Η Σκοπιά

«ΥΠΑΡΧΕΙ ένα μεγάλο κτίριο στην οδό Άνταμς, αριθ. 117, στο Μπρούκλυν, το οποίον επεσκέφθη την περασμένη εβδομάδα ο εκδότης του περιοδικού Islaah. Όσα μας είπε γι’ αυτό, εκτίθενται πιο κάτω:

»Το κτίριο αυτό ανήκει στους μάρτυρας του Ιεχωβά και σ’ αυτό εκτυπώνονται τα περιοδικά Ξύπνα! και Η Σκοπιά. Αποτελείται από εννέα ορόφους και έτσι είναι καλά εξηρτισμένο να προετοιμάζη και να εκδίδη αυτά τα δύο περιοδικά, ως επίσης και άλλα βιβλία, τα οποία οι διευθύνοντες το έργον αυτό φρονούν ότι θα έκαναν τους ανθρώπους ικανούς να γνωρίσουν τι, σύμφωνα με την πίστι των, είναι η αλήθεια που υπάρχει στην Αγία Γραφή κατ’ έμπνευσιν του Θεού.

»Επειδή δεν είμεθα σε θέσι να συζητήσωμε θρησκευτικές απόψεις, αλλά μόνο να περιγράψωμε τι είδαμε, κάνομε μνεία για τα παρακάτω σημεία. Σε κάθε όροφο υπάρχουν διάφοροι εργάται και τα αναγκαία μηχανήματα και εργαλεία, ώστε να διεξάγωνται διάφορα είδη εργασίας. Όχι μόνο είδαμε τα τελευταίου τύπου μηχανήματα σε λειτουργία, αλλά παρετηρήσαμε αυτούς τους νεαρούς να εργάζωνται εκεί με πλήρη τάξι και με χαρά για εκείνο που εκτελούσαν. Μάλιστα, η αγάπη τους για την εργασία τους και η ολοκάρδια αφοσίωσίς τους στο να την εκτελέσουν καλά και τελείως, ήσαν πράγματα που μας έκαμαν εντύπωσι περισσότερο από τα μεγάλα μηχανήματα που βλέπει κανείς με θαυμασμό και δέος.

»Μετά απ’ αυτό, επισκεφθήκαμε ένα άλλο κτίριο, που ονομάζεται ‘Μπέθελ’ και βρίσκεται στον αριθ. 124 Κολόμπια Χάιτς, στο Μπρούκλυν επίσης. Αυτό είναι το σπίτι, όπου διαμένουν οι εργάται εκείνοι, που είδαμε στο κτίριο της ‘Σκοπιάς’. Ερωτήσαμε έναν απ’ αυτούς για το μισθό που παίρνουν, και αυτός μας είπε 12 δολλάρια, τον μήνα ο καθένας τους, μαζί με το δωμάτιό του και την τροφή του. Αφού εδειπνήσαμε, εδιδάξαμε ένα στοιχειώδες μάθημα στην Αραβική σε μερικούς σπουδαστάς, που θα πάνε σε Αραβικές χώρες να υπηρετήσουν και να δώσουν μαρτυρία για τον Ιεχωβά, στον οποίον έχουν καθιερώσει την εκπαίδευσί τους, τις γνώσεις τους και τις προσπάθειές τους—ακόμη και τη ζωή τους.

»Εκείνο, που καταπλήσσει τον επισκέπτη στα δύο αυτά κτίρια, είναι το πνεύμα της ικανοποιήσεως και ευχαριστήσεως, μάλλον η πεποίθησις, που επικρατεί σ’ όλους αυτούς. Εκεί βλέπετε γιατρούς, νοσοκόμους, δικηγόρους, μηχανικούς, οικοδόμους, μαγείρους, μεταφραστάς διαφόρων γλωσσών, και όλα τα είδη εργατών που βαδίζουν εναρμονισμένοι με ένα σύστημα σαν ευτυχισμένα τέκνα, που υπακούουν στις οδηγίες των γονέων των—χωρίς να ενοχλούνται σε τίποτε εκτός του να κάνουν το έργον που τους εδόθη, ο καθένας τους στον κύκλο της ειδικότητός του και με εντιμότητα και ειλικρίνεια.

»Αν και αυτοί οι εργάται εργάζονται στο κτίριο ‘Σκοπιά’ και διαμένουν στο ‘Μπέθελ’ (που σημαίνει ‘οίκος Θεού’), εν τούτοις δεν υπάρχει επίβλεψις επάνω τους οιασδήποτε μορφής, ούτε ηγέτης, ούτε ‘μέγας ανήρ’ που να εξυψώνεται και να τιμάται, διότι όλοι τους πιστεύουν ότι ο καλύτερος φρουρός και επόπτης επάνω τους είναι ο Θεός, και αυτοί ‘με τα έργα τους’ είναι οι πιο καλοί μάρτυρές του.—Από το τεύχος της 5ης Μαρτίου 1951 του Islaah, γραμμένο από τον Ρωμαιοκαθολικόν ιερέα που εκδίδει αυτό το Αραβικό περιοδικό στη Νέα Υόρκη τρεις φορές την εβδομάδα.