Πεθαίνει η Ψυχή;

ΑΥΤΟ το ερώτημα πιθανώς να δημιουργήθηκε σε κάποιους που διάβασαν το τεύχος της 30ής Ιουλίου 1990 του περιοδικού Τάιμ (Time). Εξετάζοντας την αυξημένη κίνηση στους δρόμους της Ανατολικής Γερμανίας πριν από την ένωση των δυο Γερμανιών στις 3 Οκτωβρίου 1990, το περιοδικό αυτό ανέφερε στο άρθρο του «Ιλιγγιώδης Ταχύτητα σε Άσχημους Δρόμους»: «Οι θάνατοι στους δρόμους της Ανατολικής Γερμανίας αυξήθηκαν κατά 60% τους πρώτους έξι μήνες του 1990, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.078 ψυχές».

Το άρθρο σαφώς εννοούσε ότι 1.078 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε αυτοκινητικά δυστυχήματα· πέθαναν. Αλλά πέθαναν 1.078 ψυχές; Μήπως το περιοδικό Τάιμ χρησιμοποίησε λανθασμένα τον όρο «ψυχές» για ανθρώπους με σάρκα και οστά; Τι είναι στην πραγματικότητα η ψυχή;

Στο διάβα της ιστορίας, υπήρξαν διάφορες αντιλήψεις σχετικά με την ψυχή. Πολλοί αρχαίοι λαοί πίστευαν ότι μια άυλη ψυχή εξακολουθούσε να ζει μετά το θάνατο, ότι ο θάνατος ήταν, στην πραγματικότητα, το κατώφλι για μια άλλη ζωή. Μάλιστα ορισμένοι κυβερνήτες στους αρχαίους καιρούς διέταζαν να εκτελούνται οι σκλάβοι τους όταν θα πέθαιναν οι ίδιοι, πιστεύοντας ότι οι ψυχές εκείνων των ανθρώπων θα εξακολουθούσαν να τους υπηρετούν.

Μολονότι και σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι η ψυχή είναι ένα άυλο, δηλαδή πνευματικό, μέρος του ατόμου, το οποίο επιζεί μετά το θάνατο του κατά γράμμα σώματος, η Αγία Γραφή δεν διδάσκει κάτι τέτοιο. Μάλιστα, το εδάφιο Αριθμοί 6:6, Μετάφραση των Εβδομήκοντα, μιλάει για «ψυχή τετελευτηκυία». Όχι, η ψυχή δεν είναι κάποιο άυλο πράγμα μέσα σας. Εσείς είστε ψυχή. Η ψυχή πεθαίνει, όπως ανέφερε το περιοδικό Τάιμ.

Η Ιουδαϊκή Εγκυκλοπαίδεια (The Jewish Encyclopedia) (1910) παρατηρεί: «Η δοξασία ότι η ψυχή εξακολουθεί να υπάρχει μετά το θάνατο του σώματος είναι φιλοσοφική ή θεολογική υπόθεση μάλλον παρά απλή πίστη, και κατά συνέπεια δεν διδάσκεται πουθενά στις Άγιες Γραφές με σαφήνεια».—Τόμος VI, σελίδα 564.