Ο Θεός Γνωρίζει και Προστατεύει τους Δικούς Του

«Ασφαλώς όστις εγγίζει εσάς, εγγίζει την κόρην του οφθαλμού μου.»—Ζαχαρίας 2:8, Μ.I.Ρ.

«Ο ΙΕΧΩΒΑ γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν.» (2 Τιμόθεον 2:19, Μ.Ν.Κ.) Τα πλάσματά του, λοιπόν, πρέπει να προσπαθούν να γνωρίσουν τον Ιεχωβά. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους απέτυχαν να αποκτήσουν γνώσιν του Ιεχωβά εξαιτίας της αδιαφορίας των προς τον λόγον του. Μέσω του λόγου του ακριβώς, της Αγίας Γραφής, απεκάλυψε ο Ιεχωβά τον εαυτό του στους ανθρώπους· πολύ ολίγα, όμως, άτομα διέθεσαν χρόνον για να διαβάσουν αυτή τη συλλογή των κειμένων που απευθύνονται σ’ εμάς ή έστω να ακούσουν εκείνους που εδιάβασαν τη Γραφή και είναι κατατοπισμένοι σ’ αυτήν. Οι πολλές επιστολές και τα βιβλία που περιέχονται στη Γραφή εγράφησαν υπό έμπνευσιν για τη διδασκαλία μας και για τη νουθεσία μας. Εν τούτοις, ο πιο μεγάλος αριθμός ανθρώπων εδιάλεξαν ένα θεό της αρεσκείας των ή έθεσαν τον εαυτό τους πιο πάνω από τον Θεό και έξω από την εξουσία του. Δεν βλέπουν πώς αυτός δείχνει στοργική αγαθότητα και προστασία υπό όλες τις περιστάσεις σ’ εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν. Συγχρόνως, οι άνθρωποι του κόσμου δεν φοβούνται τον Ιεχωβά, τον μόνον που είναι ικανός να καταστρέψη εκείνους που εναντιώνονται σ’ αυτόν.

² Όταν ο Παύλος έγραψε στον Τιμόθεο τα λόγια, «ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν,» είχε στο νου του μια κατάστασι που υφίστατο πολλούς αιώνες νωρίτερα. Ήταν ένα περιστατικό που συνέβη στην έρημο, κοντά στο Σινά, όπου ο Μωυσής είχε οδηγήσει τους υιούς Ισραήλ όταν εγκατέλειψαν τη γη της Αιγύπτου. Τούτο ακριβώς συνέβη: Ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών έγιναν υπερήφανοι και, μαζί με διακόσιους πενήντα Ισραηλίτες που ήταν αρχηγοί της συναγωγής, συναθροίσθηκαν και διαμαρτυρήθηκαν εναντίον του Μωυσέως και του Ααρών. Είπαν ότι είχαν αρκετά υποφέρει τον Μωυσή και τον Ααρών και ότι δεν εχρειάζοντο πια τις υπηρεσίες των. Ισχυρίζοντο ότι οι δύο αυτοί άνδρες είχαν εξυψώσει τον εαυτό τους επάνω από τη συναγωγή του Κυρίου. (Αριθμοί 16:1-3) Ο λόγος του Θεού μάς δείχνει ότι ο Ιεχωβά ήταν εκείνος που είχε εκλέξει και χρησιμοποιήσει τον Μωυσή ως μεσίτην του και ειδικόν υπηρέτην για να εκφράση το θέλημά του, όχι μόνο ενώπιον βασιλέων όπως έπραξε μπροστά στον Φαραώ, αλλά και ενώπιον των υιών Ισραήλ. Μολονότι οι Ισραηλίτες είχαν φερθή μέσα από την Ερυθρά θάλασσα και είχαν προστατευθή από το χέρι του Παντοδυνάμου Θεού, και μολονότι αυτός είχε χρησιμοποιήσει τον Μωυσή για να τους οδηγήση σε όλη τους την πορεία, εν τούτοις οι Ιουδαίοι αυτοί ήσαν εναντίον του Μωυσέως. Γι’ αυτό ο Μωυσής είπε σ’ αυτόν τον πονηρόν όμιλο και σε όλη τη συναγωγή του Ισραήλ, «Το πρωί θέλει φανερώσει ο Κύριος ποίοι είναι αυτού, και ποίος άγιος, και θέλει κάμει αυτόν να πλησιάση εις αυτόν· και όντινα έκλεξε, τούτον θέλει κάμει να πλησιάση εις αυτόν.» (Αριθμοί 16:5) Οι αναγνώσται του λόγου του Θεού γνωρίζουν τα αποτελέσματα των συμβάντων της επομένης ημέρας.

³ Η αφήγησις μάς πληροφορεί ότι ο Μωυσής ωδήγησε τους υιούς Ισραήλ να αποσυρθούν από τα γύρω των κατοικιών των ταραχοποιών αυτών. Τους είπε «Αποχωρίσθητε ευθύς από των σκηνών των ασεβών τούτων ανθρώπων, και μη εγγίσητε μηδέν εκ των όσα είναι αυτών, δια να μη αφανισθήτε εν μέσω πασών των αμαρτιών αυτών.» (Αριθμοί 16:26) Εκείνοι, λοιπόν, που δεν ήθελαν να μολυνθούν με άδικες πράξεις απομακρύνθηκαν από τα γύρω των κατοικιών όπου ευρίσκοντο ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβειρών. Όταν ο Δαθάν και ο Αβειρών βγήκαν από τις σκηνές των και στάθηκαν στις εισόδους με τις γυναίκες των, τους γυιούς των και τα μικρά των, τότε ο Μωυσής μίλησε σε όλη τη συναγωγή: «Εκ τούτου θέλετε γνωρίσει ότι ο Κύριος με απέστειλε δια να πράξω πάντα τα έργα ταύτα, και ότι δεν έπραξα απ’ εμαυτού· Εάν οι άνθρωποι ούτοι αποθάνωσι τον κοινόν θάνατον πάντων των ανθρώπων, ή αν γίνη ανταπόδοσις εις αυτούς κατά την ανταπόδοσιν πάντων των ανθρώπων, δεν με απέστειλεν ο Κύριος· εάν όμως ο Κύριος κάμη θαύμα, και ανοίξη η γη το στόμα αυτής, και καταπίη αυτούς, και πάντα τα αυτών, και καταβώσι ζώντες εις τον άδην, τότε θέλετε γνωρίσει ότι παρώξυναν οι άνθρωποι ούτοι τον Κύριον.» (Αριθμοί 16:28-30) Αυτό ακριβώς και συνέβη: η γη άνοιξε κάτω από τα πόδια τους και οι άνθρωποι εξαφανίσθηκαν, κατεπόθησαν ζωντανοί στη ρωγμή που σχηματίσθηκε. Κατέβησαν στον άδην, τον τάφο, και τότε η γη έκλεισε επάνω τους και χάθηκαν μέσα από τους υιούς Ισραήλ. Ναι, είναι αληθινό ότι «ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν», και είναι ικανός να μετατοπίση και να απομακρύνη για πάντα τους αδίκους και εκείνους που μιλούν πονηρά, αποχωρίζοντάς τους από «εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν.»

⁴ Σε μια άλλη περίστασι ο Ιεχωβά Θεός έλαβε μια αντίθετη πορεία ενεργείας. Απεμάκρυνε τους δικαίους δούλους του από τους πονηρούς. Τέτοια είναι η περίπτωσις του Λωτ. Οι πόλεις των Σοδόμων και των Γομόρρων ήταν γεμάτες από πονηρία· ο Θεός, λοιπόν, ωδήγησε τους αγγέλους του να πάρουν τον Λωτ, τις δύο θυγατέρες του και τη γυναίκα του έξω από την φαύλη πόλι. «Ενθυμείσθε την γυναίκα του Λωτ.» Αυτή δεν είχε πλήρη εμπιστοσύνη και πίστι στην απελευθέρωσι που ενήργησε ο Ιεχωβά γι’ αυτούς. Το ενδιαφέρον της ήταν στο παλαιό σύστημα πραγμάτων· εκύτταξε, λοιπόν, πίσω και το αποτέλεσμα ήταν ότι έγινε στήλη άλατος. (Γένεσις 19:1-26· Λουκάς 17:28-32) Ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν και θα είναι πιστός στις υποσχέσεις του αν προσέχωμε στις οδηγίες του.

⁵ Έχομε και μια άλλη αληθινή αφήγησι στο βιβλίο της Γενέσεως—που αρχίζει με το έκτο κεφάλαιο—για έναν άνθρωπο που είχε μεγάλη πίστι στον Ιεχωβά. Εζούσε σ’ έναν καιρό που υπήρχε μεγάλη διαφθορά μεταξύ των ανθρώπων και οι διάνοιες όλων ήταν γεμάτες από κακία. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Νώε. Μαζί του ήταν τρεις γυιοί του. Και οι τέσσερες αυτοί ήταν νυμφευμένοι. Κρατούσαν τον εαυτό τους καθαρόν από τον πονηρό κόσμο και ακολουθούσαν τις οδηγίες του Ιεχωβά. Στο Νώε ελέχθη να κατασκευάση ένα πλοίο. Για να το κάνη αυτό θα εχρειάζετο πολλά χρόνια, και αυτό θα απαιτούσε πίστι εκ μέρους του, διότι επρόκειτο να κατασκευάση το πλοίο αυτό επάνω σε ξηρά γη. Δεν υπάρχει ένδειξις από τη Γραφική αφήγησι ότι το πλοίο αυτό επρόκειτο να κατασκευασθή κοντά σ’ έναν ποταμό· διότι αναφέρεται ότι όταν η βροχή έπεσε «επληθύνθησαν τα ύδατα, και εσήκωσαν την κιβωτόν, και υψώθη υπεράνω της γης.» (Γένεσις 7:17) Χωρίς αμφιβολία, ο Νώε θα κατεσκεύασε την κιβωτό σε μια τοποθεσία που κοντά της θα υπήρχε αφθονία ξύλων γόφερ για να τα κόψη και να τους δώση τέτοιο σχήμα ώστε να μπορή να κατασκευάση το πλοίο σύμφωνα με τις οδηγίες του Θεού. (Γένεσις 6:13-22) Στη διάρκεια όλων των ετών της κατασκευής, ο Νώε, ‘κήρυξ της δικαιοσύνης’, έδινε κατάλληλη προειδοποίησι σε όλους όσοι ακολουθούσαν ασεβή πορεία. (2 Πέτρου 2:5) Όταν ήλθε ο καιρός για να δείξη ο Ιεχωβά Θεός τη δυσαρέσκειά του για τις πονηρές συνθήκες που υπήρχαν στη γη, άνοιξε τους καταρράκτας του ουρανού και εχύθηκε κάτω βροχή επί σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες. Η γη κατακλύσθηκε από νερό. Όμως ο Νώε και η οικογένειά του, μαζί με τα ζώα που είχε οδηγηθή να πάρη μέσα στη μεγάλη κιβωτό, επέπλευσε στην επιφάνεια του νερού. Ο Ιεχωβά εγνώριζε εκείνους που ανήκαν σ’ αυτόν, και τους επροφύλαξε δια μέσου του μεγάλου εκείνου κατακλυσμού που κατέστρεψε τον παλαιό κόσμο.

⁶ Επομένως, είναι εντελώς προφανές από τον λόγον του Κυρίου ότι εκείνοι που αποκηρύττουν την αδικία μπορούν να κερδίσουν την εύνοια του Ιεχωβά Θεού. Γι’ αυτό ακριβώς ο Παύλος είπε στον Τιμόθεο: «Το στερεό όμως θεμέλιο του Θεού μένει και έχει τη σφραγίδα αυτή, ‘ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν’, και ‘Ας απομακρυνθή από την αδικία καθένας που ονομάζει το όνομα του Ιεχωβά’.» (2 Τιμόθεον 2:19, Μ.Ν.Κ. ) Είναι ανάγκη, λοιπόν, για κάθε πλάσμα που αγαπά τη ζωή, να συμμορφωθή με τα εξής λόγια: «Σπούδασον να παραστήσης σεαυτόν δόκιμον εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας.» (2 Τιμόθεον 2:15) Τώρα είναι καιρός να αποφεύγωμε τους κενούς λόγους εκείνων που έχουν τόσο πολλά να πουν, αλλά οι οποίοι δεν έχουν την υποστήριξι του Θεού και είναι πολύ όμοιοι με τον Κορέ και τους 250 πρεσβυτέρους άνδρας επιρροής των Ισραηλιτών, που όλοι επολεμούσαν εναντίον των δούλων του Θεού. Ατομικώς, ο καθένας πρέπει να φροντίζη να κατανοή τον λόγον του Κυρίου, να τον μελετά καλά και να προσφέρη εξακολουθητικά υπηρεσία ενώπιον του Θεού για να είναι ένα επιδοκιμασμένο άτομο. Εκείνο που λογαριάζεται είναι το να εκτελήτε το έργο που σας έχει ανατεθή προς εκτέλεσιν. Αν πράττετε ό,τι είναι πρέπον ενώπιον του Κυρίου, αυτός θα σας ευλογήση πλουσίως και θα εύρετε ότι έχετε αφθονία. Η υπηρεσία σε οποιοδήποτε μέρος της οργανώσεως του Θεού, ικανοποιεί! Όταν κανείς στρέφεται στον Πατέρα κάθε ελέους και Θεόν κάθε παρηγορίας και βασίζεται στον Ιεχωβά, πράττοντας το θέλημά του, βρίσκει ότι μεγάλα αποθέματα ευλογίας είναι προωρισμένα γι’ αυτόν. Πρέπει να ενδιαφέρεται κανείς πραγματικά για το έργο του Θεού και να θέλη να τον γνωρίση καλά. «Ο Ιεχωβά γνωρίζει εκείνους που ανήκουν σ’ αυτόν», κι εμείς, τα πλάσματά του, πρέπει ασφαλώς να θέλωμε να τον γνωρίσωμε. Το να τον γνωρίζωμε σημαίνει ζωή αιώνια.