Αληθινοί Μάρτυρες, όπως ο «Λόγος του Θεού»

«ΚΑΙ καλείται το όνομα αυτού ο Λόγος του Θεού.» Πολύ κατάλληλα, ο Χριστιανός Βιβλικός συγγραφεύς, που αναφέρεται έτσι στον Ιησού Χριστό, είναι, επίσης, εκείνος που αναφέρεται στο θέμα της μαρτυρίας περισσότερες φορές από κάθε άλλον.​—Αποκάλ. 19:13.

Ο Ιησούς Χριστός, ως ο Λόγος ή Εκπρόσωπος του Θεού, ασφαλώς υπήρξε συνεπής προς τον τίτλο του. Εξεπλήρωσε τον σκοπό, για τον οποίον είχε έλθει στη γη: «Εγώ δια τούτο εγεννήθην, και δια τούτο ήλθον εις τον κόσμον, δια να μαρτυρήσω εις την αλήθειαν.» Μπορούσε, ύστερ’ από εξήντα περίπου χρόνια στον ουρανό, να χαρακτηρίση τον εαυτό του ως τον ‘πιστό και αληθινό μάρτυρα’, ο δε απόστολος του Ιωάννης τον εχαρακτήρισε ως τον ‘Πιστόν Μάρτυρα’, τον ‘Πιστόν και Αληθινόν’. Ο απόστολος Παύλος πιστοποιεί το ίδιο πράγμα: «Του Ιησού Χριστού του μαρτυρήσαντος ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν.»​—Ιωάν. 18:37· Αποκάλ. 3:14· 1:5· 19:11· 1 Τιμ. 6:13.a

Όλα τα άτομα, που αφιερώθησσν να πράττουν το θέλημα του Ιεχωβά Θεού και ν’ ακολουθήσουν τα ίχνη του Ιησού Χριστού, του Λόγου του Θεού, πρέπει να είναι αληθινοί μάρτυρες όπως ήταν κι εκείνος. Όχι ότι μπορούν να κάνουν θαύματα ή να είναι τέλειοι όσο κι εκείνος. Όχι, όχι αυτό. Αλλά μπορούν να είναι αληθινοί μάρτυρες όσο καλύτερα μπορούν, ο καθένας ανάλογα με ό,τι έχει.​—2 Κορ. 8:12.

Μεταξύ των πολλών τρόπων, με τους οποίους οι Χριστιανοί μπορούν να είναι αληθινοί μάρτυρες, όπως ο Λόγος του Θεού, είναι το ν’ αποδίδουν κάθε τιμή στον Ιεχωβά, διότι ο Λόγος του Θεού ποτέ δεν προσείλκυσε την προσοχή των ανθρώπων στον εαυτό του: «Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν, Τι με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός, ειμή είς, ο Θεός.» «Δεν δύναμαι εγώ να κάμνω απ’ εμαυτού ουδέν. Καθώς ακούω, κρίνω· . . . δεν ζητώ το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με Πατρός.» Ναι, για να είναι κανείς αληθινός μάρτυς όπως ο Λόγος του Θεού πρέπει πάντοτε να προσέχη ώστε οι λόγοι του να ελκύουν την προσοχή, όχι στον εαυτό του, αλλά στον Ιεχωβά Θεό.​—Μάρκ. 10:18· Ιωάν. 5:30.

Επί πλέον, ο Λόγος του Θεού εχρησιμοποιούσε κάθε ευκαιρία για να δίνη μαρτυρία, όπως τότε που ήταν φιλοξενούμενος στο σπίτι Σίμωνος του Φαρισαίου και όταν ανεπαύετο κοντά στο πηγάδι της Σιχάρ. Το να είναι λοιπόν ένας μάρτυς αληθινός σήμερα, όπως ήταν εκείνος, σημαίνει να είναι άγρυπνος σε όλες τις ευκαιρίες να δίνη μαρτυρία.​—Λουκ. 7:36-50· Ιωάν. 4:5-26· 2 Κορ. 9:7.

Έπειτα, ο Λόγος του Θεού παρουσίαζε τις Γραφές στη μαρτυρία του, προσφεύγοντας πάντοτε σ’ αυτές ως την αυθεντική πηγή: «Πλανάσθε, μη γνωρίζοντες τας Γραφάς μηδέ την δύναμιν του Θεού,» «Δεν ανεγνώσατε το ρηθέν εις εσάς υπό του Θεού;» «Δεν είναι γεγραμμένον εν τω νόμω υμών, “εγώ είπα, θεοί είσθε”;» Είσθε κατατοπισμένοι στις Γραφές, και τις παρουσιάζετε στη μαρτυρία σας, χωρίς να τείνετε να τις καταστήσετε δευτερεύουσες στον συλλογισμό σας ή στην επιβεβαιωτική μαρτυρία ατελών ανθρώπων;​—Ματθ. 22:29-32· Ιωάν. 10:34.

Ο Λόγος του Θεού έθεσε τα συμφέροντα του ονόματος του Πατρός του και της βασιλείας του πρώτα στη ζωή του, όχι μόνο κηρύττοντας το «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού», αλλά και εφαρμόζοντας τούτο. Δεν επεβαρύνθη χωρίς να υπάρχη ανάγκη με κοσμικά πράγματα. Είχε ένα φλογερό ζήλο για τη λατρεία του Πατρός του. Οι αληθινοί μάρτυρες σήμερα, έχοντας την ίδια στάσι που είχε και ο Λόγος του Θεού, δεν θ’ αφήσουν τις υλικές φροντίδες περί τροφής, ενδύσεως και στέγης να τους γεμίσουν τόσο πολύ από ανήσυχες σκέψεις ώστε να παραμελήσουν τη Χριστιανική τους διακονία.​—Ματθ. 6:31-33· Ιωάν. 2:17· 1 Τιμ. 6:6-8.

Μια άλλη άποψις, από την οποία ο Λόγος του Θεού ήταν ένας υποδειγματικός μάρτυς, ήταν το να είναι συμπαθής και φιλάγαθος, υπομονητικός, πράος και πλήρης κατανοήσεως στον λαό. «Εσπλαγχνίσθη δι’ αυτούς, διότι ήσαν εκλελυμένοι και εσκορπισμένοι ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα.» Και τι λεπτότης και στοργή ήταν στα λόγια του! «Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Άρατε τον ζυγόν μου εφ’ υμάς, και μάθετε απ’ εμού· διότι πράος είμαι και ταπεινός την καρδίαν· και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εν ταις ψυχαίς υμών. Διότι ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίον μου ελαφρόν.»​—Ματθ. 9:36· 11:28-30.

Μια φορά, προφανώς ύστερ’ από μια μακρά και κοπιώδη εκστρατεία κηρύγματος, ο Ιησούς, ο Λόγος του Θεού, είπε στους μαθητάς του: «Έλθετε σεις αυτοί κατ’ ιδίαν εις τόπον έρημον, και αναπαύεσθε ολίγον.» Αλλ’ όταν το έμαθαν αυτό οι Ιουδαίοι, πήγαν σ’ εκείνον τον έρημο τόπο πριν από τον Ιησούν και τους μαθητάς του. Ο Ιησούς, όταν βρήκε το πλήθος εκεί, μήπως τους επετίμησε, λέγοντας τους ότι είχε ανάγκη αναπαύσεως; Όχι, μολονότι ήσαν κουρασμένοι κι αυτός και οι μαθηταί του, «ήρχισε να διδάσκη αυτούς πολλά». Είσθε και σεις το ίδιο πρόθυμοι να προτάξετε τα πνευματικά συμφέροντα από τις φυσικές αναπαύσεις;​—Μάρκ. 6:31-34.

Δεν υπάρχει αμφισβήτησις για το ότι πολλά απαιτούνται απ’ όλους, όσοι θα ήθελαν να είναι αληθινοί μάρτυρες όπως ο «Λόγος του Θεού». Θα προσπαθήσετε να είσθε όπως εκείνος τον μήνα Ιούνιο;

[Υποσημειώσεις]