Θα το Έπραττε Αυτό ο Ιησούς;

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ο Υιός του Θεού, ήταν ένας μέγας διδάσκαλος και αρχηγός. Επηρέασε το ανθρώπινο γένος προς το καλόν βαθύτερα από κάθε άλλον άνθρωπο, που έζησε ποτέ. Πόσο διαφορετικός θα ήταν αυτός ο κόσμος, ειδικά ο «Χριστιανικός κόσμος», αν περισσότεροι άνθρωποι άφηναν το ερώτημα «Θα το έπραττε αυτό ο Ιησούς;» να χρησιμεύη ως ένας οδηγός στη ζωή τους!

Παραδείγματος χάριν, θα ενδιεφέρετο ο Ιησούς τόσο για τη θέσι του στην κοινότητα ώστε να ψευσθή, ν’ απατήση και να κλέψη για να επιτύχη; Ή μήπως θα παραμελούσε την ανάγνωσι της Βίβλου και τη λατρεία του Πατρός του, επειδή είχε την ευκαιρία να κερδίση λίγο περισσότερα χρήματα; Κάθε άλλο! Εκείνος έζησε σύμφωνα με τις αρχές που εξήγγειλε: «Λοιπόν πάντα όσα αν θέλητε να κάμνωσιν εις εσάς οι άνθρωποι, ούτω και σεις κάμνετε εις αυτούς· διότι ούτος είναι ο νόμος και οι προφήται.» «Δεν δύνασθε να δουλεύητε Θεόν και Μαμμωνά. . . . Αλλά ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού· και ταύτα πάντα»​—τι να φάγητε και τι να πίητε και τι να ενδυθήτε—​«θέλουσι σας προστεθή.»​—Ματθ. 7:12· 6:24, 25, 33.

Μήπως ο Ιησούς θα προέτασσε την παρασκευή και απόλαυσι πλουσίων εδεσμάτων από τα πνευματικά συμφέροντα; Αντιθέτως, ακόμη και ύστερ’ από σαράντα ημερών νηστεία υπέμνησε στον Πειραστή, τον Σατανά ή Διάβολο, ότι «με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον δια στόματος Ιεχωβά.» Κατά καιρούς ενδιεφέρετο τόσο για τα όσα εδίδασκε, όπως στην περίπτωσι της Σαμαρείτιδος στο φρέαρ της Σιχάρ, ώστε οι μαθηταί του έκριναν αναγκαίον να του υπομνήσουν ότι πεινούσε: «Ραββί, φάγε.»​—Ματθ. 4:4, ΜΝΚ· Ιωάν. 4:31-34.

Επειδή ήταν επάνω του το άγιον πνεύμα του Θεού κατά ένα εξέχοντα τρόπο, ο Ιησούς μπορούσε να εκτελέση πολλά δυνατά έργα, να θεραπεύση ασθενείς, να θρέψη πλήθη θαυματουργικά, να γαληνεύση την ταραγμένη θάλασσα, ακόμη δε και ν’ αναστήση νεκρούς. Αλλά μήπως αυτή η μεγάλη δύναμις τον έκαμε να επαίρεται; Μήπως γι’ αυτό θεωρούσε τον εαυτό του καλύτερο από τον κοινό λαό; Ταυτοχρόνως εκήρυττε μ’ ευγλωττία, συγκρατούσε εντατική την προσοχή μεγάλων μαζών λαού. Αλλά μήπως όλη αυτή η επιτυχία τον έκαμε ν’ αλαζονεύεται; Μήπως τον είχε καταλάβει έπαρσις; Όχι, ο Ιησούς δεν ενεργούσε έτσι, διότι είπε για τον εαυτό του: «Άρατε τον ζυγόν μου εφ’ υμάς, και μάθετε απ’ εμού· διότι πράος είμαι και ταπεινός την καρδίαν· και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εν ταις ψυχαίς υμών. Διότι ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίον μου ελαφρόν.» Έπλυνε μάλιστα και τους πόδας των αποστόλων του, αυτός που ήταν «Διδάσκαλός» των ή «Κύριος».​—Ματθ. 11:29, 30· Ιωάν. 13:4-14.

Επίσης, λάβετε υπ’ όψι τη σύγχρονη έμφασι για το φύλον. Το εμπορικό πνεύμα για ιδιοτελές όφελος εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των ανδρών, γυναικών και παιδιών. Διαζωγραφίζει το φύλον, νόμιμα ή άνομα, ως το πιο επιθυμητό πράγμα στη ζωή. Ως αποτέλεσμα τούτου, η αφήγησις αισχρών ιστορημάτων, σεξουαλικών φαιδρολογιών, ανάγνωσις πορνογραφικών μυθιστορημάτων και περιοδικών, και η παρακολούθησις λάγνων κινηματογραφικών εικόνων ή γαργαλιστικών θεατρικών παραστάσεων αποτελούν την ημερησία διάταξι. Αλλά θα τα έκανε αυτά ο Ιησούς; Θα επεδίδετο σε ασέμνους χορούς, όπως είναι το «Τουίστ», ή θα διέπραττε πορνεία; Αυτό θα ήταν ως να εγίνοντο προσήλυτοι στον ειδωλολατρικό φαλλισμό ή στη λατρεία του φύλου οι καθ’ ομολογίαν Χριστιανοί. Πόσο απέχουν όλ’ αυτά από τον υψηλό κανόνα, που έθεσε κι έζησε ο Ιησούς! «Εγώ όμως σας λέγω, ότι πας ο βλέπων γυναίκα δια να επιθυμήση αυτήν, ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού.»​—Ματθ. 5:28.

Ή μήπως ο Ιησούς Χριστός, που ήλθε στη γη για να δώση τη ζωή του για όλες τις φυλές, θα εξεδήλωνε φυλετική προκατάληψι; Και όμως σήμερα η φυλετική προκατάληψις είναι ακράτητη, και μάλιστα ειδικώς στο τμήμα του κόσμου που είναι γνωστό ως «Χριστιανισμός». Έτσι, μια ομάς της Παγκοσμίου Βαπτιστικής Αδελφότητος συνεχάρη τον κυβερνήτη του Μισσισσιππή, Ρος Μπάρνετ, για την προσπάθειά του ν’ απομακρύνη ένα Νέγρο από το να εγγραφή στο κρατικό πανεπιστήμιο και μάλιστα τον εξεβίασε να πεθάνη εν ανάγκη για να το παρεμποδίση αυτό! Μερικά αδελφικά τάγματα, που κάνουν υψηλές ομολογίες περί αρχών, όπως είναι το Τεκτονικόν Τάγμα, αρνούνται να εισδεχθούν Νέγρους, υποχρεώνοντας τους Νέγρους να σχηματίσουν δικά τους χωριστά οικήματα. Οι Τέκτονες του Πρινς Χωλ είναι μια επίκαιρη περίπτωσις. Μιμείσθε το παράδειγμα που έδωσε ο Ιησούς σ’ αυτό το ζήτημα ή μήπως πιστεύετε στο ρητόν, ‘Όταν βρίσκεσαι στη Ρώμη, κάνε όπως κάνουν οι Ρωμαίοι’;

Ή μήπως θα ήταν ο Ιησούς ένας θρησκευτικός αμαθής, όπως είναι τόσο πολλοί στον «Χριστιανικό κόσμο» σήμερα, που γνωρίζουν λίγα απ’ όσα υποτίθεται ότι αυτοί πιστεύουν και γιατί πρέπει να τα πιστεύουν; Όχι, οι λόγοι του που έχουν καταγραφή δείχνουν ότι είχε μεγίστη οικειότητα με τον λόγον του Πατρός του. Η οικειότης του με αυτόν ήταν τέτοια, ώστε για κάθε περίπτωσι μπορούσε να προσκομίση Γραφικές αποδείξεις: «Είναι γεγραμμένον». «Ποτέ δεν ανεγνώσατε εν ταις γραφαίς;» «Δεν ανεγνώσατε το ρηθέν προς εσάς υπό του Θεού;» και λοιπά.​—Ματθ. 4:4· 21:42· 22:31.

Σήμερα η προσευχή παραμελείται από πολλούς· σε άλλους είναι μια απλή συνήθεια· άλλοι, πάλι, επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια πράγματα, ενώ οι δημοσία γινόμενες προσευχές συχνά εκφωνούνται με τον άνθρωπο υπ’ όψιν αντί του Θεού. Μήπως ο Ιησούς θα υστερούσε σε καμμιά απ’ αυτές τις απόψεις; Αντιθέτως, προσηύχετο συχνά και με ζήλον και κατέκρινε τις εντυπωσιακές προσευχές καθώς και την επανάληψι των ιδίων πραγμάτων στις προσευχές.​—Ματθ. 6:5-8· Λουκ. 6:12· 11:1· Ιωάν. 17:1-26.

Επίσης, μήπως ο Ιησούς, όπως κάνουν πολλοί σήμερα, θα εστενοχωρείτο, αν επρόκειτο να εξετασθούν οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις, είτε λόγω ελλείψεως γνώσεως είτε λόγω φόβου από άνθρωπο; Η νοοτροπία του ήταν ακριβώς αντίθετη· το να δώση μαρτυρία για την αλήθεια ήταν ακριβώς ο σκοπός, για τον οποίον ήλθε στη γη, κι εξεπλήρωσε αυτόν τον σκοπό. Ήταν άγρυπνος σε κάθε ευκαιρία για να τιμήση τον Πατέρα του και να διαφωτίση και παρηγορήση τους άλλους.​—Ιωάν. 18:37· 4:16-26· Αποκάλ. 3:14.

Ναι, αν όλοι, όσοι ομολογούν ότι αναγνωρίζουν τον Ιησού Χριστό ως τον μέγαν διδάσκαλο και αρχηγό, ερρύθμιζαν τα της ζωής των με βάσι το ερώτημα, «Θα το έπραττε αυτό ο Ιησούς;» τι διαφορετικός κόσμος θα ήταν αυτός! Τι τιμή θ’ απεδίδετο στον Θεό, τι υψηλές αρχές θα ετίθεντο σ’ εφαρμογή και πόση αγάπη προς τον πλησίον θα επεδεικνύετο! Αλλά πώς μπορείτε να είσθε βέβαιος για το αν ο Ιησούς θα έκανε ένα ωρισμένο πράγμα ή όχι; Με το να γνωρίσετε καλά τη ζωή του και τις διδασκαλίες του, που συνοψίζονται στις δύο μεγάλες εντολές: Αγάπα τον Θεόν εξ όλης της καρδίας, διανοίας και ψυχής σου, και αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Ένας από τους σκοπούς του περιοδικού αυτού είναι να σας βοηθήση ν’ αποκτήσετε αυτή τη γνώσι.​—Μάρκ. 12:29-31.