Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Δεν ήταν εσφαλμένο αυτό που ανεγράφη στις εκδόσεις της Σκοπιάς ότι η τροφή του Ιωάννου του Βαπτιστού ήταν ακρίδες έντομα; Η μνεία για τη διατροφή του με ακρίδες δεν αναφέρεται στα χαρούπια ή περικάρπια των σπόρων που παράγονται από την κερατέα ή χαρουπιά;—Γ. Β., Καναδάς.
Οι ακρίδες που έτρωγε ο Βαπτιστής Ιωάννης στην έρημο δεν ήσαν τα χαρούπια ή ξυλοκέρατα που φύονται στο δένδρο της κερατέας ή χαρουπιάς, αλλ’ ήσαν τα πραγματικά έντομα ακρίδες. Η λέξις ακρίς, που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο Ελληνικό κείμενο στο κατά Ματθαίον 3:4, ποτέ δεν σημαίνει το περικάρπιο των σπόρων της κερατέας, αλλ’ αποκλειστικά το έντομο. Γι’ αυτό και η Μετάφρασις Νέου Κόσμου αποδίδει στην Αγγλική το Ματθαίος 3:4 σύμφωνα με το Ελληνικό πρωτότυπο: «Αυτός δε ο Ιωάννης είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου, και ζώνην δερματίνην περί την οσφήν αυτού· η δε τροφή αυτού ήτο ακρίδες και μέλι άγριον.» Στην Ελληνική μετάφρασι των Εβραϊκών Γραφών από τους Εβδομήκοντα, αυτή η λέξις ακρίς είναι η λέξις που χρησιμοποιείται για τις ακρίδες στην πληγή της Αιγύπτου, στην Έξοδο 10:4, 12-14, 19. Επίσης σχετικά με την πληγή των ακρίδων στην Αποκάλυψι 9:3, 7 χρησιμοποιείται η λέξις ακρίς. Ακρίς επίσης είναι η λέξις που χρησιμοποιείται στο Λευιτικόν 11:22, που λέγει στους Ισραηλίτες ότι μπορούσαν να τρώγουν έντομα ακρίδες ως καθαρή τροφή. Η λέξις που χρησιμοποιείται για τον καρπό της κερατέας ή χαρουπιάς είναι μια διάφορη Ελληνική λέξις κεράτια, αυτά δε ήσαν που έτρωγε ο άσωτος υιός, σύμφωνα με το εδάφ. Λουκάς 15:16, Κείμενον.
● Όταν ο Ιησούς μίλησε για το πέρασμα μιας καμήλας από την οπή μιας βελόνης, εννοούσε την οπή μιας κατά γράμμα βελόνης, ή μήπως η έκφρασις αυτή ανεφέρετο σε μια μικρή πύλη που υπήρχε σε μια από τις μεγάλες πύλες της Ιερουσαλήμ;—Ν. Ρ., Βρεττανική Γουιάνα.
Ενθυμούμεθα ότι προ ετών η «οπή της βελόνης» συνηθίζετο να εξηγήται ότι σημαίνει μια μικρή πύλη που υπήρχε σε μια από τις μεγάλες πύλες της Ιερουσαλήμ, ώστε όταν ενύχτωνε κι έκλειναν οι μεγάλες πύλες η μικρή αυτή πύλη μπορούσε ν’ ανοιχθή και αφού εξεφορτώνετο η καμήλα μπορούσε να συρθή έρποντας μέσω της μικρής πύλης με τα γόνατα και τους μηρούς της· με άλλα λόγια, εισήρχετο με πολλή δυσκολία. Κατόπιν στο έτος 1940 ο Γεώργιος Μ. Λάμσα εξέδωκε τη μετάφρασί του, Η Καινή Διαθήκη Μεταφρασμένη από Πρωτότυπες Αραμαϊκές Πηγές όπου αποδίδει ως εξής το Ματθ. 19:24: «Και πάλιν σας λέγω, Ευκολώτερον είναι να περάση σχοινί καραβιού δια τρυπήματος βελόνης, παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού.»
Εν τούτοις, η Μετάφρασις Νέου Κόσμου, που εξεδόθη το 1950, αποδίδει ακριβώς την έννοια του Ελληνικού κειμένου στο Ματθ. 19:24: «Και πάλιν σας λέγω, Ευκολώτερον είναι να περάση κάμηλος δια τρυπήματος βελόνης [ραφίδος, Κείμενον], παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείων του Θεού.» Ανάλογα αποδίδει και το Λουκ. 18:25, όπου, στη γλώσσα του πρωτοτύπου, χρησιμοποιείται η ταυτόσημη αλλά κάπως διαφορετική έκφρασις «τρυμαλιά ραφίδος»: «Διότι ευκολώτερον είναι να πέραση κάμηλος δια τρύπης βελόνης, παρά πλούσιος να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού,» Πιστεύομε ότι ο Ιησούς εννοούσε μια κατά γράμμα βελόνη ραψίματος και μια κατά γράμμα καμήλα, για να παραστήση το αδύνατον του πράγματος χωρίς την υπέρτατη βοήθεια του Θεού.
● Το εδάφιον Ησαΐας 7:14 προλέγει ότι ο Μεσσίας επρόκειτο να ονομασθή «Εμμανουήλ», και όμως ο Ιησούς δεν ωνομάσθη έτσι. Γιατί δεν ωνομάσθη;—Ι. Γ., Καλιφορνία.
Το ότι αυτή η προφητεία εξεπληρώθη επαρκώς από τον Χριστόν Ιησούν διασαφηνίζεται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Αν δεν είχε την κατάλληλη εκπλήρωσί της τότε ο Ματθαίος δεν θα είχε λόγους να επιστήση ειδικά την προσοχή μας σ’ αυτήν, όπως έκαμε στο κεφάλαιο 1 εδάφια 22, 23 (ΜΝΚ): «Τούτο δε όλον έγεινε δια να πληρωθή το ρηθέν υπό του Ιεχωβά δια του προφήτου, λέγοντος, “Ιδού, η παρθένος θέλει συλλάβει, και θέλει γεννήσει υιόν, και θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ”, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, Μεθ’ ημών ο Θεός.» Το ουσιώδες είναι ότι αυτό το όνομα είχε σημασία, ο δε Ιησούς εξεπλήρωσε τη σημασία εκείνη. Αυτός ήταν ο Εκπρόσωπος του Ιεχωβά, ο Κεχρισμένος του Ιεχωβά, ο Χριστός ή Μεσσίας. Ο Θεός, αποστέλλοντας τον Μεσσίαν στους Ιουδαίους, εδειξε σ’ αυτούς ότι ήταν μαζί τους, όχι εναντίον τους. Εξακολούθησε να παραμένη με το πιστό Ιουδαϊκό υπόλοιπο που εδέχθη τον Ιησούν, τον Μεσσίαν, και είναι μ’ εκείνους που δέχονται τώρα τον Χριστόν, τον ενθρονισμένον Βασιλέα.
Κι άλλα ονόματα προελέχθησαν για τον Μεσσίαν. Λόγου χάριν, το εδάφιον Ησαΐας 9:6 λέγει τα εξής γι’ αυτόν: «Το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης.» Εν τούτοις, όλα αυτά τα ονόματα δεν εχρησιμοποιήθησαν στον Ιησούν ως προσωπικά ονόματα με τα οποία να καλήται. Αυτός έζησε σύμφωνα με τη σημασία των ονομάτων αυτών, αυτή δε είναι η έννοια με την οποίαν εδόθησαν προφητικώς, για να δειχθούν οι ιδιότητές του και τα αγαθά έργα που θα εκτελούσε για τους ευπειθείς. Το ίδιο και με το όνομα Εμμανουήλ. Αυτός ανταποκρίθηκε στη σημασία του κι έτσι εξεπλήρωσε την προφητεία που προώριζε το όνομα αυτό για τον Μεσσία, μολονότι εχρησιμοποιήθη το όνομα Ιησούς και όχι Εμμανουήλ ως προσωπικό του όνομα, το οποίον όνομα Ιησούς ήταν επίσης βαρυσήμαντο.—Ματθ. 1:21.