Τα Σχόλια της Χρυσής Ακτής
Οι αναγνώσται αυτού του περιοδικού, που θυμούνται πως τελευταίως είχαν αρνηθή στον πρόεδρο της Εταιρίας Σκοπιά να εισέλθη στη Χρυσή Ακτή της Αφρικής για να μιλήση σε 5.000 περίπου μάρτυρας του Ιεχωβά και άλλους ανθρώπους σ’ εκείνη τη χώρα (βλέπε Σκοπιά 15ης Απριλίου 1953), θα ευχαριστηθούν να διαβάσουν το κατωτέρω κύριο άρθρο που εδημοσιεύθη στην εφημερίδα της Άκκρας της Χρυσής Ακτής Δη Σπεκτέιτορ Νταίηλυ, της 22ας Αυγούστου:
«Η Αμερική εξεπλάγη, σχεδόν αισθάνθηκε κατάπληξι, από την επιτυχία που εσημείωσε η συνέλευσις των μαρτύρων του Ιεχωβά στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο. Ποτέ στη θρησκευτική ιστορία της χώρας δεν έχουν συγκεντρωθή μαζί τόσο πολλοί άνθρωποι από τόσες πολλές χώρες, όπως συνέβη σ’ αυτή την περίπτωσι. Πραγματικά, καθώς παρετήρησε ο εισηγητής της συνελεύσεως κατά την έναρξί της, ήταν ‘η μεγαλύτερη Χριστιανική συγκέντρωσις στην ιστορία.’
»Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της συνελεύσεως ήταν η πλατιά δημοσιότης που της εδόθη από τον Αμερικανικό και παγκόσμιο τύπο. Από τους Τάιμς της Νέας Υόρκης του Αυγούστου έως την εφημερίδα του μικρότερου χωριού, κάθε μια είχε το θερμό σχόλιο της για τη συνέλευσι. Οι ειδήσεις παρουσιάσθηκαν χωρίς προκατάληψι. Οι εφημερίδες ήσαν γεμάτες από φωτογραφίες του προγράμματος, όχι για να πωληθούν πολλά φύλλα, αλλά διότι η συγκέντρωσις των Μαρτύρων ήταν το αποκορύφωμα μιας θρησκευτικής συνελεύσεως, Χριστιανικής ευγενείας.
»Το γεγονός αυτό θα έπρεπε να κάμη τους κατοίκους της Χρυσής Ακτής—στην πραγματικότητα την κυβέρνησι της Χρυσής Ακτής—να σκεφθούν σοβαρά. Θα έπρεπε να θλίβεται για την αξιοθρήνητη και εχθρική στάσι της απέναντι των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Εκτός αν οι Αμερικανοί, για να μην πούμε τίποτε για όλα τα άλλα μέρη της γης, είναι τελείως υποκριταί, πράγμα που δεν συμβαίνει, ο ενθουσιασμός τους για το άγγελμα και το έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά θα έπρεπε να κάμη τους αρχηγούς μας εδώ να ντρέπονται για την ανταγωνιστική τους πορεία.
»Ας παρατηρήσωμε τη στάσι την οποία ετήρησε η κυβέρνησις της Χρυσής Ακτής απέναντι του Ν. Ο. Νορρ, όταν θέλησε να μιλήση στο κοινόν στην Άκκρα! . . . Για την αγενή συμπεριφορά που του έδειξε, η Χρυσή Ακτή θα έπρεπε να προσεύχεται και να ζητά συγγνώμη και να φροντίση ώστε ποτέ να μην επαναληφθή.»