Συναισθάνεσθε την Πνευματική σας Ανάγκη;
ΑΝ ΕΝΑ άτομο δεν εγνώριζε τις φυσικές του ανάγκες, γρήγορα θα πέθαινε από πείνα, δίψα, εξάντλησι ή έκθεσι σε κινδύνους, ή θα κατέληγε σ’ ένα άσυλο ψυχοπαθών. Έτσι, ο μοναχικός οδοιπόρος στον δριμύ χειμώνα, παγώνει μέχρι θανάτου, διότι η νεκρωτική δύναμις του ψύχους τον κάνει να μην αντιλαμβάνεται τον κίνδυνό του. Οι άνθρωποι συχνά παίρνουν φάρμακα για να μην αισθάνωνται την ανάγκη της αναπαύσεως. Οι επιστήμονες ανεκάλυψαν ότι επειδή τα τοιχώματα του στομάχου συνεφάπτονται όταν ο στόμαχος είναι κενός, νοιώθει κανείς το αίσθημα της πείνας κι έτσι αισθάνεται την ανάγκη της τροφής. Προφανώς, οι αισθήσεις και τα νεύρα μας είναι εκείνα που μας κάνουν να αισθανώμεθα τις φυσικές μας ανάγκες κι έτσι να κάνωμε κάτι για να θεραπεύσωμε τις ανάγκες αυτές και να μπορέσωμε να παραμείνωμε ζωντανοί και ν’ απολαμβάνωμε τις ευλογίες της ζωής.
Αλλά τι θα γίνη για τις πνευματικές μας ανάγκες; Τις αισθανόμεθα; Το ότι είναι δυνατόν να μην αισθανώμεθα τις πνευματικές μας ανάγκες το διευκρίνισε ο Ιησούς στην Αποκάλυψί του προς τον Ιωάννη, όπου, μεταξύ άλλων, λέγει τα εξής στους χλιαρούς Χριστιανούς της Λαοδικείας: «Διότι λέγεις, Ότι πλούσιος είμαι, και επλούτησα, και δεν έχω χρείαν ουδενός, και δεν εξεύρεις ότι συ είσαι ο ταλαίπωρος, και ελεεινός, και πτωχός, και τυφλός, και γυμνός· συμβουλεύω σε να αγοράσης παρ’ εμού χρυσίον δεδοκιμασμένον εκ πυρός, δια να πλουτήσης· και ιμάτια λευκά, δια να ενδυθής, και να μη φανερωθή η αισχύνη της γυμνότητός σου· και χρίσον τους οφθαλμούς σου με κολλούριον, δια να βλέπης.»—Αποκάλ. 3:17, 18.
Γεγονός είναι ότι η μεγάλη πλειονότης του ανθρωπίνου γένους δεν συναισθάνεται την πνευματική της ανάγκη, όπως και οι προ του κατακλυσμού δεν συνησθάνοντο τον κίνδυνό τους όταν τους εκήρυττε ο Νώε. Επειδή αυτό το να αισθάνεται κανείς την πνευματική του ανάγκη είναι πολύ σπάνιο πράγμα και συγχρόνως η πρώτη απαίτησις, ο Ιησούς άρχισε την «επί του όρους ομιλίαν» του με τις λέξεις: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.» Η πραγματική έννοια των λόγων αυτών αποδίδεται για πρώτη φορά στη Μετάφρασι Νέου Κόσμου: «Ευτυχείς είναι εκείνοι που έχουν συναίσθησιν της πνευματικής των ανάγκης.»—Ματθ. 5:3.
Γιατί είναι ευτυχείς εκείνοι που συναισθάνονται την πνευματική τους ανάγκη; Διότι μόνον όταν είμεθα ενήμεροι της πραγματικής μας καταστάσεως υπάρχει κάποια ελπίδα για βελτίωσι. Μόνον αν κατανοούμε πόσο ρυπαροί είμεθα, υπό την πνευματική έννοια, ότι «δεν υπάρχει δίκαιος ουδέ είς», θα ζητήσωμε πνευματικόν ‘σάπωνα και ύδωρ’, την καθαριστική δύναμι του Θείου λόγου και την αξία της θυσίας του Χριστού, για να πλυθούμε και να είμεθα καθαροί. Μόνο αν κατανοούμε ότι παραπλανηθήκαμε σαν πρόβατα και έχομε χαθή, θα απόβλέψωμε στον Δίκαιον Ποιμένα, τον Ιησούν Χριστόν, για να μας οδηγήση στον ορθό δρόμο. Μόνο αν κατανοούμε ότι «του περιπατούντος ανθρώπου δεν είναι το να κατευθύνη τα διαβήματα αυτού», θ’ αποβλέψωμε στον λόγον του Θεού. Μόνο αν κατανοούμε την αδυναμία μας, ότι ο βραχίων της σαρκός δεν μπορεί να μας σώση, θ’ αποβλέψωμε στον Ιεχωβά για βοήθεια.—Ρωμ. 3:10· Ιερεμ. 10:23.
Όσοι συναισθάνονται την πνευματική τους ανάγκη είναι ευτυχείς, διότι είναι ταπεινοί. «Ο Θεός εις τους υπερηφάνους αντιτάσσεται, εις δε τους ταπεινούς δίδει χάριν.» Επειδή εκείνοι που συναισθάνονται την πνευματική τους ανάγκη είναι ταπεινοί και συντετριμμένοι, ο Ιεχωβά λέγει ότι κατοικεί μαζί τους. Αληθινά, ευτυχείς είναι εκείνοι που συναισθάνονται την πνευματική τους ανάγκη. Συναισθάνεσθε σεις την πνευματική σας ανάγκη; Τότε εξακολουθήστε να διαβάζετε, διότι σκοπός του περιοδικού αυτού είναι να βοηθήση όλους εκείνους που έχουν αυτό το φρόνημα.—Ιάκ. 4:6.