Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Είναι ανάγκη να καλύπτη μια γυναίκα την κεφαλή της όταν διεξάγη μια οικιακή Γραφική μελέτη; Το πότε μια τέτοια κάλυψις απαιτείται ή όχι προκαλεί μεγάλη συζήτησι στην εκκλησία μας.—Π. Γ., Οχάιο.

Δεν είναι ανάγκη να καλύπτη την κεφαλή της για τη διεξαγωγή μιας οικιακής Γραφικής μελέτης, διότι δεν πρόκειται για συνάθροισι εκκλησίας, αλλά για συνάθροισι την οποία αυτή η ιδία διευθέτησε. Δεν είναι περίπτωσις διορισμού της να διευθύνη μια συνάθροισι εκκλησίας. Εν τούτοις, αν ο σύζυγός της επρόκειτο να παρακολουθή αυτή την οικιακή συνάθροισι, τότε η γυναίκα θα έπρεπε να καλύπτη την κεφαλή της αν προσηύχετο στην αρχή ή στο τέλος της μελέτης. Αυτό θα συμφωνούσε με την προτροπή: «Πάσα δε γυνή προσευχομένη ή προφητεύουσα με την κεφαλήν ασκεπή, καταισχύνει την κεφαλήν εαυτής.»—1 Κορ. 11:3-16.

Θεωρούμε αναγκαία την κάλυψι της κεφαλής σε δύο περιπτώσεις: (1) όταν μια αδελφή λαμβάνη διορισμό μέσω της εκκλησίας ή της θεοκρατικής οργανώσεως να τηρή την τάξι και να διευθύνη συναθροίσεις εκκλησίας, και (2) όταν είναι νυμφευμένη και πρέπει να δείξη υποταγή σ’ εκείνον που ο Θεός κατέστησε κεφαλήν της οικογενείας, τον σύζυγον. Οι δύο αυτές αρχές καθιστούν μια γυναίκα ικανή ν’ αποφασίζη μόνη της για το τι απαιτείται σε διάφορες περιπτώσεις . . .

Λίγα παραδείγματα μπορούν να βοηθήσουν στην κατανόησι των αρχών αυτών. Σε μια εκκλησία, που αποτελείται εξ ολοκλήρου από αδελφές, η Εταιρία διορίζει αδελφές σε θέσεις που κατέχουν συνήθως άρρενες αδελφοί. Όταν αυτές οι αδελφές υπηρετούν από βήμα σε συναθροίσεις εκκλησίας, θα δείξουν αναγνώρισι της θεοκρατικής ηγεσίας του ανδρός και του ότι αυτές υπηρετούν στη θέσι ανδρός επειδή και μόνον οι περιστάσεις το απαιτούν. Δείχνουν την αναγνώρισι αυτή με το να φορούν κάλυμμα της κεφαλής, όπως λόγου χάριν ένα καπέλλο ή ένα σάλι ή άλλο κατάλληλο κάλυμμα. Όποια αδελφή διευθύνει συνάθροισιν εκκλησίας ή προΐσταται μέρους αυτής πρέπει να κάνη το ίδιο, είτε αυτή είναι στην εκκλησία ένας από τους υπηρέτας της είτε όχι.

Ενώ αδελφές, που προΐστανται στη συνάθροισι υπηρεσίας ή στη μελέτη Σκοπιάς ή στη μελέτη βιβλίου εκκλησίας, φορούν καλύμματα κεφαλής, άλλες αδελφές που αναγινώσκουν απλώς τις παραγράφους ανακεφαλαιωτικά σ’ αυτές τις συναθροίσεις, ή μετέχουν σε επιδείξεις, ή αφηγούνται πείρες, ή απαντούν σε ερωτήσεις από το ακροατήριο, δεν είναι ανάγκη να φορούν τέτοιο κάλυμμα.

Οι αδελφές που οδηγούν σε προσευχή σε συναθροίσεις εκκλησίας πρέπει να έχουν κεκαλυμμένη την κεφαλή τους. Η κόμη της γυναικός δεν είναι αρκετή ως κάλυμμα. Αν ήταν, ποτέ δεν θα ηγείρετο ερώτημα.

Όταν, όμως, μια αδελφή βρίσκη ένα ενδιαφερόμενο άτομο στον αγρό, και το παρακολουθή και προσδιορίζη μια δική της οικιακή Γραφική μελέτη, με τούτο δεν καθίσταται οδηγός συναθροίσεως εκκλησίας. Μόνον αν ο σύζυγός της είναι παρών, τότε αυτή πρέπει να φορή κάλυμμα όταν προσεύχεται, διότι η παρουσία του συζύγου της επιβάλλει να εφαρμοσθή δεύτερη αρχή, η αρχή ότι η γυναίκα πρέπει να δείχνη την υποταγή της στην κεφαλή της οικογενείας της. Αν, βέβαια ο σύζυγός της είναι στην αλήθεια, αυτός πρέπει να κάμη την προσευχή, και αν αυτό γίνη, τότε η αδελφή σύζυγός του μπορεί να διευθύνη τη συνάθροισι χωρίς κάλυμμα κεφαλής.

Στην περίπτωσι προσευχής την ώρα του φαγητού ο οικοδεσπότης πρέπει να κάμη την προσευχή. Αν αυτός για οποιονδήποτε λόγο δεν θέλη να κάμη την προσευχή και ζητήση από τη σύζυγό του να προσευχηθή, τότε κείνη πρέπει να καλύψη την κεφαλή της για να δείξη αναγνώρισι της θεοκρατικής αρχής της ηγεσίας του ανδρός στην οικογενειακή σχέσι. Αν ο σύζυγός της δεν είναι παρών, μπορεί να προσευχηθή με ακάλυπτη την κεφαλή, ακριβώς όπως κάνει στις ατομικές της προσευχές που αναπέμπει κατ’ ιδίαν. Αν η αδελφή που προσεύχεται την ώρα του φαγητού είναι άγαμος, και δεν έχη άνδρα ως κεφαλήν της, δεν είναι ανάγκη να φορή κάλυμμα κεφαλής, είτε στο δικό της σπίτι βρίσκεται είτε σε φιλικό της σπίτι είτε σε ιεραποστολικό οίκο. Φυσικά, σε όλες τις περιπτώσεις, αν ένας άρρην αδελφός είναι παρών, αυτός πρέπει να προσευχηθή.

Το ζήτημα, λοιπόν, καταλήγει στα εξής: Πρόκειται για συνάθροισι εκκλησίας όπου προΐσταται ή προσεύχεται η αδελφή; Αν είναι έτσι, τότε πρέπει να καλύπτη την κεφαλή της. Αν δεν πρόκειται για συνάθροισι εκκλησίας, υπάρχει συζυγική σχέσις, ώστε να δείξη η αδελφή αναγνώρισι του συζύγου της ως κεφαλής, αν αυτός είναι παρών; Αν ναι, τότε αυτή πρέπει να έχη κεκαλυμμένην την κεφαλήν της. Δεν θα δείχνη αυτό το σημείον υποταγής στον σύζυγον άλλης γυναικός. Ούτε μια άγαμος αδελφή ή χήρα θα δείχνη αυτό το σημείον της υποταγής στον σύζυγον άλλης γυναικός. Οι άγαμες αυτές αδελφές δεν έχουν άρρενα κεφαλήν όπως έχει μια έγγαμος αδελφή. Η μόνη φορά που θα έπρεπε ν’ απασχολήση μιαν άγαμο αδελφή το ζήτημα καλύψεως της κεφαλής είναι όταν αυτή υπόκειται στους εκκλησιαστικούς όρους που το απαιτούν.

Στο ζήτημα αυτό εδόθη κάπως εκτενής απάντησις, διότι συχνά ανακύπτει στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού. Δεν δημιουργείται ζήτημα σε πολλές χώρες, όπου οι γυναίκες κατ’ έθιμον περιφέρονται με κεκαλυμμένη την κεφαλή ή με πέπλο. Ένεκα των όσων ελέχθησαν πάνω σ’ αυτό το θέμα, συνιστούμε σε κάθε αδελφή να αποφασίζη στο εξής μόνη της πότε χρειάζεται το κάλυμμα, κάνοντας ό,τι αυτή ευσυνείδητα πιστεύει ως ορθόν σε περιπτώσεις που δεν εξετάζονται ειδικώς εδώ, αλλ’ οι οποίες μπορούν να προσδιορισθούν βάσει των άρχων που εκτίθενται εδώ. Αν αμφιβάλλη και δεν έχη τακτοποιήσει το ζήτημα στη συνείδησί της για μια ειδική περίπτωσι, πρέπει να φορέση το κάλυμμα για να είναι ασφαλής και ήσυχη στη διάνοια και στη συνείδησί της.

Γνωρίζοντας τώρα τις αρχές που περιλαμβάνονται στο ζήτημα αυτό, ας δείξωμε Χριστιανική ωριμότητα και ας τις εφαρμόσωμε για τον εαυτό μας, ευσυνείδητα, κι ας μη ρωτούμε άλλους για κάθε φανταστική περίπτωσι. Η Εταιρία θα εχρειάζετο να καταρτίση γρήγορα μια σειρά κανονισμών τόσο ογκώδη όσο και το Ταλμούδ αν προσπαθούσε να ορίση ειδικούς κανόνας για όλες τις ποικίλες περιπτώσεις. Στον πεπτωκότα άνθρωπον υπό την επιρροή του Σατανά υπάρχει πάντοτε η τάσις ν’ αντικαθιστά αρχές με κανόνας. Είναι πολύ ευκολώτερο να συμμορφώσωμε τη διαγωγή μ’ έναν κανόνα παρά να κάμωμε μια αρχή να διαμορφώση όλη μας τη ζωή. Ο Μωυσής προσδιώρισε κανόνας· ο Χριστός ενετύπωσε στη διάνοια αρχές. Οι κανόνες είναι για μικρά παιδιά· οι αρχές είναι για άνδρες και γυναίκες ωρίμους σε Χριστιανική ανάπτυξι. Τώρα, λοιπόν, δείξτε ωριμότητα στην εφαρμογή των αρχών που δίδονται εδώ σχετικά με την κάλυψι της κεφαλής, λαμβάνοντας τις αποφάσεις σας ευσυνείδητα, και δεν θα μπορούν να σας επικρίνουν κατάλληλα οι άλλοι.

● Το εδάφιον Λουκάς 2:39 λέγει: «Και αφού ετελείωσαν πάντα τα κατά τον νόμον του Ιεχωβά, υπέστρεψαν εις την Γαλιλαίαν, εις την πόλιν αυτών Ναζαρέτ.» (ΜΝΚ) Αφού η θανάτωσις των βρεφών από τον Ηρώδη έγινε ένα έτος ή και περισσότερο μετά τη γέννησι του Ιησού, δεν αποδεικνύει αυτό το εδάφιον ότι το παιδίον ήταν στη Ναζαρέτ όταν έγινε η βρεφοκτονική εκστρατεία του Ηρώδου, και ότι η φυγή στην Αίγυπτο έγινε από τη Ναζαρέτ και όχι από τη Βηθλεέμ, όπως είπε σ’ ένα τεύχος της η Σκοπιά;—Ρ. Β., Νέα Υόρκη.

Οι ιστορήσεις του ευαγγελίου είναι σύντομες, και ό,τι αφήνει ο ένας συχνά το παρέχει ο άλλος, Δεν μπορούμε να υποθέσωμε ότι ο Λουκάς παρέσχε πλήρη περιγραφήν των κινήσεων του Ιωσήφ και της Μαρίας και του βρέφους Ιησού· πραγματικά, γνωρίζομε με θετικότητα ότι ο Λουκάς δεν το έκαμε αυτό, αφού δεν αναφέρει καν τη φυγή στην Αίγυπτο. Το εδάφιον Λουκάς 2:39 απλώς καλύπτει το χρονικό κενό μεταξύ της εκπληρώσεως του νόμου σχετικά με το νεογέννητο βρέφος και της μετέπειτα εγκαταστάσεως στη Ναζαρέτ, χωρίς να επιχειρή να ιστορήση τίποτε ενδιάμεσο.

Η ιστόρησις του Ματθαίου, όμως, αποτελεί συμπλήρωμα για μας σε πιο πολλές λεπτομέρειες. Δείχνει ότι οι αστρολόγοι είχαν σταλή στη Βηθλεέμ από τον Ηρώδη, και αφού δεν αναγράφεται αλλαγή κατευθύνσεων, πρέπει να συμπεράνωμε ότι εκεί μετέβησαν, η δε επανεμφάνισις του «αστέρος» εχρειάσθη για να τους οδηγήση όχι τόσο στη Βηθλεέμ, όσο στο ιδιαίτερο οίκημα όπου ήταν το παιδίον. Κατόπιν η αφήγησις μιλεί για τη φυγή στην Αίγυπτο με σκοπό την αποφυγή της ομαδικής βρεφοκτονίας που ενήργησε ο Ηρώδης. Ας σημειωθή ότι η φονική αυτή σφαγή των αρρένων από δύο ετών ηλικίας και κάτω περιωρίζετο στη «Βηθλεέμ, και εν πάσι τοις ορίοις αυτής». (Ματθ. 2:1-16) Τα όρια της Βηθλεέμ θα ήσαν γειτονικές περιοχές, που δεν έφθαναν ούτε στην Ιερουσαλήμ και βέβαια σε κανένα μέρος κοντά στη Ναζαρέτ της μακρινής Γαλιλαίας! Αν το παιδίον ήταν στη Ναζαρέτ δεν θα ευρίσκετο σε φοβερό κίνδυνο. Αλλ’ η σφαγή εξέσπασε στην περιφέρεια όπου διέμενε το παιδίον, πράγμα που κατέστησε αναγκαία την αγγελική προειδοποίησι και ακολούθως τη φυγή στην Αίγυπτο.

Ο Ματθαίος κατόπιν μιλεί για τον θάνατο του Ηρώδου, πράγμα που διανοίγει τον δρόμο για την ασφαλή επάνοδον του Ιησού και των γονέων του στη χώρα του Ισραήλ. Προφανώς ο Ιωσήφ επρόκειτο να επιστρέψη στην Ιουδαία για να εγκατασταθή στη Βηθλεέμ, απ’ όπου είχε φύγει αρχικά. Αλλ’ εκεί εκυβέρνα ο γυιός του Ηρώδου, και ο Ιωσήφ εφοβείτο για την ασφάλεια του παιδιού. Μέσω ενός ονείρου έλαβε θεία προειδοποίησι να μην επιστρέψη στην Ιουδαία, αλλά να πάη στην περιοχή της Γαλιλαίας. Εκεί, για να εκπληρώση περαιτέρω προφητείες, η οικογένεια εγκατεστάθη στην Ναζαρέτ. (Ματθ. 2:19-23) Όλα αυτά υπονοούν σαφώς ότι ο Ιωσήφ επέστρεφε στον τόπο από τον οποίον είχε φύγει, στην Ιουδαία, και ιδιαίτερα στη Βηθλεέμ, αλλά έγινε μια αλλαγή σχεδίων δια θείας επεμβάσεως για την ασφάλεια του παιδίου και την εκπλήρωσι της προφητείας. Γι’ αυτό και πήγαν στη Ναζαρέτ και επανερχόμεθα στο σημείον της αφηγήσεως του Λουκά που αναγράφεται στο δεύτερο μέρος του κατά Λουκάν 2:39.

Πιστεύομε λοιπόν ότι το τεύχος της Σκοπιάς για το οποίο πρόκειται, ορθώς εξέθεσε τα πράγματα στη δημοσιευμένη απάντησί του σ’ αυτό το ερώτημα.