ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΟΣ

Αυτός που χυτεύει, σφυρηλατεί, χαράζει, σκαλίζει ή κατεργάζεται με άλλον τρόπο τα μέταλλα. (Ησ 41:7) Ο πρώτος “σφυρηλάτης κάθε είδους χάλκινου και σιδερένιου εργαλείου” στην καταγραμμένη ιστορία ήταν ο Θουβάλ-κάιν. (Γε 4:22) Οι αρχαίοι μεταλλουργοί κατασκεύαζαν εργαλεία, οικιακά σκεύη, όπλα, πανοπλίες, μουσικά όργανα, στολίδια και ειδώλια. Δεν έφτιαχναν μόνο καινούρια αντικείμενα, αλλά έκαναν και επισκευές. (2Χρ 24:12) Πολλοί ήταν ειδικοί στην κατεργασία μετάλλων όπως το χρυσάφι (Νε 3:8, 31, 32), το ασήμι (Κρ 17:4· Πρ 19:24) ή ο χαλκός (2Τι 4:14). Ενίοτε συγκροτούσαν ένα είδος σωματείου ή συντεχνίας. (Νε 3:31· Πρ 19:24-28) Το επάγγελμά τους απαιτούσε επιδεξιότητα στην καλλιτεχνική σχεδίαση.

Οι Ισραηλίτες πιθανώς γνώριζαν τη μεταλλουργία πριν από την είσοδό τους στην Αίγυπτο ή ίσως την έμαθαν εκεί. Την εποχή της Εξόδου, είχαν πλέον την ικανότητα να φτιάξουν ένα χυτό μοσχάρι και ένα χάλκινο φίδι. (Εξ 32:4· Αρ 21:9) Ωστόσο, πιο εντυπωσιακή ήταν η κατασκευή διαφόρων μεταλλικών αντικειμένων για την υπηρεσία της σκηνής της μαρτυρίας. Ο Βεσελεήλ και οι βοηθοί του καθοδηγήθηκαν από το πνεύμα του Ιεχωβά για τις μεταλλουργικές εργασίες τους.—Εξ 31:2, 3· 35:30-35.

Μεταγενέστερα, όταν οι Ισραηλίτες καταδυναστεύονταν από τους Φιλισταίους, απαγορευόταν να έχουν δικούς τους μεταλλουργούς. Το μέτρο αυτό τους στερούσε τη δυνατότητα να κατασκευάζουν όπλα. (1Σα 13:19-22) Αναμφίβολα για παρόμοιους λόγους, ο Ναβουχοδονόσορ πήρε αιχμάλωτους τους μεταλλουργούς και άλλους τεχνίτες την πρώτη φορά που επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ.—2Βα 24:14, 16· Ιερ 24:1· 29:1, 2.