Επέκτασις της Αληθινής Λατρείας Στις Νήσους Σολομώντος
ΠΡΙΝ από δέκα μόλις χρόνια ο πρώτος μάρτυς του Ιεχωβά έφθασε στις Νήσους Σολομώντος για να κηρύξη το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού. Ως το 1958, υπήρχαν λιγώτεροι από δώδεκα διαγγελείς της βασιλείας σε όλες τις νήσους. Αλλ’ έκτοτε, με την πάροδο των ετών, ο μικρός αυτός όμιλος έχει πολλές φορές πολλαπλασιασθή μέχρις ότου, τον Μάιο του 1964, έφθασε ένα ανώτατο όριο 366 δραστήριων διακόνων!
Πριν από μερικούς μήνες, οι ζηλωταί αυτοί νησιώτες είχαν την ευχαρίστησι να κάμουν διευθετήσεις για να έχουν μια Συνέλευσι του «Αιωνίου Ευαγγελίου». Οι διαγγελείς της Βασιλείας στο μικρό χωριό Μάγγι της νήσου Μαλάιτα προσέφεραν ως οικοδεσπόται τη φιλοξενία τους χάριν των αδελφών. Ήσαν ευτυχείς για το προνόμιο αυτό κι εργάσθηκαν επί μήνες προηγουμένως, για να είναι βέβαιοι ότι οι αδελφοί των θα διετρέφοντο καλά και θα είχαν άνετο κατάλυμα.
Ένας μεγάλος κήπος εφυτεύθη με τον αποκλειστικό σκοπό να προμηθεύση τα αναγκαία για την καφετήρια. Οι γυναίκες συνέλεξαν 7.000 και πλέον γλυκοπατάτες και, αφού τις έπλυναν σ’ ένα ρυάκιο, τις έφεραν στον τόπο της συνελεύσεως. Έκαμαν, βέβαια, τη σκέψι ότι αυτές θα ήσαν αρκετές για όλους. Αλλά, καθώς έφθαναν ολοένα περισσότεροι για τη Συνέλευσι, έπρεπε να γίνη άλλο ένα ταξίδι στον κήπο. Στο τέλος της Συνελεύσεως όλες οι ποσότητες τροφίμων είχαν καταναλωθή, περιλαμβανομένων προσθέτων εφοδίων που εκομίσθησαν και από άλλα μέρη.
Οι άνδρες, επίσης, ήσαν πολυάσχολοι στο να κάνουν προετοιμασίες. Έκτισαν υπνωτήρια, διότι ήταν προφανές ότι δεν θα υπήρχε αρκετός χώρος στα ιδιωτικά σπίτια για να τακτοποιηθούν όλοι οι αναμενόμενοι. Από πού, όμως, πήραν την ιδέα για να κάμουν τέτοια καταλύματα; Προφανώς, από την κινηματογραφική ταινία «Η Κοινωνία του Νέου Κόσμου εν Δράσει», στην οποία είχαν ιδεί τα καταλύματα ύπνου που οι Αφρικανοί αδελφοί έφτιασαν για τις συνελεύσεις των! Έτσι, έχοντας αυτά ως υπόδειγμα, οι νησιώτες κατεσκεύασαν τα υπνωτήρια τους από πασσάλους και φύλλα από φοινικόδενδρα «σέιγκο» που τα συνέρραψαν, χρησιμοποιώντας ως κλωστή βέργες κλημάτων της ζούγκλας.
Τι έκπληξις προεκλήθη, όταν διεπιστώθη ότι ακόμη και πριν από την πρώτη ημέρα της συνελεύσεως, όλος ο διαθέσιμος χώρος είχε γεμίσει! Εν τούτοις, κανείς δεν εστενοχωρήθη γι’ αυτό. Αντιθέτως, όλοι υπεδέχοντο με θερμότητα τους νεο-αφικνουμένους και αμέσως επροθυμοποιούντο να βοηθήσουν στο να κατασκευασθή πρόσθετη στέγη. Πριν από το πρόγευμα, όταν η τροπική θερμότης δεν είχε ακόμη διαλύσει την πρωινή ψύχρα, ξεκίνησε ένας όμιλος για να συγκεντρώση υλικά οικοδομής, και, με τη συνεργασία πολλών προθύμων βοηθών, είχε ετοιμασθή ενωρίς το απόγευμα ένα κατάλυμα πενήντα ποδών επί δεκαπέντε.
Η Αίθουσα Βασιλείας ήταν ο χώρος της συνελεύσεως. Παρ’ ότι είχε διευρυνθή για την περίστασι, είχε υπερπληρωθή ευθύς από την αρχή. Ο αξιοσημείωτος αριθμός εκείνων που παρευρέθησαν την πρώτη ημέρα ήταν 500, σχεδόν 200 περισσότεροι από τον ολικό αριθμό των Μαρτύρων σε όλες τις νήσους! Πόσο ευτυχείς ήσαν οι εργάται τών εγκαταστάσεων όταν κατεδάφιζαν τα πλάγια τοιχώματα κι επεξέτειναν τη στέγη που ήταν από φύλλα του φοινικοδένδρου «σέιγκο»! Δένδρα, επίσης, κατερρίφθησαν κι εκόπησαν σε κατάλληλα μήκη για να χρησιμοποιηθούν ως θρανία. Αυτές οι προσθήκες της τελευταίας στιγμής ασφαλώς εξετιμήθησαν καθώς προχωρούσε η συνέλευσις, διότι την ώρα της δημοσίας ομιλίας το πλήθος είχε διογκωθή σ’ ένα ανώτατο όριο από 675 άτομα!
Σ’ αυτό το μεγάλο ακροατήριο περιελαμβάνοντο άτομα της Μελανησίας διαφόρων γλωσσικών ομάδων και, επιπροσθέτως, άτομα από την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ινδονησία, τη Λιθουανία, τη Νέα Ζηλανδία, το Πακιστάν και τη Σουηδία. Εξήντα περίπου Μάρτυρες από την πόλι Χονιάρα της νήσου Γκουανταλκανάλ εναύλωσαν ένα πλοίο για να κάμουν το ταξίδι. Μια έξοχη αντιπροσωπεία διακοσίων περίπου ανδρών και γυναικών, μαζί με τα παιδιά των, ήλθε από τη βόρειο ακτή της νήσου Μαλάιτα. Μερικοί απ’ αυτούς έπρεπε να πεζοπορήσουν επί τρεις ημέρες ή να χρησιμοποιήσουν «κανώ» στην ανοικτή θάλασσα για να παρευρεθούν. Δεκατρείς από τους είκοσι ένα, που εβαπτίσθησαν, ήσαν από την περιοχή αυτή.
Αυτοί που προσήλθαν στη συνέλευσι είχαν ταξιδεύσει σε μακρινές αποστάσεις όχι για να παρακολουθήσουν κάποιο κοινωνικό γεγονός. Όχι, αλλ’ είχαν έλθει για ν’ αποκτήσουν ζωοπάροχη γνώσι σχετικά με τον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά, και τον Υιό του Ιησού Χριστό. (Ιωάν. 17:3) Για να βοηθηθούν σ’ αυτό, κάθε ομιλία συνεπληρούτο από εξεικονίσεις επάνω σ’ ένα πανί ή σ’ ένα πίνακα, στο τέλος δε κάθε συνεδριάσεως οι αδελφοί συνηθροίζοντο γύρω από τους πίνακας αυτούς που είχαν τεθή στη γραμμή επάνω στην εξέδρα, για να αντιγράψουν τη νέα γνώσι.
Αυτή η πλήρης ζήλου επιθυμία να μάθουν Γραφικές αλήθειες και να γίνουν καλύτεροι διάκονοι είναι εκείνο, στο οποίον οφείλεται η ταχεία επέκτασις της αληθινής λατρείας στις Νήσους Σολομώντος. Καθώς παρατηρούμε τους αντιπροσώπους να συγκεντρώνουν τα σημειωματάριά των και να τα τοποθετούν στις αποσκευές των για να τα πάρουν μαζί τους επιστρέφοντας στα σπίτια των, έχομε τη βεβαιότητα ότι θα πραγματοποιηθή μια ακόμη μεγαλύτερη διακήρυξις του ευαγγελίου της βασιλείας του Θεού στις νήσους αυτές στις ημέρες που πρόκειται να έλθουν.