ΠΑΡΘΟΙ

(Πάρθοι) [Της Παρθίας (Από την Παρθία)].

Οι Ιουδαίοι και οι προσήλυτοι από την Παρθία είναι οι πρώτοι που αναφέρονται μεταξύ των επισκεπτών οι οποίοι παρευρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ κατά τη Γιορτή της Πεντηκοστής το 33 Κ.Χ. Το άγιο πνεύμα του Θεού το οποίο εκχύθηκε στην ομάδα των 120 περίπου Χριστιανών μαθητών έδωσε τη δυνατότητα στους μαθητές να διακηρύξουν τα καλά νέα στη γλώσσα ή στη διάλεκτο αυτών των Πάρθων, μερικοί από τους οποίους χωρίς αμφιβολία ανταποκρίθηκαν ευνοϊκά, έγιναν Χριστιανοί και πιθανώς μετέδωσαν το άγγελμα και στο δικό τους λαό όταν επέστρεψαν στην Παρθία. (Πρ 1:15· 2:1, 4-12, 37-47) Οι φυσικοί Ιουδαίοι που ήταν από την Παρθία ανήκαν στους Ιουδαίους της Διασποράς, ενώ οι «προσήλυτοι» (Πρ 2:10) ήταν μη Ιουδαίοι οι οποίοι είχαν μεταστραφεί στον Ιουδαϊσμό.

Κοιτίδα της Παρθικής Αυτοκρατορίας ήταν η περιοχή ΝΑ της Κασπίας Θάλασσας, αλλά με τον καιρό η αυτοκρατορία έφτασε στο σημείο να εκτείνεται από τον Ευφράτη μέχρι την Ινδία. Οι Πάρθοι ήταν υποτελείς στους Πέρσες από την εποχή του Βασιλιά Κύρου. Αργότερα, όταν περιήλθαν υπό την ελληνική κυριαρχία, στασίασαν κατά των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατάφεραν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους επί αρκετούς αιώνες, παραμένοντας ανεξάρτητοι ακόμη και από τη Ρώμη. Κατείχαν την Ιουδαία κάποια χρόνια, προτού τη χάσουν από τους Ρωμαίους. Τον πρώτο αιώνα, οι Πάρθοι εξακολουθούσαν να είναι ανεξάρτητο έθνος και παρά το ότι θρησκεία τους ήταν η κρατούσα περσική θρησκεία, έδειχναν ανοχή για τη θρησκεία των Ιουδαίων και άλλων.