Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Θα υπάρξη περίοδος χρόνου μεταξύ του τέλους του Αρμαγεδδώνος και της ενάρξεως της χιλιετούς βασιλείας του Χριστού;—Ρ. Σ. Πενσυλβανία.
Δεν υπάρχει Γραφική βάσις για να υποστηρίξωμε ότι θα υπάρξη κάποια περίοδος χρόνου μεταξύ του τέλους του Αρμαγεδδώνος και της ενάρξεως της Χιλιετηρίδος. Μάλλον, οι Γραφές δείχνουν ότι δεν θα υπάρξη περίοδος χρόνου. Η Αγ. Γραφή, περιγράφοντας αυτή τη μάχη του Παντοκράτορος Θεού, λέγει τα εξής για το αποκορυφωτικό της τέλος: «Και είδον άγγελον καταβαίνοντα εκ του ουρανού, όστις είχε το κλειδίον της αβύσσου, και άλυσιν μεγάλην εν τη χειρί αυτού. Και επίασε τον δράκοντα, τον όφιν τον αρχαίον, όστις είναι Διάβολος και Σατανάς· και έδεσεν αυτόν χίλια έτη. Και έρριψεν αυτόν εις την άβυσσον, και έκλεισεν αυτόν, και εσφράγισεν επάνω αυτού, δια να μη πλανήση τα έθνη πλέον, εωσού πληρωθώσι τα χίλια έτη· και μετά ταύτα πρέπει να λυθή ολίγον καιρόν.» Κατόπιν η αφήγησις εξετάζει το ζήτημα των συγκληρονόμων του Χριστού, της τάξεως της εκκλησίας ή νύμφης, και συνεχίζει: «Θέλουσιν είσθαι ιερείς του Θεού και του Χριστού, και θέλουσι βασιλεύσει μετ’ αυτού χίλια έτη. Και όταν πληρωθώσι τα χίλια έτη, θέλει λυθή ο Σατανάς εκ της φυλακής αυτού. Και θέλει εξέλθει δια να πλανήση τα έθνη τα εις τας τέσσαρας γωνίας της γης.»—Αποκάλ. 19:11 έως 20:8.
Το ρίψιμο Σατανά στην άβυσσο θα σημάνη το τέλος του Αρμαγεδδώνος, τον τερματισμό της εναντιώσεως στη βασιλεία του Χριστού. Τότε θα αρχίση η ανεμπόδιστη βασιλεία του Χριστού με τους συγκληρονόμους του για χίλια έτη. Σημειώστε τα γεγονότα που εκτίθενται στα Γραφικά εδάφια που παρετέθησαν και τα οποία αποκλείουν την πιθανότητα να υπάρξη περίοδος χρόνου που θα χωρίση το τέλος του Αρμαγεδδώνος από την έναρξι της χιλιετηρίδος. Ο Σατανάς δένεται στην κατάστασι του θανάτου επί χίλια έτη, και κατόπιν λύεται για λίγον καιρό. Ο Χριστός και η εκκλησία του βασιλεύουν επί χίλια έτη, μετά τα οποία ο Διάβολος λύεται για να πλανήση επί ολίγον καιρό πριν από την πλήρη και τελική καταστροφή του στη Γέεννα. Αν υπήρχε περίοδος ολίγων ετών που να χωρίζη το τέλος του Αρμαγεδδώνος το οποίον χαρακτηρίζεται από το ρίψιμο του Σατανά στην άβυσσο και την έναρξι της χιλιετούς βασιλείας, τότε ο Σατανάς θα έπρεπε να παραμείνη δεμένος περισσότερα από χίλια έτη για να γίνη η τελική του εμφάνισις μετά το τέλος της χιλιετηρίδος. Αν, λοιπόν, ο Σατανάς πρόκειται να είναι δεμένος επί χίλια ακριβώς έτη, και αν θα είναι δεμένος στη διάρκεια των χιλίων ετών της βασιλείας του Χριστού, τότε οι δύο αυτές περίοδοι πρέπει να συμπίπτουν, αρχίζοντας και τελειώνοντας μαζί.
● Ενόμιζα πάντοτε ότι ο Αβραάμ, καθώς και ο Ισαάκ κι ο Ιακώβ, ήταν Ιουδαίος. Αλλ’ Η Σκοπιά της 1ης Νοεμβρίου, σελ. 325 λέγει: «Ο Αβραάμ δεν ήταν Ιουδαίος». Είναι σωστό αυτό;—Κ. Α., Νέα Υόρκη.
Ο Αβραάμ δεν μπορούσε να είναι Ιουδαίος, διότι οι Ιουδαίοι ήσαν απόγονοι του δισεγγόνου του Ιούδα, τον οποίον ο Ιακώβ ευλόγησε με την ειδική επαγγελία περί του σκήπτρου και του Σηλώ, όταν έδινε τις επιθανάτιες ευλογίες του στους δώδεκα γυιούς του. Γι’ αυτό και ο όρος Ιουδαίος εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Εβραϊκή Γραφή στην εποχή του Ιερεμία, στο Ιερεμίας 34:9, καθώς και στο βιβλίο της Εσθήρ σχετικά με τον Μαροδοχαίον τον Ιουδαίον, και στη μετά την αιχμαλωσία προφητεία του Ζαχαρία 8:23. Η έκφρασις «Ιουδαίοι» απαντάται επίσης στο 2 Βασιλ. 16:6 και 25:25, θεωρείται δε ότι ο Ιερεμίας ήταν ο συντάκτης των βιβλίων 1 και 2 Βασιλέων. Όλοι οι Ισραηλίτες, που παρέμειναν στη φυλή του Ιούδα λόγω της επαγγελίας της Βασιλείας που προσηρτήθη σ’ αυτήν, ωνομάσθησαν Ιουδαίοι, το όνομα δε αυτό χρησιμοποιείται έτσι στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές.