Ανατροφή Παιδιών στη Θεία Εύνοια

Μια μητέρα έξη παιδιών από την Κεϋλάνη αναφέρει πόσο πράγματι ανταμείβει το να ‘εκτρέφη’ κανείς τα τέκνα του «εν παιδεία και νουθεσία Ιεχωβά.» «Η προσκόλλησίς μου στην οργάνωσι του Θεού και η υπακοή στις οδηγίες της μου έφερε πολλές ευλογίες, ειδικά τη χαρά να βλέπω στα παιδιά μου, καθώς μεγαλώνουν, ν’ αυξάνη μαζί ολοένα περισσότερο ο φόβος και ο αίνος του Ιεχωβά. Τα δύο μεγαλύτερα που είναι ειδικοί σκαπανείς έχουν μια βαθιά επίδρασι επάνω στα μικρότερα. Τον Απρίλιο του 1964 ήμουν ευτυχισμένη βλέποντας τρία από τα μικρότερα παιδιά μου ν’ αναλάβουν με ζήλο υπηρεσία σκαπανέως διακοπών. Μόνο το μικρότερο απ’ όλα, που είναι επτά ετών, έμεινε στο σπίτι, μολονότι και αυτό είναι ένας δραστήριος τακτικός ευαγγελιζόμενος. Βοηθουμένη από τον ζήλο του επισκόπου της εκκλησίας, ο οποίος είναι ένας τακτικός σκαπανεύς, ενώ είναι υποχρεωμένος να συντηρή σύζυγο και δύο παιδιά, και με τη φιλάγαθη ενθάρρυνσι και βοήθειά του, ήμουν ευγνώμων που έβλεπα το πνεύμα του Θεού να υποκινή τα παιδιά μου να δαπανούν σοφά τις διακοπές των.»—Από το Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 1965.