ΣΥΡΤΗ

(Σύρτη) [παράγωγο του σύρω].

Η ελληνική ονομασία δύο κόλπων που βρίσκονται στη μεγάλη εσοχή την οποία σχηματίζουν τα παράλια της βόρειας Αφρικής. Ο δυτικός κόλπος (ανάμεσα στην Τύνιδα και στην Τρίπολη) λεγόταν Μικρή Σύρτη (τώρα λέγεται Κόλπος του Γκαμπές). Στα Α βρισκόταν η Μεγάλη Σύρτη, ο σημερινός Κόλπος της Σύρτης. Οι αρχαίοι ναυτικοί φοβούνταν και τους δύο αυτούς κόλπους εξαιτίας των ύπουλων αμμωδών υφάλων τους, οι οποίοι μετακινούνταν συνέχεια από τις παλίρροιες. Αναφορικά με τα πλοία που έπεφταν σε εκείνους τους ρηχούς αμμότοπους, ο Στράβων, ένας γεωγράφος του πρώτου αιώνα Κ.Χ., είπε: «Είναι σπάνιο να γλιτώσει σκάφος».—Γεωγραφικά, ΙΖ΄, III, 20.

Ενόσω ο απόστολος Παύλος οδηγούνταν στη Ρώμη ως κρατούμενος, το πλοίο με το οποίο ταξίδευε παγιδεύτηκε Ν της Κρήτης από ένα ρεύμα βορειοανατολικού ανέμου. Λόγω αυτού, το πλήρωμα φοβήθηκε ότι το πλοίο θα προσάραζε στη «Σύρτη», προφανώς στην κινούμενη άμμο ή στους αμμώδεις υφάλους του Κόλπου της Σύρτης.—Πρ 27:14-17.