Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Εσωκλείω απόκομμα της Εφημερίδος του Μιλγουώκη, 10ης Ιανουαρίου 1957. Είναι μια εικών ποιμένων της Ιορδανίας που πηγαίνουν τα ποίμνιά τους για να βοσκήσουν στα βουνά κοντά στην Ιερουσαλήμ. Είναι μια φωτογραφία του Ηνωμένου Τύπου και φαίνεται σαν να αναιρή το επιχείρημα ότι η γέννησις του Χριστού δεν έγινε τον χειμώνα—Μ. Μ., Ηνωμένες Πολιτείες.
Ελήφθησαν κι άλλες επιστολές με παρόμοιες παρατηρήσεις, δηλαδή ότι λόγω του κλίματος της Παλαιστίνης το γεγονός ότι τα πρόβατα ήσαν έξω τη νύχτα δεν θα μπορούσε να ληφθή ως απόδειξις ότι ο Ιησούς δεν θα είχε γεννηθή στις 25 Δεκεμβρίου. Εν τούτοις, ας σημειωθή ότι αν και τα ποίμνια μπορούν να βγουν για να βοσκήσουν στην Παλαιστίνη στη διάρκεια της βροχερής εποχής, όταν το επιτρέπη ο καιρός, αυτό ωστόσο δεν προσαρμόζεται στις συνθήκες που εκτίθενται στο Λουκάς 2:8, δηλαδή, ότι οι ποιμένες ήσαν έξω αγρυπνώντας στα ποίμνιά τους τη νύχτα· δηλαδή, απομακρύνθηκαν κάπως από τη μάνδρα τους και παρέμεναν με τα πρόβατα έξω στους αγρούς, ημέρα και νύχτα. Αυτό δεν θα εγίνετο στην περίοδο των βροχών, όταν ο καιρός ήταν αβέβαιος. Σχετικά με τούτο ο Δρ Κλαρκ λέγει:
«Ήταν έθιμο μεταξύ των Ιουδαίων να στέλλουν τα πρόβατά τους στις ερημιές, κατά το πάσχα, και να τα φέρνουν μέσα στην αρχή της πρώτης βροχής: στη διάρκεια του χρόνου που ήσαν έξω, οι ποιμένες τα εφύλατταν νύχτα και ημέρα. Επειδή το πάσχα συνέπιπτε την άνοιξι, και η πρώτη βροχή άρχιζε νωρίς τον μήνα Μαρτσεσβάν, που αντιστοιχεί με μέρος του δικού μας Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου, παρατηρούμε ότι τα πρόβατα εκρατούντο έξω στο ύπαιθρο όλο το θέρος. Εφόσον δε αυτοί οι ποιμένες δεν είχαν ακόμη φέρει μέσα τα ποίμνιά τους, αποτελεί πιθανό επιχείρημα το ότι ο Οκτώβριος δεν είχε αρχίσει ακόμη, και ότι συνεπώς ο Κύριός μας δεν είχε γεννηθή στις 25 Δεκεμβρίου, οπότε δεν υπήρχαν ποίμνια έξω στους αγρούς· ούτε θα μπορούσε να είχε γεννηθή μετά τον Σεπτέμβριο, διότι τα ποίμνια ήσαν ακόμη στους αγρούς τη νύχτα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η γέννησις τον Δεκέμβριο πρέπει να εγκαταλειφθή. Το βόσκημα των ποιμνίων τη νύχτα στους αγρούς αποτελεί χρονολογικό γεγονός, που ρίχνει σημαντικό φως επάνω στο διαμφισβητούμενο σημείο.» (Σχόλιο Κλαρκ, Τόμος 5, σελίς 370) Η Εγκυκλοπαιδεία Μακ Κλίντοκ και Στρογκ παρουσιάζει παρόμοιο επιχείρημα και παρατηρεί επίσης ότι η απογραφή, όχι η φορολογία, «που κατέστησε αναγκαίον το ταξίδι (Λουκ. 2:2), δεν θα είχε διαταχθή σ’ εκείνη τη χρονική περίοδο.» Τόμ. 4, σελ. 877.
Το γεγονός, λοιπόν, ότι τα πρόβατα βόσκουν στην Παλαιστίνη τους χειμερινούς μήνες διόλου δεν αποδεικνύει ότι ο Ιησούς μπορεί να είχε γεννηθή τον Δεκέμβριο, διότι αυτό είναι, επίσης, και ζήτημα ποιμνίων και ποιμένων που παρέμεναν στο ύπαιθρο νύχτα και ημέρα. Μεταξύ των γεγονότων που υποβοηθούν στο να προσδιορισθή η γέννησις του Ιησού ως γενομένη γύρω από την 1η Οκτωβρίου είναι το ότι ο πατέρας Ιωάννου του Βαπτιστού, που ήταν ιερεύς της εφημερίας Αβιά, έγινε πατέρας του περίπου έξη μήνες προτού γεννηθή ο Ιησούς και το ότι ο Ιησούς ακύρωσε τις θυσίες της παλαιάς διαθήκης του νόμου με τον θάνατό του στα μέσα της εβδομηκοστής εβδομάδος, που προελέχθη στην προφητεία του Δανιήλ 9:24 - 27. Για λεπτομέρειες ιδέ βιβλίον «Αύτη Εστίν η Αιώνιος Ζωή,» κεφ. 8.
● Ήταν παρών ο Ιούδας όταν ο Χριστός εθέσπισε τον εορτασμό της αναμνήσεως, ή όχι;—Γ. Ε., Ηνωμένες Πολιτείες.
Συμπαραβάλλοντας το Ματθαίος 26:20-25 με το Ιωάννης 13:21-30, μαθαίνομε ότι ο Ιούδας δεν ήταν παρών όταν ο Ιησούς εθέσπισε το δείπνον του Κυρίου. Μια Ευαγγελική αφήγησις λέγει μερικές λεπτομέρειες τις οποίες η άλλη δεν τις λέγει, αλλ’ εναρμονίζοντας και τις δύο αφηγήσεις μπορούμε να έχωμε την πλήρη εικόνα. Ο Ματθαίος μάς λέγει πως ηγέρθη διερώτησις περί του ποιος θα επρόδιδε τον Ιησούν. Ο Ιωάννης μάς λέγει ότι προτού γεννηθή εκείνο το θέμα, ο προδότης ανεγνωρίσθη από το γεγονός ότι του εδόθη το τεμάχιον ψωμιού που είχε εμβαπτίσει ο Ιησούς στο φαγητό, και αμέσως ο Ιούδας βγήκε έξω τη νύχτα. Ο Ματθαίος προχωρεί στο να περιγράψη πώς ο Ιησούς κατόπιν προσέφερε στους υπολοίπους ένδεκα αποστόλους τα εμβλήματα της αναμνήσεως, ενώ ο Ιωάννης, ο οποίος συνέγραψε την αφήγησί του μετά τον Ματθαίο, δεν επαναλαμβάνει τη διεξαγωγή του δείπνου, αλλ’ αντί τούτου παραθέτει μερικές από τις μακρές παρατηρήσεις που έκαμε ο Ιησούς σ’ εκείνη την περίπτωσι, όπως αναγράφεται στο κεφάλαιο 13. Η ομιλία, όμως, του Ιησού και η προσευχή του με τους μαθητάς του, όπως αναγράφεται στο Ιωάννης κεφάλαια 14 έως 17, δεν ήσαν μέρος του δείπνου του Κυρίου, αλλ’ επακολούθησαν μετά απ’ αυτό.
Έτσι αυτοί οι δύο απόστολοι και αυτόπται μάρτυρες των περιγραφομένων γεγονότων συμφωνούν ως προς το στοιχείον του χρόνου, διότι η αφήγησις του Ιωάννου διόλου δεν αντιφάσκει προς την αφήγησι του Ματθαίου ως προς τον χρόνον της αναχωρήσεως του Ιούδα. Η αφήγησις του Λουκά (22:14-23) δεν πρέπει να εκληφθή ότι αντιφάσκει ούτε και στη χρονική αυτή διάταξι. Ο Λουκάς δεν ήταν αυτόπτης μάρτυς των γεγονότων. Ομιλεί για τα ίδια γεγονότα, αλλ’ αυτό κατ’ ανάγκην δεν το πράττει με την ακριβή χρονολογική σειρά, που το πράττουν οι δύο που είδαν πραγματικά το γεγονός. Επίσης, τα εδάφια Λουκάς 22:28-30 δεν θα συμπεριέλαβαν και τον Ιούδα, κι έτσι αυτός πρέπει να είχε φύγει προτού λεχθούν αυτά. Ιδέ Σκοπιάν 1ης Φεβρουαρίου 1951, σελίδες 37 και 48.