ΒΑΙΘ-ΕΔΕΜ

(Βαιθ-εδέμ) [Οίκος της Εδέμ].

Πόλη ή περιοχή της Συρίας η οποία αναφέρεται στο εδάφιο Αμώς 1:5, στο άγγελμα που διακηρύττει αυτός ο προφήτης κατά της Δαμασκού. Η γενική άποψη που επικρατεί τώρα είναι ότι πρόκειται για την Μπιτ-αντινί των ασσυριακών επιγραφών, μια περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Ευφράτη και Μπαλίκ. Ωστόσο, αυτή η ταύτιση μπορεί να είναι αποδεκτή μόνο με την προϋπόθεση ότι η «Δαμασκός» της προφητείας αντιπροσωπεύει τα αραμαϊκά (συριακά) βασίλεια γενικά, δεδομένου ότι το βασίλειο της Μπιτ-αντινί βρισκόταν περίπου 480 χλμ. Β της Δαμασκού. Η Δαμασκός όντως αποκαλείται «η κεφαλή της Συρίας» στο εδάφιο Ησαΐας 7:8.

Η πρόρρηση του Αμώς (πιθανώς γύρω στο 804 Π.Κ.Χ.) ότι “ο λαός της Συρίας θα πήγαινε εξόριστος στην Κιρ” εκπληρώθηκε προφανώς την εποχή του Ασσύριου μονάρχη Θεγλάθ-φελασάρ Γ΄, στη διάρκεια της βασιλείας του Άχαζ (761-746 Π.Κ.Χ.).—2Βα 16:9.

“Οι γιοι της Εδέμ”, για τους οποίους γίνεται λόγος στα εδάφια 2 Βασιλέων 19:12 και Ησαΐας 37:12, ίσως αποτελούν το λαό της Βαιθ-εδέμ, η οποία πιθανώς είναι η «Εδέμ» του εδαφίου Ιεζεκιήλ 27:23.—Βλέπε ΕΔΕΜ Αρ. 2.