Το Αρχαίο Υπόδειγμα του Ασυνήθους Έργου του Ιεχωβά — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Το Αρχαίο Υπόδειγμα του Ασυνήθους Έργου του Ιεχωβά

«Ο Ιεχωβά θέλει σηκωθή ως εν τω όρει Φερασείμ, θέλει θυμωθή ως εν τη κοιλάδι του Γαβαών, δια να ενεργήση την πράξιν αυτού, την παράδοξον πράξιν αυτού, και να εκτελέση το έργον αυτού, το ασύνηθες έργον αυτού.»—Ησ. 28:21, ΜΝΚ.

1. Γιατί οι πράξεις και τα έργα του Ιεχωβά δεν είναι εκείνο που οι άνθρωποι περιμένουν ή θέλουν να πιστεύουν;

Ο ΙΕΧΩΒΑ είναι ικανός να ενεργή παράδοξες πράξεις και να εκτελή ασυνήθη έργα. Οι σκέψεις των πεπτωκότων ανθρώπων δεν είναι οι σκέψεις Του, και οι κατευθύνσεις του δεν είναι οι κατευθύνσεις των. (Ησ. 55:8) Αφού αυτός ενεργεί σύμφωνα με τις σκέψεις του και εργάζεται σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του, οι πράξεις του και τα έργα του δεν είναι εκείνο που οι άνθρωποι περιμένουν ή θέλουν να πιστεύουν.

2. Πώς ο θρόνος του Ιεχωβά εγκατεστάθη επάνω στο Όρος Σιών στη Μέση Ανατολή, και τι απεφάσισαν οι Φιλισταίοι να πράξουν εν σχέσει μ’ αυτό;

² Δύο από τις παράδοξες και ασυνήθεις πράξεις του, που έχουν προφητική σημασία για τη γενεά μας, συνέβησαν στον ενδέκατον αιώνα πριν από τη χριστιανική εποχή, εκεί στη Μέση Ανατολή. Ο Δαβίδ, ο πρώην ποιμήν της πόλεως Βηθλεέμ, είχε χρισθή βασιλεύς και των δώδεκα φυλών του Ισραήλ στο 1077 π. Χ. Αμέσως κατόπιν ωδήγησε τα στρατεύματά του στην πόλι Ιερουσαλήμ και εκυρίευσε το φρούριο της πόλεως που ελέγετο Σιών. Βρίσκοντας ότι αυτό ήταν πιο κατάλληλο ως έδρα της κυβερνήσεως και κινούμενος υπό την καθοδηγία του Θεού του Ιεχωβά, ο Βασιλεύς Δαβίδ μετέφερε την πρωτεύουσά του από τη νότιο πόλι της Χεβρών στην ακρόπολι Σιών. Έτσι η Ιερουσαλήμ έγινε η πρωτεύουσα. Οι Φιλισταίοι, οι μη Ιουδαίοι που κατοικούσαν στα παράλια μέρη προς τα δυτικά, τα παρετήρησαν όλα αυτά και διεταράχθησαν. Ο Δαβίδ, τον οποίον εγνώριζαν πάρα πολύ καλά, είχε εγκατασταθή ως βασιλεύς ολοκλήρου του Ισραήλ στο ορεινό φρούριο της Σιών και τούτο αποτελούσε κίνδυνο γι’ αυτούς. Ο Ιεχωβά Θεός είχε εκλέξει τον Δαβίδ για τη βασιλεία του Ισραήλ και είχε διατάξει να χρισθή σ’ αυτή τη θέσι. Τώρα, λοιπόν, εκεί στο Όρος Σιών ο Δαβίδ εκάθητο σε ό,τι ωνομάζετο «ο θρόνος του Ιεχωβά», βασιλεύοντας ως ο ορατός αντιπρόσωπος του πραγματικού Άρχοντος Ιεχωβά. Οι εχθροί Φιλισταίοι δυσαρεστήθηκαν γι’ αυτή την εγκαθιδρυμένη βασιλεία του Θεού. Απεφάσισαν να εκβάλουν τον Βασιλέα Δαβίδ και να ανατρέψουν την τυπική βασιλεία του Θεού.

3. Πώς ο Ιεχωβά συνέτριψε την πρώτη ενέργεια των Φιλισταίων εναντίον του Βασιλέως Δαβίδ, και έτσι ποια αλήθεια εβεβαιώθη όσον αφορά την θεότητα;

³ Ενδιαφέρθηκε ο Ύψιστος Θεός του ουρανού; Ενδιαφέρθηκε. Η αφήγησις της Γραφής μάς λέγει πώς εξειλίχθησαν τα πράγματα όταν οι στρατιές των Φιλισταίων ήλθαν στην κοιλάδα Ραφαείμ νοτίως της Ιερουσαλήμ. «Και ηρώτησεν ο Δαβίδ τον Ιεχωβά, λέγων, Να αναβώ προς τους Φιλισταίους; θέλεις παραδώσει αυτούς εις την χείρα μου; Και είπεν ο Ιεχωβά προς τον Δαβίδ, Ανάβα· διότι βεβαίως θέλω παραδώσει τους Φιλισταίους εις την χείρα σου. Και ήλθεν ο Δαβίδ εις Βάαλ-φερασείμ [που σημαίνει Κύριος των διακοπών], και εκεί επάταξεν αυτούς ο Δαβίδ, και είπεν, ο Ιεχωβά διέκοψε τους εχθρούς μου έμπροσθέν μου, καθώς διακόπτονται τα ύδατα. Δια τούτο εκαλέσθη το όνομα του τόπου εκείνου Βάαλ-φερασείμ. Και εκεί [οι Φιλισταίοι] κατέλιπον τα είδωλα αυτών, και εσήκωσαν αυτά ο Δαβίδ και οι άνδρες αυτού.» «Και ο Δαβίδ προσέταξε, και κατεκαύθησαν εν πυρί.» (2 Σαμ. 5:17-21· 1 Χρον. 14:8-12· Δευτ. 7:5, 6) Οι ειδωλολάτραι Φιλισταίοι είχαν φέρει μαζί των τους θεούς των, τις ειδωλολατρικές εικόνες των, για έναν επιτυχή πόλεμο· αλλά οι θεοί αυτοί, οι εικόνες αυτές, απεδείχθησαν ότι δεν ήσαν τίποτε άλλο παρά ψεύδη, ψευδείς ελπίδες για τους Φιλισταίους. Ο Ιεχωβά εφανέρωσε ότι αυτός ήταν η αλήθεια, ο πραγματικός Θεός. Με μια παράδοξη πράξι που περιελάμβανε νερά, έδωσε νίκη στον κεχρισμένον βασιλέα του Δαβίδ, και έτσι διεφύλαξε ο Θεός την τυπική βασιλεία του μαζί με την πρωτεύουσά της Σιών. Οι ψευδείς θεοί απωλέσθησαν.

4, 5. (α) Ποιες ήσαν οι οδηγίες του Ιεχωβά για τη συντριβή μιας δευτέρας ενεργείας των Φιλισταίων εναντίον του Βασιλέως Δαβίδ; (β) Ποια ήταν η έκβασις της μάχης και σε ποια έκτασι εδάφους έλαβε χώραν;

⁴ Εν τούτοις, οι Φιλισταίοι δεν είχαν μάθει το μάθημά των. Με μίσος για τη βασιλεία του Θεού με τον Δαβίδ καθισμένο πάνω στο θρόνο της Σιών, έκαμαν μια άλλη επιδρομή στο έδαφος της βασιλείας. «Και ανέβησαν πάλιν οι Φιλισταίοι, και διεχύθησαν εις την κοιλάδα Ραφαείμ. Και ότε ηρώτησεν ο Δαβίδ τον Ιεχωβά, είπε, Μη αναβής· στρέψον οπίσω αυτών, και επίπεσον επ’ αυτούς απέναντι των συκαμίνων· και όταν ακούσης θόρυβον διαβάσεως επί των κορυφών των συκαμίνων, τότε θέλεις σπεύσει· διότι τότε ο Ιεχωβά θέλει εξέλθει έμπροσθέν σου, δια να πατάξη το στρατόπεδον των Φιλισταίων. Και έκαμεν ο Δαβίδ, καθώς προσέταξεν εις αυτόν ο Ιεχωβά.» «Και επάταξαν το στρατόπεδον των Φιλισταίων από Γαβαών έως Γεζέρ. Και το όνομα του Δαβίδ εξήλθεν εις πάντας τους τόπους· και ο Ιεχωβά επέφερε τον φόβον αυτού επί πάντα τα έθνη.»—2 Σαμ. 5:22-25· 1 Χρον. 14:13-17, ΜΝΚ.

⁵ Αυτή τη φορά ο Δαβίδ κάτω από θείες διαταγές δεν έκαμε κατά μέτωπον επίθεσι εναντίον των εχθρών της βασιλείας του Θεού. Επήγε πίσω από τις συκαμίνους από τα πλευρά τα όπισθεν των Φιλισταίων. Κατόπιν, όταν ο ορμητικός άνεμος στις κορυφές των θάμνων έκαμε θόρυβο σαν στρατεύματος σε πορεία, που θα μπορούσε αναμφιβόλως να καταπνίξη τον θόρυβο του δικού του στρατεύματος που θα επετίθετο, ο Δαβίδ επέπεσε κατά των Φιλισταίων. Ο Ιεχωβά επίσης είχε κινηθή εναντίον των Φιλισταίων και αυτοί διέλυσαν το στρατόπεδο και έφυγαν. Ο Βασιλεύς Δαβίδ και τα στρατεύματά του τους κατεδίωξαν και εξακολούθησαν να τους πατάσσουν σε μια απόστασι δεκαέξη περίπου μιλίων, δηλαδή από την πόλι Γαβαών ως τη Γεζέρ.

6. Με τον Βασιλέα Δαβίδ, τι είχε θέσει ο Ιεχωβά στη Σιών, και, εις πείσμα των Φιλισταίων, επί πόσον καιρό εκάθησε ο Δαβίδ στον θρόνο του Ιεχωβά;

⁶ Αρχίζοντας από τη Γαβαών, ο Ιεχωβά εδώ εξετέλεσε ένα ασύνηθες έργον εναντίον των Φιλισταίων εκείνων. Ενήργησε για να υπερασπίση την τυπική του βασιλεία, και τον κεχρισμένον βασιλέα του στη Σιών. Με τον Βασιλέα Δαβίδ ο Ιεχωβά είχε θέσει στη Σιών το θεμέλιο για μια βασιλική κυβερνώσα τάξι, μια δυναστεία βασιλέων, που επρόκειτο να φθάση το αποκορύφωμα της δόξης της στον Ιησού Χριστό. Οι Φιλισταίοι ήσαν διατεθειμένοι να εκτοπίσουν αυτόν τον βασιλικό λίθο από το Όρος Σιών και ν’ ανατρέψουν τον «θρόνον του Ιεχωβά». Αλλά το θέλημα του Ιεχωβά ήταν άλλο. Η τυπική του βασιλεία εθριάμβευσε. Ο βασιλεύς του Δαβίδ εξακολούθησε να βασιλεύη στη Σιών επί τριάντα τρία χρόνια, ώσπου ο Σολομών ο υιός του εχρίσθη ως βασιλεύς στη Σιών και εκάθησε στον «θρόνον του Ιεχωβά» εκεί. Ο Βασιλεύς Δαβίδ έτσι ετήρησε τους Φιλισταίους υπό τους πόδας του.

7. Από ποια άποψι υπάρχει σήμερα «Φιλισταιϊσμός», και πού επιμένει αυτός, και συνεπώς ποιο παράδοξο πράγμα απεφάσισε ο Ιεχωβά σύμφωνα με το Ησαΐας 10:21-23;

⁷ Οι δύο εκείνες παράδοξα κερδισμένες νίκες του Ιεχωβά εχρησίμευσαν ως έξοχα ιστορικά παραδείγματα για να περιγράψη ο Ιεχωβά Θεός τους σκοπούς του για το μέλλον, μάλιστα για την εποχή μας. Σήμερα επίσης υπάρχει «φιλισταιϊσμός», δηλαδή κακεντρεχής εναντίωσις στην πραγματική βασιλεία του Θεού σαν εκείνη των αρχαίων Φιλισταίων. Υπάρχει και επιμένει στον «Χριστιανικό κόσμο», ο οποίος ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε μια νέα διαθήκη με τον Θεό. Συνεπώς ο Θεός απεφάσισε κάτι πολύ παράδοξο, μια εξολόθρευσι, κάτι προσδιωρισμένο, για το οποίο δεν θ’ αλλάξη γνώμη. Ο Ησαΐας εχρησιμοποιήθη ως προφήτης για να μιλήση γι’ αυτό, λέγοντας: «Το υπόλοιπον θέλει επιστρέψει, το υπόλοιπον του Ιακώβ, προς τον ισχυρόν Θεόν. Διότι αν και ο λαός σου, Ισραήλ, ήναι ως η άμμος της θαλάσσης, υπόλοιπον εξ αυτών θέλει επιστρέψει· η αποφασισθείσα κατανάλωσις θέλει συντελεσθή εν δικαιοσύνη. Διότι Ιεχωβά ο Θεός των στρατευμάτων θέλει κάμει κατανάλωσιν, βεβαίως προσδιωρισμένην, εν μέσω πάσης της γης.»—Ησ. 10:21-23, ΜΝΚ.

8. Σε ποιους ήλθε πρώτα αυτή η εξολόθρευσις, αλλά πώς ο Παύλος καθορίζει μια ευρύτερη εκπλήρωσί της σε καιρούς μέλλοντας για την εποχή του;

⁸ Εξολόθρευσις επήλθε στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ και του Ιούδα στον επόμενον αιώνα μετά τον Ησαΐα. Εν τούτοις ο Χριστιανός απόστολος Παύλος καθορίζει μια ευρύτερη εκπλήρωσι της εξολοθρεύσεως σε καιρούς μέλλοντας για την εποχή του παραθέτοντας από τον Ησαΐα και λέγοντας: «Ο δε Ησαΐας κράζει υπέρ του Ισραήλ, “Αν και ο αριθμός των υιών Ισραήλ ήναι ως η άμμος της θαλάσσης, το υπόλοιπον αυτών θέλει σωθή· διότι θέλει τελειώσει και συντέμει λογαριασμόν μετά δικαιοσύνης, επειδή συντετμημένον λογαριασμόν θέλει κάμει ο Ιεχωβά επί της γης.” . . . Ούτω λοιπόν και επί του παρόντος καιρού απέμεινε κατάλοιπόν τι κατ’ εκλογήν χάριτος [του Ιεχωβά Θεού].»—Ρωμ. 9:27, 28· 11:5, ΜΝΚ.

9. Πότε υπήρξε μια δεύτερη εξολόθρευσις, και τώρα τι θα υπάρξη στην εποχή μας;

⁹ Αυτός ο ‘λογαριασμός επί της γης’ έγινε από τον Ιεχωβά στη γη του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ και κατέληξε στην εξολόθρευσι των Ιουδαίων που εξετελέσθησαν από τους Ρωμαίους στρατιώτας στο έτος 70 (μ.Χ.). Τώρα στην εποχή μας θα υπάρξη μια τελική εξολόθρευσις.