Η Φυλή Αμί της Νοτιοανατολικής Φορμόζας
Από έναν ιεραπόστολον της Εταιρίας Σκοπιά στην Ιαπωνία
ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ «απολίτιστοι». Πράγμα που μας κάνει ν’ απορούμε πώς πρέπει να ορισθή ο «πολιτισμός». Είναι αληθές ότι ζουν με μια πρωτόγονη δίαιτα ρυζιού, με λίγο κρέας, αυγά και τροπικούς καρπούς που προσθέτουν μέσα στο ρύζι για νοστιμάδα. Μεγάλες οικογένειες αρκετών γενεών συνωστίζονται μέσα σε σπίτια με αχυρένια στέγη. Δεν έχουν τα εκπαιδευτικά ή ιατρικά πλεονεκτήματα του Δυτικού κόσμου, αλλά είναι ένας λαός πολύ, πολύ πιο ευτυχής από τους λαούς της Δύσεως. Ένας απ’ αυτούς, διάκονος του Ιεχωβά Θεού, τους περιγράφει ως εξής:
«Στη θέσι τού να γνωρίζουν γράμματα, οι άνθρωποι της πρωτόγονης φυλής Αμί έχουν οξεία αντίληψι, στοχαστικότητα και ικανότητα λογικεύσεως. Όταν τους πήτε κάτι, δεν το ξεχνούν ποτέ. Έτσι είναι γεννημένοι. Είναι φυσικό τους. Στο βάθος του αισθήματός των είναι ένας ξεχωριστός λαός. Εν συγκρίσει με τον άλλον κόσμο, είναι απλοί και τίμιοι. Ακούοντας για πρώτη φορά περί της βασιλείας του Θεού και της ελπίδος αιωνίου ζωής, δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι’ αυτήν.
»Σαν απολίτιστοι που είναι, διαφέρουν από τον περίπλοκο αυτόν σύγχρονο κόσμο. Το πεδίον των κοσμικών των γνώσεων είναι περιορισμένο, αλλά είναι μια ομάδα ανθρώπων που ζουν ευχαριστημένοι, ήρεμοι και κοντά στη φύσι.
»Κηρύττοντας την Αγία Γραφή από σπίτι σε σπίτι, οι ώριμοι εγγράμματοι διάκονοι παίρνουν μαζί τους τούς αγραμμάτους. Και πολλοί που ακούουν είναι επίσης αγράμματοι, έτσι ώστε οι καλής θελήσεως άνθρωποι της Φορμόζας δεν λαμβάνουν κατανόησι της Γραφής με τον ίδιο τρόπο που κατανοούν όσοι μπορούν να διαβάσουν και να γράφουν και να ανατρέξουν σε Γραφικές περικοπές. Ο γενικός τρόπος ενεργείας όσον αφορά εκείνους που δεν εννοούν τους Ιαπωνικούς χαρακτήρας των εντύπων μας είναι να τους μιλούμε προφορικώς, και συνεχώς μάλιστα. Ακούουν προσεκτικά χωρίς να διακόπτουν, τα λόγια μπαίνουν στην καρδιά των, η δε διάνοια των σκέπτεται ήρεμα. Αν και δεν άκουσαν ποτέ άλλοτε το άγγελμα, το εννοούν καλά. Αφού ακούσουν, δεν προσπαθούν να συζητήσουν, αλλ’ απευθύνουν ερωτήσεις σχετικά με ό,τι άκουσαν. Τότε ο διάκονος ανοίγει τη Γραφή του και κάνει περισσότερες επεξηγήσεις. Κι εκείνοι ακόμη που μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν, θέλουν πρώτα ν’ ακούσουν μια ομιλία από τον διάκονο. Κατόπιν απευθύνουν τις ερωτήσεις των, οι δε απαντήσεις δίδονται από τη Γραφή.
»Η πείρα μας είναι ότι όσοι μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν δείχνουν κάποια εκτίμησι. Αλλά το ποσοστόν εκείνων που δέχονται την αλήθεια με το άκουσμα μάλλον παρά με το διάβασμα, είναι πολύ μεγαλύτερο.
»Το έργον μας από σπίτι σε σπίτι οδηγεί σε Γραφικές μελέτες κατ’ οίκους. Όταν διεξάγεται μια οικιακή Γραφική μελέτη, η οικογένεια διαιρείται σε δύο ομάδες, τους εγγραμμάτους και τους αγραμμάτους. Οι εγγράμματοι άνθρωποι καλής θελήσεως διδάσκονται με τη συνήθη μέθοδο μελέτης. Στη μελέτη με αγραμμάτους, ο διάκονος χρησιμοποιεί την Ιαπωνική έκδοσι του βιβλίου «Έστω ο Θεός Αληθής» ή της Σκοπιάς. Ο διάκονος πρώτα διαβάζει την ύλη του μαθήματος στην Ιαπωνική γλώσσα. Κατόπιν τη μεταφράζει και εξηγεί στην Αμική διάλεκτο. Μετά την επεξήγησι, υποβάλλει την ερώτησι, και κατόπιν αφήνει τους ακροατάς ν’ απαντήσουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο μελετούν κοπιαστικά επί ώρες σ’ ένα βράδυ. Αλλά τ’ αποτελέσματα της προφορικής αυτής επεξηγήσεως είναι καλά και προσαρμόζονται στις συνθήκες της Φορμόζας. Ενόσω συνεχώς κηρύττομε τα αγαθά νέα με τον δικό μας τρόπο, οι καλής θελήσεως άνθρωποι αυξάνουν παντού, πέρα από ό,τι εμείς αντιλαμβανόμεθα.»
Μα είναι απολίτιστοι; Ίσως ιδιοτελείς κοσμικοί να το λέγουν αυτό. Αλλ’ η φυλή Αμί δεν είναι άνθρωποι που αναστατώνουν το νου τους με τις φιλοδοξίες και τις φιλοσοφίες του διεφθαρμένου αυτού και βιαίου κόσμου. Λαμβάνουν τις απλές, αιώνιες αλήθειες του Θείου λόγου, και το κάνουν αυτό με τόσο ζήλο ώστε ο αριθμός των ενεργών διακόνων των ηύξησε στο 1953 σε 1.205, εν συγκρίσει με τον μέσον όρον που λίγο υπερέβαινε τους 300 πέρυσι.