Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Σύμφωνα με την αναγραφή της Βίβλου, ο Ισμαήλ είχε προχωρήσει στην εφηβική του ηλικία, όταν ο Αβραάμ απέπεμψε την μητέρα του Άγαρ και τον Ισμαήλ, επειδή ο Ισμαήλ είχε περιγελάσει τον Ισαάκ. Έχοντας υπ’ οψι το γεγονός αυτό, πώς πρέπει να εννοήσωμε τα λόγια, που βρίσκονται στη Γένεσι 21:14, 15;​—Γ. Μ., Ηνωμένες Πολιτείες.

Η εν λόγω περικοπή αναφέρει: «Σηκωθείς δε ο Αβραάμ ενωρίς το πρωί, έλαβεν άρτους, και ασκόν ύδατος, και έδωκεν εις την Άγαρ, επιθέσας αυτά επί τον ώμον αυτής· και το παιδίον, και απέπεμψεν αυτήν. Η δε αναχωρήσασα περιεπλανάτο εν τη ερήμω Βηρ-σαβεέ. Και αφού ετελείωσε το ύδωρ από του ασκού, έρριψε το παιδίον υποκάτω ενός θάμνου.»

Το ότι ο Ισμαήλ είχε προχωρήσει εκείνον τον καιρό στην εφηβική του ηλικία φαίνεται καθαρά, όταν λάβωμε υπ’ όψιν ότι ο Αβραάμ ο πατέρας του ήταν ογδόντα έξη ετών ηλικίας, όταν εγεννήθη ο Ισμαήλ και εκατό ετών, όταν είχε γεννηθή ο Ισαάκ, και ότι λίγα χρόνια αργότερα ο Ισαάκ απεγαλακτίσθη, οπότε ο Ισμαήλ περιεγέλασε το παιδί τον Ισαάκ.​—Γεν. 16:16· 21:5, 8, 9.

Από τα αναγραφόμενα, βέβαια, δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς ποια ήταν η σωματική διασκευή ή η δύναμις του Ισμαήλ. Μπορεί να ήταν ισχνός και αδύνατος εκ φύσεως και λόγω αυτής της αιτίας μπορεί να εξαντλήθηκε πρώτος, οπότε αναγκάσθηκε η μητέρα του να τον σηκώση και να τον μεταφέρη. Οι γυναίκες εκείνον τον καιρό συνήθιζαν να μεταφέρουν βαριά φορτία σ’ όλη τους τη ζωή, ειδικά μια δούλη γυναίκα όπως ήταν η Άγαρ κι έτσι αυτό δεν θα ήταν ακατανόητο. Αλλά φαίνεται ότι ήλθε η ώρα που και η Άγαρ, επίσης, εξηντλήθη, πράγμα που την ανάγκασε να τον αποθέση, ίσως χωρίς τυπικότητες, κάτω από την προστασία του πλησιέστερου θάμνου.

● Πόσα θαύματα έκαμε ο προφήτης Ελισσαιέ, και ποια είναι αυτά;​—Κ. Β., Αγγλία.

Στον προφήτη Ελισσαιέ αποδίδονται δεκαέξη θαύματα· δεκαπέντε στη διάρκεια της ζωής του κι ένα μετά τον θάνατό του. Το πρώτο του θαύμα ήταν η διαχώρισις των υδάτων του Ιορδάνου αμέσως μετά την λήψι του Ηλία μακριά απ’ αυτόν. (2 Βασ. 2:14) Το δεύτερο θαύμα του ήταν η θεραπεία των υδάτων της πόλεως Ιεριχώ, που η κατάστασίς των ήταν κακή και έκανε τη γη άγονο. (2 Βασ. 2:19-22) Η επίκλησις κακού εναντίον μιας ομάδος νεαρών κακοποιών με αποτέλεσμα να κατασπαραχθούν σαράντα δύο απ’ αυτούς από δύο αρκούδες, ήταν το τρίτο του θαύμα. (2 Βασ. 2:23, 24) Το τέταρτο θαύμα του Ελισσαιέ ήταν η παροχή ύδατος στα στρατεύματα του Ιούδα και του Ισραήλ που υπέφεραν, το οποίον θαύμα απεδείχθη μέσον τροπής σε φυγή των Μωαβιτικών στρατιών.​—2 Βασ. 3:16-26.

Το πέμπτο θαύμα του Ελισσαιέ συνίστατο στην παροχή φαγωσίμου ελαίου σε μια χήρα για να πληρώση τον δανειστή της, και ν’ αποσοβήση την υποδούλωσι των γυιών της απ’ αυτόν. (2 Βασ. 4:1-7) Με το έκτο του θαύμα ο Ελισσαιέ αντήμειψε την καλή φιλοξενία κάποιας Σουναμίτιδος, κάνοντας την ν’ αποκτήση ένα γυιό, το δε έβδομο θαύμα του ήταν η έγερσις του γυιού εκείνου από τους νεκρούς. (2 Βασ. 4:8-37) Η μετατροπή ενός δηλητηριώδους μαγειρεύματος σε βρώσιμο με την προσθήκη αλεύρου ήταν το όγδοο θαύμα του Ελισσαιέ. (2 Βασ. 4:38-41) Το ένατο θαύμα του είχε ως αποτέλεσμα να τραφούν εκατό άνθρωποι και να περισσεύσουν είκοσι κρίθινοι άρτοι.​—2 Βασ. 4:42-44.

Με το δέκατο θαύμα του ο Ελισσαιέ εθεράπευσε τον Σύριο στρατηγό Νεεμάν από τη λέπρα του, το δε ότι έκαμε η λέπρα εκείνη να προσβάλη τον υπηρέτη του Γιεζεί, λόγω του ότι εμπορεύθη τις θαυματουργικές δυνάμεις του κυρίου του Ελισσαιέ, ήταν το ενδέκατο θαύμα του. (2 Βασ. 5:1-27) Το δωδέκατο θαύμα του ήταν να κάμη το «σιδήριον», που είχε πέσει μέσα στο νερό, να επιπλεύση. (2 Βασ. 6:5-7) Το δέκατο τρίτο θαύμα του Ελισσαιέ ήταν ν’ ανοίξη τα μάτια του υπηρέτου του ώστε να διακρίνη ότι η ορεινή περίχωρος ήταν γεμάτη από ίππους και πύρινες άμαξες, πράγμα που απεδείκνυε ότι «πλειότεροι είναι οι μεθ’ ημών παρά τους μετ’ αυτών.» (2 Βασ. 6:15-17) Το δέκατο τέταρτο και δέκατο πέμπτο θαύματα του Ελισσαιέ ήσαν η πάταξις με διανοητική τύφλωσι του στρατού της Συρίας που ήλθε να τον συλλάβη, ώστε να μην μπορέσουν να τον αναγνωρίσουν και κατόπιν η αποκατάστασις της διανοητικής των δράσεως.​—2 Βασ. 6:18-23.

Όσον αφορά το δέκατο έκτο θαύμα του Ελισσαιέ, αυτό έγινε μετά από χρόνια αφότου είχαν γίνει απ’ αυτόν τ’ ανωτέρω θαύματα και αποδίδεται σ’ αυτόν, μολονότι έγινε μετά τον θάνατο του. Κάποιοι Ισραηλίται έτυχε να κηδεύουν ένα νεκρό οπότε μια συμμορία Μωαβιτών που τριγυρνούσε για λεηλασία επήλθε εναντίον τους. Οι Ισραηλίται τότε με σπουδή έλαβαν το πτώμα και το έρριξαν στον τάφο του Ελισσαιέ κι έφυγαν. Όταν το πτώμα του νεκρού «ήγγισε τα οστά του Ελισσαιέ, ανέζησε, και εστάθη επί τους πόδας αυτού.»​—2 Βασ. 13:20, 21.

Είναι ενδιαφέρον και βοήθημα της μνήμης ότι στην Αγία Γραφή εκτίθενται διπλάσια θαύματα του Ελισσαιέ από όσα αναφέρονται του Ηλία, του οποίου τα θαύματα ήσαν, με συντομία: (1) Κλείσιμο του ουρανού από βροχόπτωσι· (2) ανανέωσις του αποθέματος αλεύρου και ελαίου της χήρας της Σαρεπτά· (3) ανάστασις του γυιού της χήρας· (4) κατάπεμψις πυρός από τον ουρανό σε απάντησι προσευχής· (5) Παύσις ξηρασίας δια βροχής σε απάντησι προσευχής· (β) ζήτησις καταπέμψεως πυρός επάνω στον στρατηγό του Βασιλέως Οχοζίου και στους πενήντα άνδρες του· (7) κατάβασις πυρός πάνω σ’ ένα δεύτερο στρατηγό και τους πενήντα του· (8) διαχωρισμός των υδάτων του ποταμού Ιορδάνου με το χτύπημά των δια της μηλωτής του, λίγο πριν αναληφθή με το πύρινο άρμα.