Ζωή σ’ ένα Παραδεισιακό νέο Κόσμο
Η ΖΩΗ στον Νέο Κόσμο θα είναι διαφορετική από ό,τι γνωρίζομε σήμερα. Γι’ αυτό είμεθα ευγνώμονες στον Δημιουργό του νέου κόσμου, ο οποίος λέγει: «Ιδού, νέους ουρανούς κτίζω, και νέαν γην· και δεν θέλει είσθαι μνήμη των προτέρων, ουδέ θέλουσιν ελθεί εις τον νουν.» Ποια είναι αυτά τα «πρότερα», που δεν θέλει είσθαι «μνήμη» των, και θα παρέλθουν τόσον πλήρως;—Ησ. 65:17.
Η απειλή ερημώσεως της γης θα παρέλθη. Θα παρέλθουν μαζί της η στυγνή μνεία περί πυρηνικής ερημώσεως, περί αντιατομικών καταφυγίων και περί νέων και φονικωτέρων όπλων! Γιατί; Ο προφητικός λόγος της αληθείας του Θεού τονίζει ότι ο Θεός ‘θα διαφθείρη τους διαφθείροντας την γην.’—Αποκάλ. 11:18.
Οσηδήποτε ραδιενέργεια και αν εκλύεται από τα εφωδιασμένα με πυρηνικά όπλα έθνη τώρα ή στη διάρκεια της καταστροφής των στον Αρμαγεδδώνα, αυτό δεν θα ματαιώση τον σκοπό του Θεού για μια παραδεισιακή γη. Ο Παντοδύναμος Θεός μπορεί θαυματουργικά να καθαρίση τη γη και την ατμοσφαίρα της από τη βλαβερή ραδιενέργεια. Θ’ αντιστραφή η παρούσα κατεύθυνσις, που αποβλέπει σ’ ερήμωσι της γης. Μετά τον Αρμαγεδδώνα, θα γίνεται πρόοδος κάθε μέρα προς τον σκοπό μιας παραδεισιακής γης κάτω από τη βασιλεία των ουρανών.
Πώς, λοιπόν, μπορεί να υπάρξουν πόλεμοι, ή κίνδυνος βλάβης από οποιαδήποτε άλλη πηγή; Δεν θα υπάρξουν. Ακόμη και για άγρια θηρία μας δίδεται διαβεβαίωσις: «Δεν θέλουσι κακοποιεί, ουδέ φθείρει εν όλω τω αγίω μου όρει· διότι η γη θέλει είσθαι πλήρης της γνώσεως του Ιεχωβά, καθώς τα ύδατα σκεπάζουσι την θάλασσαν.» (Ησ. 11:2, ΜΝΚ) «Και εν τη ημέρα εκείνη θέλω κάμει διαθήκην υπέρ αυτών προς τα θηρία του αγρού και προς τα πετεινά του ουρανού, και προς τα ερπετά της γης· τόξον δε, και ρομφαίαν, και πόλεμον θέλω συντρίψει εκ της γης, και θέλω κατοικίσει αυτούς εν ασφαλεία.»—Ωσηέ 2:18.
Η ασφάλεια θ’ αποτελή μόνιμη μερίδα του ανθρώπου στον παραδεισιακό νέο κόσμο. Ο Άρχων του νέου κόσμου, Ιησούς Χριστός, θα εξασφαλίση ελευθερία από την καταδυνάστευσι και τη βία, ακριβώς όπως είναι προφητικά γραμμένο γι’ αυτόν: «Θέλει ελευθερώσει τον πτωχόν κράζοντα· και τον πένητα, και τον αβοήθητον. Θέλει ελεήσει τον πτωχόν και τον πένητα· και τας ψυχάς των πενήτων θέλει σώσει. Εκ δόλου και εξ αδικίας θέλει λυτρόνει τας ψυχάς αυτών· και πολύτιμον θέλει είσθαι το αίμα αυτών εις τους οφθαλμούς αυτού.»—Ψαλμ. 72:12-14.
Τόσο πολύτιμο θα είναι το αίμα όλων των πιστών κατοίκων του νέου κόσμου ώστε ο Δημιουργός του θα τερματίση τις ασθένειες που προκαλούν θάνατο και αναπηρίες μαζί με τον πόνο που επροξένησαν. Πώς το γνωρίζομε; Διότι ο βέβαιος προφητικός λόγος του Θεού λέγει τα εξής σχετικά με τον νέο κόσμο: «Αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών. Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.» Ναι, ακόμη και ο θάνατος, ο θάνατος που εκληρονομήθη λόγω της καταγωγής από τον Αδάμ, θα καταργηθή.—Αποκάλ. 21:3, 4.
Στον νέο κόσμο, μέσω της βασιλείας του Θεού, ο Ιησούς Χριστός θα εκτελέση θεραπευτικό έργον σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα απ’ όσο επετέλεσε όταν ήταν στη γη. Ο ιστορικός Λουκάς μάς λέγει ότι ο Ιησούς εδέχετο τα πλήθη και «ελάλει προς αυτούς περί της βασιλείας του Θεού, και τους έχοντας χρείαν θεραπείας ιάτρευεν.» (Λουκ. 9:11) Έκαμε θεραπείες τυφλών, κωφών, αναπήρων, ασθενών και λεπρών· αλλά και τους εκήρυττε περί της βασιλείας του Θεού, περί των μέσων που χρησιμοποιεί ο Θεός για να καταστήση δυνατή τη ζωή σ’ έναν παραδεισιακό νέο κόσμο. Οι ‘έχοντες χρείαν θεραπείας’ θα ιατρευθούν. Όλοι οι υπήκοοι της βασιλείας του Θεού θα φθάσουν σε τέλεια υγεία.
Όταν ήταν στη γη ο Κύριος Ιησούς όχι μόνον αποκατέστησε την υγεία πολλών ατόμων, αλλά και ήγειρε από τους νεκρούς τη δωδεκαετή θυγατέρα του Ιαείρου, στη Γαλιλαία, ένα νεανία, γυιό μιας χήρας, στη Ναΐν, και τον αγαπημένο του φίλο, τον Λάζαρο, στη Βηθανία. Επειδή ο Βασιλεύς του νέου κόσμου είναι «η ανάστασις και η ζωή», αυτός τελικά θ’ αναστήση από τους νεκρούς τα αναρίθμητα πλήθη ανθρώπων που είναι στη μνήμη του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς, διαβεβαιώνοντάς μας περί τούτου, είπε: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει οι πράξαντες τα αγαθά εις ανάστασιν ζωής· οι δε πράξαντες τα φαύλα, εις ανάστασιν κρίσεως.»—Μάρκ. 5:22-43· Λουκ. 7:11-15· Ιωάν. 11:1-44· 5:28, 29.
Αυτοί οι άνθρωποι θ’ αναστηθούν εκ νεκρών, και όλοι θα έχουν την ευκαιρία ν’ απολαύσουν για πάντα την παραδεισιακή γη. Αυτό ισχύει και για κείνους που θα έχουν «ανάστασιν κρίσεως». Ένας που θα τύχη τοιαύτης αναστάσεως είναι ο κακούργος που επίστευσε και πέθανε δίπλα στον Ιησού στον Γολγοθά. Ο κακούργος αυτός, εκδηλώνοντας πίστι στον Ιησούν, είπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου». Τι είπε ο Ιησούς σ’ απάντησι; Του είπε: «Αληθώς σοι λέγω σήμερον, θέλεις είσθαι μετ’ εμού εν τω παραδείσω.» (Λουκ. 23:42, 43) Άνθρωποι σαν εκείνον τον κακούργο, με τη μελλοντική τους πορεία διαγωγής στον Παράδεισο του Νέου Κόσμου, θα έχουν την ευκαιρία ν’ αποδειχθούν άξιοι του δώρου της αιωνίου ζωής.
Η ζωή στον παραδεισιακό νέο κόσμο δεν θα είναι μονότονη ύπαρξις, αλλά θα είναι γεμάτη από σημαντικά ενδιαφέροντα, απολαυστική εργασία και ατελεύτητη ευχαρίστησι στην εκμάθησι νέων πραγμάτων.
Τίποτα δεν θα είναι επί ματαίω, διότι η ζωή στον παραδεισιακό νέο κόσμο θα φέρνη κάθε μέρα δόξα στον Δημιουργό του, Εκείνον που υπόσχεται: «Και θέλουσιν οικοδομήσει οικίας, και κατοικήσει· και θέλουσι φυτεύσει αμπελώνας, και φάγει τον καρπόν αυτών. Δεν θέλουσι κτίσει αυτοί, και άλλος να κατοικήση· δεν θέλουσι φυτεύσει αυτοί, και άλλος να φάγη· διότι αι ημέραι του λαού μου είναι ως αι ημέραι του δένδρου, και οι εκλεκτοί μου θέλουσι παλαιώσει το έργον των χειρών αυτών. Δεν θέλουσι κοπιάζει εις μάτην.»—Ησ. 65:21-23.
Θα θέλατε να ζήσετε στον παραδεισιακό νέο κόσμο του Θεού; Τότε είναι καιρός ήδη να ‘κρατήτε την αιώνιον ζωήν’. Ζήτε για τον νέο κόσμο τώρα.—1 Τιμ. 6:12.