Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Τι σημαίνει το Γραφικό εδάφιο Ιάκωβος 3:1 που λέγει: «Μη γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, εξεύροντες ότι μεγαλητέραν κατάκρισιν θέλομεν λάβει»;—Μ. Γ., Ηνωμένες Πολιτείες.
Η λέξις «διδάσκαλος» χρησιμοποιείται με διάφορες έννοιες. Ο Ιεχωβά είναι ο Μέγας Διδάσκαλος του λαού του, και στον Ησαΐα 54:13 (ΜΝΚ) αναφέρεται: «Πάντες δε οι υιοί σου θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Ιεχωβά, και θέλει είσθαι μεγάλη η ειρήνη των υιών σου.» Η θέσις Αυτού είναι αποκλειστική· αυτός είναι η Πηγή πάσης αληθείας. Έχει ταυτίσει τον Υιόν του Χριστόν Ιησούν με τον εαυτό του ως διδάσκαλον, ο δε Ιησούς είπε στους μάθητάς του: «Σεις με φωνάζετε, Ο διδάσκαλος και ο Κύριος· και καλώς λέγετε, διότι είμαι.» (Ιωάν. 13:13) Κανείς όμως άλλος δεν είναι εξουσιοδοτημένος να κατέχη αυτόν τον ρόλο του διδασκάλου, ισχυριζόμενος ότι είναι διάδοχός του, διότι εκείνος είπε: «Σεις όμως μη ονομασθήτε Ραββί· διότι είς είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί είσθε.»—Ματθ. 23:8.
Εν τούτοις, υπάρχουν στην ορατή οργάνωσι και διδάσκαλοι με επίσημη ιδιότητα. Ο Διδάσκαλος προσδιώρισε τον «πιστόν και φρόνιμον δούλον» για να προμηθεύη την πνευματικήν «τροφήν εν καιρώ» στους δούλους του. (Ματθ. 24:45-47) Όσοι είναι συνταυτισμένοι μ’ αυτή την τάξι του δούλου σ’ αυτή την αποστολή του φέρουν ένα βαρύ φορτίον ευθύνης ενώπιον του Ιεχωβά Θεού. Πρέπει ν’ ασκούν αγρυπνία με προσευχή για να συμμορφώνωνται αυστηρά με τον εμπνευσμένο λόγο του Θεού και να μη διδάσκουν «διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων.» (Ματθ. 15:9) Πρέπει να προσέχουν να μην καταχρώνται ποτέ του αξιώματός των «διδάσκοντες όσα δεν πρέπει χάριν αισχρού κέρδους.» (Τίτον 1:11) Και πρέπει να εντείνουν την προσοχή τους στην ευθύνη που υπέχουν να ζουν σύμφωνα με τις δίκαιες απαιτήσεις του Θείου λόγου, τον οποίον διδάσκουν, όπως τονίζεται στην επιστολή προς Ρωμαίους 2:21-23.
Λόγω της βαρείας αυτής ευθύνης που έχει τεθή επάνω στους διδασκάλους αυτούς, ο Ιάκωβος συμβουλεύει: «Μη γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, εξεύροντες ότι μεγαλητέραν κατάκρισιν θέλομεν λάβει.» (Ιακ. 3:1) Όχι ότι όποιος λαμβάνει έναν τέτοιο θεοκρατικό διορισμό πρέπει να τον αρνηθή. Πρέπει αυτός να δείξη κατάλληλα την εκτίμησί του για τη θεοκρατική διάταξι που καθορίζεται στην επιστολή προς Εφεσίους 4:11, 12, που λέγει: «Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς την τελειοποίησιν των αγίων, δια το έργον της διακονίας, δια την οικοδομήν του σώματος του Χριστού.» Πρέπει, λοιπόν, ταπεινά να εκτελή το καθήκον του, αποβλέποντας στον Ιεχωβά για την καθοδηγία του. Αλλά, σύμφωνα με τη συμβουλή των Γραφών σ’ αυτό το σημείο, κανείς δεν πρέπει να είναι υπέρμετρα πρόθυμος ή να προσπαθή να καταναλωθή αγωνιζόμενος για μια τέτοια θέσι ευθύνης.
Μολονότι κανένας Χριστιανός δεν θα ήθελε να προσπαθήση ν’ αναλάβη τον ρόλο του Θεού ως διδασκάλου, ή τον ρόλο του Χριστού Ιησού, ή να σφετερισθή την ευθύνη του «πιστού και φρονίμου δούλου», εν τούτοις μπορούμε να λαμβάνωμε τα όσα διδασκόμεθα μέσω της θεοκρατικής οργανώσεως και να τα μεταδίδωμε στους άλλους, βοηθώντας τους να τα εννοούν και να τα εκτιμούν, και με αυτή την έννοια είμεθα διδάσκαλοι. Μ’ αυτή τη διδασκαλία υπ’ όψιν ο Ιησούς απηύθυνε την εντολή στους μαθητάς του: «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, . . . διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς.» (Ματθ. 28:19, 20) Σ’ εκείνους δε που ήσαν βραδείς στο να επιλαμβάνωνται των προνομίων υπηρεσίας των σχετικά με τούτο, ο Παύλος είπε: «Επειδή ενώ ως προς τον καιρόν έπρεπε να ήσθε διδάσκαλοι, πάλιν έχετε χρείαν του να σας διδάσκει τις τα αρχικά στοιχεία των λόγων του Θεού· και κατηντήσατε να έχητε χρείαν γάλακτος, και ουχί στερεάς τροφής.» (Εβρ. 5:12) Όλοι από τον λαόν του Ιεχωβά πρέπει να επιμελούνται για να είναι ικανοί ως διδάσκαλοι, κάνοντας τούτο στην κατάλληλη θέσι των μέσα στη θεοκρατική διάταξι πραγμάτων.
● Τι είναι το «βιβλίον της ζωής» που αναφέρεται στην Αποκάλυψι 20:12; Πώς γράφεται το όνομα ενός σ’ εκείνο το βιβλίο, και πότε;—Μπ. Φ., Ηνωμένες Πολιτείες.
Το «βιβλίον της ζωής» δεν είναι κατά γράμμα βιβλίο είναι συμβολικό. Δεν θα ήταν δυνατόν ν’ αναφέρεται ειδικά στην Αγία Γραφή, διότι αυτό το εδάφιο αναφέρεται σε ένα μόνο ρόλο ή βιβλίο της ζωής. Εν τούτοις, στις ημέρες του αποστόλου Ιωάννου, ο οποίος συνέγραψε την Αποκάλυψι, υπήρχαν ήδη πολλοί ρόλοι (βιβλία), των οποίων τα περιεχόμενα ήσαν θεόπνευστα και όπου εξητάζοντο οι θείες απαιτήσεις για ζωή. Αυτοί οι ρόλοι δεν ήσαν τότε ενσωματωμένοι σε ένα ενιαίο ρόλο ή βιβλίο, την Αγία Γραφή, όπως την έχομε σήμερα. Η αφήγησις δεν ομιλεί για πολλά βιβλία ζωής, μόνο για ένα. Το «βιβλίον της ζωής» αναφέρεται στον κατάλογο που θα καταρτίση ο Ιεχωβά από εκείνα τα ανθρώπινα πλάσματα που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κατά τη διάρκεια της χιλιετηρίδος για να τύχουν επιδοκιμασίας για ζωή αιώνια επάνω στη γη.
Οι θείες αυτές απαιτήσεις εμπεριέχονται στα άλλα «βιβλία» που ηνοίχθησαν πρώτα, διότι «εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων [απαιτήσεων] εν τοις βιβλίοις κατά τα έργα αυτών.» (Αποκάλ. 20:12) Τα ονόματα, λοιπόν, γράφονται στο «βιβλίον της ζωής» στο τέλος της χιλιετούς ημέρας της κρίσεως, όταν ο Ιεχωβά δικαιώση εκείνους που ανταπεκρίθησαν στις απαιτήσεις του.—1 Κορ. 15:24-28· Ρωμ. 8:33.