Εκτέλεσις του Ανατεθειμένου Έργου

ΕΝΑ Αμερικανικό λαϊκό άσμα λέγει ότι ο «τυχερός παληός ήλιος δεν κάνει άλλο από το να γυρίζη στον ουρανό όλη μέρα». Ο ήλιος έχει να κάνη πολύ περισσότερα πράγματα από το να γυρίζη οκνηρά στον ουρανό. Ο ήλιος δημιουργήθηκε για να εργάζεται. Επλάσθηκε ως «φωστήρ δια να εξουσιάζη επί της ημέρας». (Γένεσις 1:16) Είναι το καμίνι της γης που παρέχει θερμότητα και κάνει δυνατή τη ζωή. Αν δεν έκανε έργον ο ήλιος, ο Εκκλησιαστής (1:7) δεν θα έλεγε αλήθεια: «Πάντες οι ποταμοί υπάγουσιν εις την θάλασσαν, και η θάλασσα ποτέ δεν γεμίζει· εις τον τόπον όθεν ρέουσιν οι ποταμοί, εκεί πάλιν επιστρέφουσι, δια να υπάγωσι.» Γιατί όχι; Κάθε δευτερόλεπτο ο ήλιος σηκώνει 16.000.000 τόννους υδρατμών από τις θάλασσες, οι οποίοι υδρατμοί γίνονται σύννεφα που αιωρούνται πάνω από τη γη και ρίχνουν βροχή. Χωρίς τον εργαζόμενο ήλιο τα νερά της θάλασσας δεν θα επανήρχοντο στους ποταμούς από τους οποίους προήλθαν, η δε βροχή θα έπαυε. Είναι καλό για μας το ότι ο ήλιος κάνει περισσότερα πράγματα από το να γυρίζη απλώς στον ουρανό όλη μέρα.

Το φεγγάρι επίσης εργάζεται, διότι εδημιουργήθηκε ως «φωστήρ δια να εξουσιάζη επί της νυκτός». (Γένεσις 1:16) Είναι η δύναμις που βρίσκεται πίσω από τις παλίρροιες. Ήλιος, φεγγάρι και άστρα επιτελούν ένα έργον αίνου, όπως μας το φανερώνει μια κατά γράμμα άποψις του Ψαλμού 19:1-4: «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού. Η ημέρα προς την ημέραν λαλεί λόγον, και η νυξ προς την νύκτα αναγγέλλει γνώσιν. Δεν είναι λαλιά, ουδέ λόγος, των οποίων η φωνή δεν ακούεται. Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, και έως των περάτων της οικουμένης οι λόγοι αυτών.»

Η γη επλάσθη για να εργάζεται, να εφοδιάζη με τροφή και να συντηρή τη ζωή. Δεν είναι ένα σώμα που μένει αργό, αλλά περιστρέφεται τόσο γοργά ώστε στον ισημερινό η επιφάνειά της τρέχει με ταχύτητα πάνω από χιλίων μιλίων την ώρα. Έτσι έχομε νύχτα και μέρα. Επιπρόσθετα, η γη διανύει την τροχιά της ολόγυρα στον ήλιο με μια συριστική ταχύτητα 66.600 μιλίων την ώρα, τόσο ακούραστα ώστε κάθε χρόνο συμπληρώνει το ταξίδι αυτό των 584.000.000 σχεδόν μιλίων χωρίς να μεταβάλλη το δρομολόγιό της ούτε κατά 1/1000 του δευτερολέπτου. Αν δεν έκανε την περιφορά αυτή δεν θα είχαμε αλλαγές ωρών του έτους. Ευτυχώς για μας η γη δεν κρέμεται αργή και ακίνητη στο διάστημα.

Όταν δε ο άνθρωπος ετέθη πάνω στη γη, δεν προωρίσθηκε για μια ονειροπόλο και νωχελή ύπαρξι, ωσάν η αργία να είναι η ιδεώδης κατάστασις. Όταν ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο «έθεσεν αυτόν εν τω παραδείσω της Εδέμ δια να εργάζηται αυτόν, και να φυλάττη αυτόν.» Μαζί με την Εύα έπρεπε ν’ αναθρέψη παιδιά, να καθυποτάξη τη γη, να επεκτείνη τις Εδεμικές συνθήκες σε όλη τη γη, και να κυριαρχή πάνω στις άλλες μορφές της γηίνης ζωής. (Γένεσις 1:26-28· 2:15) Ευτυχώς ο Θεός δεν εδημιούργησε τον άνθρωπο για ένα αργόσχολο επάγγελμα. Η αργία αποτελεί παγίδα που οδηγεί στον θάνατο.—Ιεζεκιήλ 16:49· 1 Τιμόθεον 5:13.

Και τα κατώτερα ακόμη ζώα επιτελούν μια χρήσιμη υπηρεσία. Για να ξεχωρίσωμε και μία έστω από τις πολλές αυτές υπηρεσίες, τι να πούμε για τα έντομα που γονιμοποιούν τα φυτά και κάνουν ώστε τα πράσινα αυτά δημιουργήματα ν’ αναπαράγωνται και να καρποφορούν; Ο Ιεχωβά Θεός χρησιμοποιεί μάλιστα ένα από αυτά τα πολύ μικρά υποδεέστερα πλάσματα ως παράδειγμα φιλοπονίας, λέγοντας: «Ύπαγε προς τον μύρμηκα, ω οκνηρέ· παρατήρησον τας οδούς αυτού, και γίνου σοφός· όστις μη έχων άρχοντα, επιστάτην, ή κυβερνήτην, ετοιμάζει την τροφήν αυτού το θέρος, συνάγει τας τροφάς αυτού εν τω θερισμώ.» (Παροιμίαι 6:6-8) Είδατε ποτέ μυρμήγκι να κοίτεται αναπαυτικά και να θερμαίνεται στον ήλιο; Ή μάλλον, δεν τα βλέπετε να σπεύδουν πάντοτε ενεργητικά στη δουλειά τους;

Ο Δημιουργός Ιεχωβά Θεός εργάζεται, το δε έργο του είναι τέλειο. (Δευτερονόμιον 32:4) Μπορεί να μπήκε σ’ ένα σάββατο μετά το δημιουργικό του έργο σχετικά με τη γη, αλλά ότι αυτό δεν εσήμαινε ότι έγινε αργός στο σύμπαν, φανερώνεται κατόπιν από τα λόγια του Ιησού: «Ο Πατήρ μου εργάζεται έως τώρα, και εγώ εργάζομαι.» Όταν ήταν στη γη ο Ιησούς είπε: «Εγώ πρέπει να εργάζωμαι τα έργα του πέμψαντός με.» Όταν ήταν δωδεκαετής ο Ιησούς ήταν στο έργον, στην υπηρεσία του Πατρός του, και ύστερα από χρόνια απέθανε ως πιστός εργάτης που έφερνε μαρτυρία για την αλήθεια του Ιεχωβά. (Ιωάννης 5:17· 9:4· 18:37· Λουκάς 2:42-49) Τόσο ζηλωτής ήταν ο Ιησούς στο να εμμένη στο θείον έργον ώστε έγινε υπόδειγμα για τους Χριστιανούς: «Διότι εις τούτο προσεκλήθητε, επειδή και ο Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, αφίνων παράδειγμα εις υμάς, δια να ακολουθήσητε τα ίχνη αυτού.»—1 Πέτρου 2:21.

Ο Ιησούς Χριστός ανέθεσε έργον στους ακολούθους του όταν τους διέταξε να είναι μάρτυρές του και να μαθητεύσουν τα έθνη, και εδήλωσε: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» (Ματθαίος 24:14· 28:19· Πράξεις 1:8) Καθώς δε οι Χριστιανοί συνεργάζονται ως οργάνωσις, ο καθένας πρέπει να εμμένη στο ατομικό του έργον, κατανοώντας ότι ο Ιεχωβά τοποθετεί τον καθένα κατά την ευαρέσκειάν Του, και ότι όλες οι ανατεθειμένες υπηρεσίες είναι ουσιώδεις. (1 Κορινθίους 12:18-25) Θυμηθήτε ότι ο Σατανάς επωφθαλμίασε μια υψηλότερη θέσι από εκείνη που του είχε ανατεθή, και αυτό εσημείωσε την πτώσι του. Μήπως η αδελφή του Μωυσέως Μαριάμ δεν επεζήτησε να εξυψωθή σε μια πιο εξέχουσα θέσι υπηρεσίας, και επιπλήχθηκε γι’ αυτό από τον Θεό; Όταν δε ο Κορέ στασιαστικά εφιλοδόξησε να γίνη επιφανέστερος στον Ισραήλ, μήπως δεν άνοιξε η γη και τον κατάπιε; Πόσο καλύτερη ήταν η στάσις των απογόνων του ύστερ’ από αιώνες, όπως εκτίθεται γι’ αυτούς στον Ψαλμό: «Ήθελον προτιμήσει να ήμαι θυρωρός εν τω οίκω του Θεού μου, παρά να κατοικώ εν ταις σκηναίς της πονηρίας.» (Αριθμοί 12:1-15· 16:1-3, 31-33· Ψαλμός 84:10· Ησαΐας 14:12-15) Όταν επιζητή κανείς ν’ αλλάξη την υπηρεσία που του έχει ανατεθή, λησμονεί τη θεοκρατική αρχή που εκτίθεται στον Ψαλμό 75:6, 7: «Διότι ούτε εξ ανατολών, ούτε εκ δυσμών, ούτε εκ της ερήμου, έρχεται η ύψωσις. Αλλ’ ο Θεός είναι ο Κριτής· τούτον ταπεινόνει, και εκείνον υψόνει.» Δεν πρέπει λοιπόν να εποφθαλμιούμε ν’ αναλάβωμε το έργο που ανετέθη σε άλλους. Πρέπει να ‘εμένετε στο έργον σας’.—1 Τιμόθεον 4:16, Μ. Μ.

Τότε θα ευλογηθούμε. Θα επιτύχωμε. Το έργο που μας αναθέτει ο Θεός είναι εκείνο που μπορούμε να εκτελέσωμε, με τη χάρι του και με το πνεύμα του. Δεν μπορούμε να κάνωμε το έργο του ηλίου, και να υψώνωμε 16.000.000 τόννους νερό στο δευτερόλεπτο. Δεν μπορούμε να κινούμε τις παλίρροιες, όπως το φεγγάρι. Δεν μπορούμε να φωτίζωμε το νυχτερινό ουρανό όπως κάνουν τ’ άστρα. Δεν μπορούμε να κάνωμε ούτε το έργο των μικρών εντόμων ώστε να γονιμοποιήσωμε τα άνθη των φυτών! Γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούμε να κάνωμε ούτε το Θεοκρατικό έργο που είναι ανατεθειμένο στους Χριστιανούς αδελφούς μας. Μπορούμε όμως με τη χάρι του Θεού να εκτελέσωμε το έργο που μας ανετέθη μέσα στην οργάνωσι του Θεού ή υπό την διεύθυνσί της· αυτό είναι το έργον που θα μας βοηθήση το πνεύμα Του να εκτελέσωμε. Με τον θεοκρατικό αυτό τρόπο μπορούμε να ‘εργαζώμεθα την ιδίαν ημών σωτηρίαν’.—Φιλιππησίους 2:12.

Όταν μια τέτοια σωτηρία μας φέρη απελευθερωμένους στον νέο κόσμο του Ιεχωβά, μπορούμε τότε να αναλάβωμε τα ευλογητά έργα που θα μας ανατεθούν. Οι κεχρισμένοι θα βασιλεύσουν με τον Χριστό στην ουράνια δόξα, ενώ οι επίγειοι δούλοι θ’ αναλάβουν τα έργο που εγκατέλειψαν ο Αδάμ και η Εύα λόγω παρακοής, δηλαδή, να γεμίσουν τη γη, να την καθυποτάξουν, και να ασκήσουν στοργική κυριαρχία πάνω στα ζώα. Τότε οι άνθρωποι θα ‘απολαμβάνουν το έργον των χειρών των’.—Ησαΐας 65:22.