γυιό μου. Συνήθως, εσηκώνετο το πρωί και δεν μπορούσε να φάη. Έλεγε, Τι το όφελος—δεν έχω κανένα σκοπό στη ζωή μου τώρα. Αλλ’ αφότου άρχισε να διαβάζη τη Γραφή μαζί σας, μπορεί να τρώγη και, το καλύτερο απ’ όλα, έχει κάποια ελπίδα για το μέλλον’. Ασφαλώς, οι λόγοι του Ιησού Χριστού στις Πράξεις 20:35, ‘Μακάριον είναι να δίδη τις μάλλον παρά να λαμβάνη’, δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι πιο αληθινοί.»