Δικαιολογούν τη Φρίκη του Πολέμου

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ χαρακτηρίστηκε από το Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (Journal of the American Medical Association) το 1988 ως «η πιο τρομερή μάστιγα του 20ού αιώνα». Υπολογίζεται ότι μέχρι τώρα, 90 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν θανατωθεί σε πολέμους του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με ιστορικά δεδομένα, περίπου το 50 τοις εκατό των θανάτων που σχετίζονται με τον πόλεμο είναι θάνατοι πολιτών, αλλά το ποσοστό ανεβαίνει δραματικά. Λέγεται ότι, στη δεκαετία του 1970, οι θάνατοι πολιτών αποτελούσαν το 73 τοις εκατό των θανάτων, και στη δεκαετία του 1980, αποτελούσαν το 85 τοις εκατό.

Πώς μπορούν και δικαιολογούν οι άνθρωποι τέτοια μαζική δολοφονία πολιτών; Με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο οι πρώτοι Αμερικανοί δικαιολογούσαν τη δουλεία. Αυτοί αρνούνταν να δουν τα θύματα ως ανθρώπους. Το εγχειρίδιο Η Κοινωνιολογία των Κοινωνικών Προβλημάτων (The Sociology of Social Problems) κάνει την εξής παρατήρηση: «Το ρητό ‘όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι’ δεν εφαρμοζόταν στους Νέγρους, γιατί αυτοί ήταν ‘ιδιοκτησία’, δεν ήταν άνθρωποι». Με παρόμοιο τρόπο, το άρθρο του Περιοδικού του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου παρατήρησε ότι τα έθνη αρνούνται «να αποδώσουν πλήρως την ιδιότητα του ανθρώπου στα θύματα, περιορίζοντας τυπικά την ταυτότητα των θυμάτων σε ορισμούς της μιας και μοναδικής ιδιότητας, η οποία δείχνει ότι απειλούν την κυριαρχία του έθνους: το θύμα δεν είναι πια άντρας, πατέρας, ξυλογλύπτης, μικροκτηματίας, αλλά αστός· δεν είναι πια γυναίκα, φοιτήτρια, κόρη, λάτρης της ποίησης, αλλά Μαρξίστρια».

Ο εθνικισμός που έχει την υποστήριξη του κλήρου φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τις φρικιαστικές σφαγές, όπως αναγνώρισε ο Καθολικός ιστορικός Ε. Ι. Γουότκιν: «Όποια κι αν ήταν η επίσημη θεωρία, ο κανόνας που ακολουθούσαν στην πράξη οι Καθολικοί Επίσκοποι ήταν ‘η χώρα μου έχει πάντα δίκιο’. . . . Σ’ ό,τι αφορά το φιλοπόλεμο εθνικισμό αυτοί έχουν εκφραστεί ως φερέφωνα του Καίσαρα».

[Ευχαριστία για την προσφορά της εικόνας στη σελίδα 31]

U.S. Army