Η Αγάπη Δεν Αποθαρρύνεται Εύκολα

‘Η ΑΓΑΠΗ μακροθυμεί. Ανέχεται πάντα. Υπομένει πάντα’. Επομένως, η αγάπη δεν αποθαρρύνεται εύκολα. Το ότι δεν αποθαρρύνεται εύκολα η αγάπη καταδεικνύεται στην εποχή μας, όπως δείχνουν οι επόμενες πείρες.—1 Κορ. 13:3, 4.

♦ Πριν από λίγα χρόνια ένας μάρτυς του Ιεχωβά, πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι στη Σεούλ της Κορέας, συνήντησε έναν οικοδεσπότη, ο οποίος εφαίνετο πολύ ενδιαφερόμενος, εδέχθη ένα περιοδικό αλλ’ αγνόησε την υπόδειξι περί συνδρομής. Ο ευαγγελιζόμενος, μη θέλοντας να στενοχωρήση τον οικοδεσπότη τονίζοντας το ζήτημα της συνδρομής, το άφησε να παρέλθη αλλ’ απεφάσισε να επανέλθη για να ιδή αν ο άνθρωπος αυτός ήταν αληθινά ενδιαφερόμενος.

Όταν επανήλθε, έμαθε γιατί ο άνθρωπος αυτός δεν έγινε συνδρομητής. Εκάθητο τότε και του ήταν εξαιρετικά δύσκολο να σηκωθή, διότι είχε δύο τεχνητά πόδια, επειδή είχε απολέσει και τα δύο φυσικά του πόδια στον πόλεμο της Κορέας. Ο άνθρωπος απεδείχθη ότι γνησίως ενδιεφέρετο, κι επρομηθεύθη περισσότερα έντυπα, τα οποία επλήρωσε καθώς και το περιοδικό που είχε λάβει προηγουμένως. Διηυθετήθη μια Γραφική μελέτη, στην οποία μετείχαν κι άλλοι τρεις ανάπηροι. Εν καιρώ δύο απ’ αυτούς έλαβαν τη στάσι των υπέρ του Ιεχωβά ως αφιερωμένοι και βαπτισμένοι διάκονοι των αγαθών νέων. Παρά τα φυσικά των ελαττώματα, ασχολήθηκαν σε όλες τις μορφές διακονίας του αγρού και τούτο παρά το ότι το έδαφος στο οποίον διακονούν είναι πολύ ανώμαλο.

Λόγω του βάθους της αφοσιώσεώς των, οι δύο αυτοί Μάρτυρες ωρίμασαν γρήγορα. Ως αποτέλεσμα της ενζήλου ηγεσίας των εσχηματίσθη προσφάτως μια νέα εκκλησία στη Σεούλ. Ο ένας διωρίσθη επίσκοπος της, ο δε άλλος βοηθός του. Ο καθείς απ’ αυτούς έχει ένα σκέλος. Ναι, η αγάπη δεν αποθαρρύνεται εύκολα.

♦ Ένας Κινέζος Μάρτυς στην Τρίνινταντ παρέχει άλλο ένα παράδειγμα. Η εκκλησία του έκτιζε μια Αίθουσα Βασιλείας και ήταν αποφασισμένος να βοηθήση με κάποιον τρόπο, μολονότι ήταν παράλυτος ανάπηρος με τροχοφόρο κάθισμα. Τι μπορούσε να κάμη; Μ’ ένα ευφυές επινόημα, που προσαρμόζεται στο παράλυτο χέρι του και με τη βοήθεια της αφωσιωμένης μητέρας του, μπόρεσε να κρατή πέννα και πινέλο, κι αυτοδιδάχθηκε να γράφη και να ζωγραφίζη.

Τότε περίπου, η τοπική Εταιρία Καλών Τεχνών άρχισε ν’ αναζητή κάποιον που να εκθέση τα ίδια του έργα ζωγραφικής στα εγκαίνια του νέου της Κέντρου Καλών Τεχνών. Δεχόμενος αυτή την πρόκλησι, ο Κινέζος αυτός παρήγαγε τριάντα τρεις πίνακες ελαιογραφίας και υδατογραφίας, σε διάστημα λιγώτερο από τρεις μήνες, γι’ αυτή την έκθεσι έργων τέχνης. Την εσπέρα ακριβώς των εγκαινίων επωλήθη το ήμισυ των πινάκων του, οι δε υπόλοιποι, εκτός από δύο ή τρεις, επωλήθησαν μέχρι του κλεισίματος της εκθέσεως. Αφού επληρώθησαν όλα τα έξοδα, το καθαρό κέρδος ανήλθε σε σημαντικό ποσόν, το οποίον και προσέφερε ως εισφορά του στο ταμείο ανεγέρσεως Αιθούσης Βασιλείας.

♦ Χαρακτηριστικές της ιδίας αρχής, ότι η αγάπη δεν αποθαρρύνεται εύκολα, είναι οι περιπτώσεις διάφορων ολοχρονίων ειδικών σκαπανέων διακόνων που υπηρετούν στη Γουατεμάλα. Ένας απ’ αυτούς, άγαμος και περιωρισμένης μορφώσεως, ωρίσθη να εργασθή σε μια πόλι όπου δεν υπήρχαν Μάρτυρες. Ο ίδιος κατοικούσε σε μια καλύβη για να μπορή να εισφέρη από τους πενιχρούς του πόρους προς συμπλήρωσιν του ενοικίου ενός μικρού δωματίου που εχρησίμευε ως Αίθουσα Βασιλείας. Δεν εδυσκολεύετο να εγείρεται στις 3 π.μ. για να μελετά προετοιμαζόμενος για τις συναθροίσεις εκκλησίας, ή να βαδίση δέκα ως δώδεκα μίλια σε σκονισμένους δρόμους για να επισκεφθή άτομα καλής θελήσεως, ή να ταξιδέψη διανύοντας μακρές αποστάσεις με σαθρά λεωφορεία ή βραδυκίνητα τραίνα για να διεξαγάγη οικιακές Γραφικές μελέτες σε φυτείες μπανάνας ή καφέ. Σήμερα σ’ αυτό το μέρος υπάρχει μια ευτυχής εκκλησία από πενήντα Μάρτυρες. Κι αυτοί καταβάλλουν τις ίδιες προσπάθειες για να παρακολουθήσουν τις εκκλησιαστικές των συναθροίσεις, όπως έκανε κι αυτός ο διάκονος για να τους φέρη τη Γραφική αλήθεια.

♦ Κατόπιν ήταν το ζεύγος διακόνων που εξεποίησαν τα πενιχρά των αποκτήματα για να υπηρετήσουν σ’ ένα μακρινό μέρος της Γουατεμάλας, στο οποίον έπρεπε να πάνε με αεροπλάνο. Χάρις στον στοργικό των ζήλο ιδρύθη εκεί μια νέα εκκλησία με δεκαπέντε Μάρτυρες. Ως αποτέλεσμα των ανιδιοτελών και αποτελεσματικών εκπαιδευτικών μεθόδων του συζύγου, δύο μέλη της εκκλησίας εκρίθησαν ικανά να σταλούν σε άλλους ακόμη τόπους για να υπηρετήσουν ως ολοχρόνιοι ειδικοί σκαπανείς διάκονοι. Μολονότι αυτός μπορούσε πολύ καλά να χρησιμοποιήση αυτούς τους δύο στη δική του εκκλησία, δεν ηθέλησε να τους κρατήση, αλλά διέκρινε τη σπουδαιότητα του να υπηρετήσουν εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη. Συνώδευσε τον έναν απ’ αυτούς στον τόπο του διορισμού του, μολονότι αυτό εσήμαινε όχι μόνον ένα οκτάωρο ταξίδι με λεωφορείο, αλλά και μια δωδεκάωρη πεζοπορία σε ορεινά μονοπάτια! Αληθινά σήμερα, όπως και στον καιρό των αποστόλων, οι Χριστιανοί διάκονοι αποδεικνύουν ότι η αγάπη δεν αποθαρρύνεται εύκολα.