Παράπονον Διακόνου

● Ο διάκονος Ι. Α. Δάβιδσον, αφού ετελείωσε μια εβδομάδα παραμονής του σε μια σύνοδο της Ηνωμένης Εκκλησίας του Καναδά, που συνήλθε στο τέλος της ανοίξεως 1962, έγραψε μια στήλη στην εφημερίδα Γκλομπ εντ Μαίηλ του Τορόντο, παραπονούμενος για «όλα αυτά τα ευλαβή ψηφίσματα». Εσημείωσε από συζητήσεις με Αγγλικανούς, Βαπτιστάς και Πρεσβυτεριανούς φίλους «ότι στις συνόδους των εκκλησιών των η πολλαπλότης των ευλαβών ψηφισμάτων έχουν μια όμοια ναρκωτική δύναμι πάνω στη διάνοια και την καρδιά.» Συνέστησε «να καταστή δυνατόν να δαπανηθούν επωφελώς μια ή δυο μέρες στη μελέτη του ρητού του Επισκόπου Στέφεν Νέιλ: ‘Αν δεν ήμουν ήδη Χριστιανός κι εκκλησιαστικός, νομίζω ότι εκείνο που θα με απέτρεπε περισσότερο από κάθε άλλο πράγμα, από το ν’ αποδεχθώ τις ευθύνες μέλους εκκλησίας, θα ήταν η προφανώς μη εξαγοραζόμενη μηδαμινότης των εκκλησιών’.»