Οι Καταρράκτες Ιγκουασού—Πετράδια σ’ ένα Θόλο από Πράσινο

Από τον ανταποκριτή του Ξύπνα! στη Βραζιλία

«ΕΝΑ από τα σπουδαιότερα φυσικά φαινόμενα στη Νότια Αμερική»· έτσι αρχίζει μια εγκυκλοπαίδεια την περιγραφή της γι’ αυτούς τους ξεχωριστούς καταρράκτες, οι οποίοι βρίσκονται κοντά στο σημείο όπου συναντιούνται τα σύνορα της Αργεντινής, της Βραζιλίας και της Παραγουάης. Αυτό που τους κάνει ιδιαίτερα συναρπαστικούς είναι το φυσικό τους περιβάλλον—ένα παρθένο, τροπικό δάσος. Αληθινά πετράδια σε πράσινο φόντο. Καθόλου παράξενο που μια επίσκεψη εδώ θεωρείται κάτι επιβεβλημμένο για τους τουρίστες στη Νότια Αμερική!

«Ιγκουασού» σημαίνει «Μεγάλο Νερό» στη γλώσσα γκουαρανί. Και είναι στ’ αλήθεια μεγάλο, αφού είναι δυνατόν να ακούσει κανείς τους βροντερούς καταρράκτες από απόσταση 30 χιλιομέτρων. Ανάλογα με την εποχή του χρόνου, μπορεί να μετρήσει κανείς γύρω στους 300 διαφορετικούς καταρράκτες οι οποίοι πέφτουν από έναν τεράστιο γκρεμό. Μερικοί από τους καταρράκτες το κάνουν αυτό μ’ ένα μόνο άλμα, ενώ άλλοι πέφτουν σε μια προεξοχή του γκρεμού στο μισό του ύψους τους και κατόπιν κάνουν ένα ακόμη άλμα ως το βάθος της χαράδρας. Υπολογίζεται ότι στη διάρκεια της περιόδου των βροχών σχεδόν 10.000 κυβικά μέτρα νερό πέφτουν από τους καταρράκτες μέσα σ’ ένα δευτερόλεπτο. Ως αποτέλεσμα, η τεράστια αφρισμένη λεκάνη από κάτω δημιουργεί έναν όγκο ομίχλης και σταγονιδίων νερού, ο οποίος σε όλη τη διάρκεια μιας ηλιόλουστης μέρας παράγει μια σειρά ζωηρόχρωμα ουράνια τόξα.

Το κύριο μέρος αυτού του υπέροχου θεάματος είναι το φημισμένο Γαργάντα ντου Ντιάμπο (ο Λαιμός ή το Φαράγγι του Διαβόλου), που περιγράφεται σ’ ένα τουριστικό διαφημιστικό φυλλάδιο ως «το πιο μεγαλοπρεπές και φαντασμαγορικό θέαμα όλης της παράστασης, ένας κύκλος από δεκατέσσερις καταρράκτες που ορμούν σε γκρεμούς ύψους σχεδόν 90 μέτρων».

Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να δει κανείς τους καταρράκτες είναι από ελικόπτερο. Έπειτα από μια τέτοια περιήγηση, ένας τουρίστας είπε: «Ο πιλότος μας φαινόταν ότι καταλάβαινε την εκτίμησή μας για το όμορφο τοπίο που απλωνόταν κάτω. Και αντί να παραμείνει σε απόσταση όπως κάνει συνήθως, έκανε αρκετές βόλτες μπρος και πίσω κατά μήκος όλης της χαράδρας. Οι φωτογραφικές μας μηχανές και οι βιντεοκάμερες ήταν συνέχεια σε λειτουργία καθώς κατέγραφαν για λογαριασμό μας αυτή τη θαυμάσια επίδειξη των δημιουργικών έργων του Ιεχωβά».

Άλλοι επισκέπτες ικανοποιούνται με το να κάνουν απλώς έναν περίπατο μέσα από τα πολλά μονοπάτια και τους πεζόδρομους που έχουν φτιαχτεί γι’ αυτούς. Από την πλευρά της Βραζιλίας, έχει κανείς πανοραμική άποψη των καταρρακτών, ενώ από την πλευρά της Αργεντινής είναι δυνατόν να περπατήσει πλάι στον καθένα από τους καταρράκτες και, σε κάποια σημεία, να περάσει στην απέναντι πλευρά τους, από το ένα νησί στο άλλο, μέσα από τσιμεντένιους διαδρόμους. Οι περισσότεροι επισκέπτες κάνουν και τις δυο διαδρομές, χορταίνοντας με τα μάτια τους και εστιάζοντας στις φωτογραφικές τους μηχανές το θέαμα των καταρρακτών μέσα στο καταπράσινο σκηνικό του απέραντου βροχερού δάσους που απλώνεται στο μακρινό ορίζοντα.

Όσοι είναι άγρυπνοι θα δουν τα χελιδόνια να μπαινοβγαίνουν σαν αστραπή μέσα σε σύννεφα από σταγονίδια νερού και μετά να πετάνε στις κορυφές των δέντρων προτού ξαναβουτήξουν. Ή θα δουν πλήθη πράσινων παπαγάλων που βγάζουν βραχνές κραυγές και βουτούν στους καταρράκτες, κοντά στην κορυφή τους όπου το νερό δεν είναι τόσο βαθύ, και μετά αρπάζονται από την άκρη του γκρεμού για να ξαναεμφανιστούν αιφνιδιαστικά και να πετάξουν στις κορυφές των δέντρων, όπου περιποιούνται τα φτερά τους με το ράμφος τους. Και αν οι επισκέπτες παρατηρήσουν λίγο πιο προσεκτικά θα δουν τις μεγάλες κρεμαστές φωλιές των φωνακλάδων κάσικων, είδος υφαντή, με τις κόκκινες ουρές. Τα πουλιά ζουν σε αποικίες και οι φωλιές τους, φτιαγμένες από μακριές ίνες χόρτου, κρέμονται από τα χαμηλότερα κλαδιά των δέντρων. Όλα αυτά, μαζί με τις πολλές ποικιλίες από πεταλούδες, προσδίδουν μια ζωηρόχρωμη πινελιά στην επίσκεψη στους καταρράκτες.

Πραγματικά, πρέπει να δει κανείς και να ακούσει τους Καταρράκτες Ιγκουασού για να τους εκτιμήσει πλήρως. Το Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού της Βραζιλίας, που ιδρύθηκε το 1939 και αποτελεί το σκηνικό αυτής της καταπληκτικής επίδειξης φυσικής ομορφιάς, το επισκέπτονται κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες. Δεν απογοητεύονται, και ούτε κι εσείς θα απογοητευθείτε αν το συμπεριλάβετε στο επόμενο ταξίδι σας στη Νότια Αμερική.

[Χάρτης/Εικόνες στη σελίδα 24, 25]

(Για το πλήρως μορφοποιημένο κείμενο, βλέπε έντυπο)

Καταρράκτες Ιγκουασού

ΒΡΑΖΙΛΙΑ

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ