ΑΜΑΣΑ

(Αμασά) [συντετμημένη μορφή του Αμασίας].

1. Γιος της Αβιγαίας, αμφιθαλούς ή ετεροθαλούς αδελφής του Δαβίδ, και του Ιεθέρ (Ιθρά), και εξάδελφος του Αβεσσαλώμ και του Ιωάβ. (2Σα 17:25· 1Χρ 2:16, 17) Ο Ιεθέρ αποκαλείται Ισραηλίτης στο Δεύτερο Σαμουήλ και Ισμαηλίτης στο Πρώτο Χρονικών, ίσως επειδή ζούσε σε περιοχή Ισμαηλιτών. Μερικοί διατείνονται ότι ο Αμασά ταυτίζεται με τον Αμασαΐ, έναν από εκείνους που συντάχθηκαν με το στρατό του Δαβίδ στη Σικλάγ, αλλά αυτή η ταύτιση είναι αβέβαιη.—1Χρ 12:18.

Χρόνια αργότερα, όταν ο Αμασά συνεργάστηκε στην ανταρσία του Αβεσσαλώμ εναντίον του Δαβίδ, τοποθετήθηκε επικεφαλής του στρατεύματος του Αβεσσαλώμ αντί του Ιωάβ. (2Σα 17:25) Η ανταρσία κατεστάλη, ο γιος του Δαβίδ, ο Αβεσσαλώμ, θανατώθηκε από τον Ιωάβ, και στον Αμασά προσφέρθηκε η θέση του Ιωάβ ως αρχηγού του στρατεύματος του Δαβίδ, διότι ο Δαβίδ είπε: “Είσαι οστό μου και σάρκα μου”.—2Σα 18:9-15· 19:13.

Στη συνέχεια εκδηλώθηκε και πάλι ανταρσία, αυτή τη φορά από τον Σεβά ο οποίος δεν ήθελε να έχει μερίδα στον Δαβίδ. (2Σα 20:1, 2) Στον Αμασά δόθηκε περιθώριο τριών ημερών για να συγκεντρώσει στρατό. Καθώς ο Αμασά δεν ήρθε στον καθορισμένο χρόνο, ο Αβισαί έλαβε εντολή να πάρει τους υπηρέτες του Δαβίδ και να καταδιώξει τους στασιαστές. Στην καταδίωξη του Σεβά συμμετείχε και ο αδελφός του Αβισαί, ο Ιωάβ, μαζί με τους άντρες του. Τελικά, όταν ο αργοπορημένος Αμασά τούς συνάντησε, ο Ιωάβ, προσποιούμενος ότι ήθελε να τον φιλήσει, τον έπιασε με το ένα χέρι από τη γενειάδα και με το σπαθί που κρατούσε στο άλλο χέρι τον ξεκοίλιασε. (2Σα 20:4-12) Ο Αμασά μπορεί να άξιζε να το πάθει αυτό ως ανταπόδοση για το ότι είχε ταχθεί με τον Αβεσσαλώμ, αλλά ασφαλώς όχι από το χέρι εκείνου που το προκάλεσε. Γι’ αυτό, ο Δαβίδ έδωσε εντολή στον Σολομώντα να πάρει εκδίκηση για τον Αμασά θανατώνοντας τον Ιωάβ.—1Βα 2:5, 32.

2. Γιος του Χαδλαΐ. Έπειτα από μια νίκη επί του Ιούδα, όταν οι Ισραηλίτες πολεμιστές έφερναν μαζί τους τούς αδελφούς τους ως υπηρέτες, ο Αμασά ήταν ένας από τους τέσσερις επικεφαλής του Εφραΐμ που έλαβαν υπόψη τους την έκκληση του προφήτη Ωδήδ να επιστρέψουν τους αιχμαλώτους. Επίσης βοήθησε τους ανθρώπους του Ιούδα παρέχοντάς τους τα εφόδια και τα μεταφορικά μέσα που χρειάζονταν για τον επαναπατρισμό τους.—2Χρ 28:8-15.