Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Σε περίπτωσι ατυχήματος, στο οποίον είναι αναμεμιγμένοι αφιερωμένοι Χριστιανοί, είναι σωστό ο ένας να εγείρη αγωγή εναντίον του συγ-Χριστιανού του για να διεκδικήση την αποζημίωσι της ασφαλείας που έχει;—Ε. Γ., Ηνωμένες Πολιτείες,
Αν αυτό είναι το μόνο μέσον, με το οποίον εκείνος που έπαθε τη βλάβη μπορεί να πάρη την αποζημίωσι που προβλέπεται από την ασφάλεια, δεν θα ήταν άτοπο· εξαρτάται απ’ αυτόν ν’ αποφασίση αν θέλη να φέρη το ζήτημα στα δικαστήριο ή όχι. Δεν είναι τέτοια η περίπτωσις, που ο απόστολος Παύλος εξήτασε, όταν έγραψε για δίκες, όπως αναγράφεται στην 1 Κορινθίους 6:1-8. Εξήτασε περιπτώσεις, στις οποίες άτομα, που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί αδελφοί, έχουν διαφορές μεταξύ των. Ο ένας αισθανόταν ότι είχε αδικηθή από τον άλλον. Αλλ’ ο απόστολος σοφά έδειξε ότι οι Χριστιανοί έπρεπε να είναι ικανοί να τακτοποιούν τα ζητήματα ιδιωτικώς, αν όμως δεν θα είναι δυνατόν απ’ ευθείας μεταξύ των τα ενδιαφερόμενα άτομα να το επιτύχουν αυτό, τότε με τη βοήθεια άλλων ωρίμων ατόμων στην εκκλησία.
Ωστόσο, αν δεν υπάρχη τέτοια εχθρότης μεταξύ μελών της εκκλησίας και η δίκη είναι απλώς μια διαδικασία τακτοποιήσεως, που απαιτείται για να τύχη αποζημιώσεως από την ασφαλιστική εταιρία, η περίπτωσις είναι τελείως διάφορος. Η πορεία που θα ακολουθήση κανείς είναι ζήτημα προσωπικής αποφάσεως.
● Γιατί οι μαθηταί του Ιωάννου του Βαπτιστού τον αποκαλούσαν Ραββί, αφού ο Ιησούς καθαρά είπε: «Σεις όμως μη ονομασθήτε Ραββί»;—Σ. Γ., Ηνωμένες Πολιτείες.
Όχι μόνον οι μαθηταί του Ιωάννου τον αποκαλούσαν «Ραββί», όπως φαίνεται στον Ιωάννη 3:26, αλλά και οι μαθηταί του Ιησού αποκαλούσαν, επίσης, τον Ιησού «Ραββί», όπως φαίνεται στην ερώτησι που αναγράφεται στο Ιωάν. 1:38, που λέγει: «Οι δε είπον προς αυτόν, Ραββί, (το οποίον ερμηνευόμενον λέγεται, Διδάσκαλε,) πού μένεις;» Είναι φανερό από αυτό το κείμενο ότι Ραββί σημαίνει διδάσκαλος. Ο Ιωάννης, που είχε διορισθή από τον Ιεχωβά ως προφήτης για ‘να ετοιμάση τας οδούς του Ιεχωβά, και να δώση γνώσιν σωτηρίας εις τον λαόν αυτού’, ήταν τέτοιος διδάσκαλος και οι μαθηταί του ανεγνώριζαν αυτό το γεγονός.—Λουκ. 1:76-79, ΜΝΚ.
Όταν, βέβαια, ο Ιωάννης απέθανε, έπαυσε να είναι διδάσκαλος και, αφού απέθανε ο Ιωάννης, ο Ιησούς έκαμε φανερό στους μαθητάς του ότι αυτός ήταν τώρα ο διδάσκαλός των και ότι δεν έπρεπε να κάνουν διακρίσεις μεταξύ των με το να αποκαλούν μερικούς απ’ αυτούς με τον τίτλο Ραββί. «Σεις όμως μη ονομασθήτε Ραββί· διότι είς είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε.»—Ματθ. 23:8.