ΚΕΛΙΤΑ

(Κελιτά) [πιθανώς από μια ρίζα που σημαίνει «πολύ κοντός» [δηλαδή νάνος]].

1. Ένας από τους Λευίτες της εποχής του Έσδρα οι οποίοι παραδέχτηκαν την ενοχή τους για το γεγονός ότι πήραν αλλοεθνείς συζύγους και ως εκ τούτου τις εξαπέστειλαν. Ονομάζεται και Κελαΐας. (Εσδ 10:23, 44) Ενδέχεται να είναι το ίδιο πρόσωπο με τους Αρ. 2 και 3.

2. Λευίτης ο οποίος το 455 Π.Κ.Χ. βοήθησε τον Έσδρα “εξηγώντας το νόμο στο λαό”.—Νε 8:7, 8· βλέπε Αρ. 1.

3. Λευίτης, του οποίου κάποιος απόγονος, αν όχι ο ίδιος, επικύρωσε με σφραγίδα την «αξιόπιστη συμφωνία» στην εποχή του Νεεμία. (Νε 9:38· 10:1, 9, 10) Αν ήταν παρών ο ίδιος ο Κελιτά όταν έγινε αυτή η συμφωνία, και όχι κάποιος απόγονός του, τότε ενδέχεται να ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Αρ. 1 ή τον Αρ. 2.