Ο Κλήρος και τα Ηνωμένα Έθνη

Ένα κύριο άρθρο, που εδημοσιεύθη στο Κρόνικλ του Χιούστον (Τέξας), ανεδημοσιεύθη, λόγω της ασυνήθους του φύσεως, στο Λήντερ του Γκραμ (Τέξας) της 6ης Νοεμβρίου 1958, υπό τον τίτλο «Η Κυβέρνησις Δεν Είναι Υπόθεσις της Εκκλησίας»: «Στο σύνταγμα της πολιτείας Μαίρυλαντ, υπάρχει διάταξις που λέγει: ‘Κανένας διάκονος ή κήρυξ του ευαγγελίου ή οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος ή αποχρώσεως δεν θα είναι εκλέξιμος ως γερουσιαστής ή αντιπρόσωπος.’ Αυτό πολύ συνετά προωρίζετο να διαφυλάξη τον χωρισμό εκκλησίας και πολιτείας. Ένα προηγούμενο γι’ αυτή τη στάσι βρίσκεται μέσα στην ίδια την Αγία Γραφή, όπου ο Χριστός αναφέρεται ότι προέτρεψε τους Φαρισαίους, όταν προσεπάθησαν να τον παγιδεύσουν: ‘Απόδοτε τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα, και τα του Θεού εις τον Θεόν.’ Οι κληρικοί εκείνοι, μέλη του Διεθνούς Συνεδρίου των Χριστιανικών Εκκλησιών, που συνήλθαν στο Σαιντ Λούις την περασμένη εβδομάδα, καλά θα έκαναν να έχουν υπ’ όψι αυτά τα πράγματα. Μολονότι μερικοί σ’ αυτό το συνέδριο εξεδήλωσαν σθεναρά τη διαφωνία των, η συντριπτική πλειοψηφία εξέδωκε ψήφισμα προτείνοντας να θεσπισθή από το Κογκρέσσο ένα νομοθέτημα που θα επιτρέπη στον ιδιώτη φορολογούμενο να δίνη ως 2 τοις εκατό από τον φόρο του εισοδήματός του στα Ηνωμένα Έθνη αντί να τον πληρώνη στις Ηνωμένες Πολιτείες.»

Ένα άλλο Γραφικό εδάφιο που θα μπορούσε να παρατεθή είναι από την επιστολή του Ιακώβου 4:4: «Δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού; όστις λοιπόν θελήση να ήναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται.»