Περισσότερος Χώρος για μια Αυξανόμενη Οικογένεια

ΑΥΤΟ το περιοδικό, το Ξύπνα!, και το συνοδευτικό του, Η Σκοπιά, αποτελούν οικογενειακά προϊόντα. Παράγονται από μια ομάδα ανθρώπων που ονομάζεται οικογένεια Μπέθελ—«Μπέθελ» σημαίνει «Οίκος Θεού». Πάνω από 11 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε τεύχους του Ξύπνα! και περισσότερα από 13.000.000 αντίτυπα κάθε τεύχους της Σκοπιάς τυπώνονται σε τέτοια εργοστάσια σ’ όλο τον κόσμο, τα οποία λειτουργούν σε οικογενειακή βάση. Αφού στις κύριες γλώσσες και τα δυο αυτά περιοδικά είναι δεκαπενθήμερα, κάθε μήνα τυπώνονται σχεδόν 50 εκατομμύρια αντίτυπα, δηλαδή περίπου 2 εκατομμύρια αντίτυπα κάθε εργάσιμη μέρα! Επιπρόσθετα, η οικογένεια Μπέθελ παράγει δεκάδες εκατομμύρια Γραφές, βιβλία και βιβλιάρια κάθε χρόνο.

Παγκόσμια, η οικογένεια Μπέθελ έχει μεγαλώσει κι έχει ξεπεράσει τα 9.000 μέλη. Σ’ αυτά τα μέλη περιλαμβάνονται ανύπαντροι άντρες και γυναίκες, καθώς και αντρόγυνα. Τα διεθνή κεντρικά γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, που βρίσκονται στην περιοχή Μπρούκλιν Χάιτς του Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη, έχουν τη μεγαλύτερη μεμονωμένη οικογένεια, που αριθμεί σχεδόν 2.800 άτομα. Αυτό αποτελεί αύξηση σε σύγκριση με τα 600 περίπου μέλη που υπήρχαν το 1960. Με το πέρασμα λοιπόν των χρόνων, απαιτείται ολοένα και περισσότερος κατοικήσιμος χώρος για την αυξανόμενη οικογένεια του Μπρούκλιν. Το μεγαλύτερο κτίριο, το πρώην Ξενοδοχείο Τάουερς, αγοράστηκε το 1975 και τροποποιήθηκε για να στεγάσει περίπου 800 άτομα. Αλλά πιο πρόσφατα, προστέθηκαν τρία ακόμη κύρια κτίρια σ’ αυτό το συγκρότημα κατοικιών του Μπέθελ.

Κολούμπια Χάιτς 97 Ένα απ’ αυτά είναι το όμορφο αυτό 11όροφο κτίριο που δεσπόζει του Ιστ Ρίβερ και είναι χτισμένο εκεί που βρισκόταν το πρώην Ξενοδοχείο Μάργκαρετ. Βλέπει, χωρίς κανένα εμπόδιο μπροστά του, προς τους ουρανοξύστες του Λόουερ Μανχάταν και τη φημισμένη οικονομική του περιοχή, που αποτελούν ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα θεάματα όλων των εποχών. Και το πιο σπουδαίο, βρίσκεται δίπλα στα κτίρια της Κολούμπια Χάιτς 107 και 124, στις μεγάλες δηλαδή κατοικίες που στεγάζουν πάνω από χίλια μέλη της οικογένειας Μπέθελ.

Μόλις πριν από εκατό χρόνια, ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Ξενοδοχείου Μάργκαρετ που είχε ύψος 50 μέτρα και το οποίο έγινε διεθνώς γνωστό. Το Φεβρουάριο του 1980, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι εργασίες μετατροπής του Μάργκαρετ σε πολυτελή διαμερίσματα, καταστράφηκε από μια φωτιά και αργότερα κατεδαφίστηκε. Το 1986, αυτός που είχε αναλάβει την αξιοποίησή του, αφού πήρε άδεια να ξεκινήσει την καινούρια κατασκευή, πούλησε το ακίνητο στην Εταιρία Σκοπιά, ένα νομικό σωματείο των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Καθώς ετοιμαζόταν για κατοίκηση ο ένας όροφος μετά τον άλλο, στη διάρκεια του 1988, μετακόμισαν εκεί συνολικά 250 μέλη της οικογένειας Μπέθελ.

Ένας εκπρόσωπος της εταιρίας που σχεδίασε το κτίριο είπε ότι έγινε προσπάθεια να «διατηρηθεί κάπως η μνήμη του Μάργκαρετ». Για παράδειγμα, ο τρόπος με τον οποίο είναι φτιαγμένα τα παράθυρα θυμίζει το χαλκό που είχε χρησιμοποιηθεί στο Μάργκαρετ για τις μεταλλικές εργασίες. Ο εκπρόσωπος πρόσθεσε: «Προσπαθήσαμε να κρατήσουμε το κτίριο ψηλότερο στη μεριά της θάλασσας και χαμηλότερο προς τη μεριά της κατοικήσιμης περιοχής». Έτσι, το ύψος του κτιρίου μειώνεται διαδοχικά και φτάνει το ύψος των γύρω κτιρίων.

Ξενοδοχείο Στάντις Μια δεύτερη κύρια προσθήκη στο συγκρότημα κατοικιών του Μπέθελ είναι το 12όροφο Ξενοδοχείο Στάντις, που βρίσκεται στην Κολούμπια Χάιτς 169 και σε μικρή απόσταση από το προηγούμενο. Μιλώντας για την ανέγερση αυτού του ξενοδοχείου, που πήρε το όνομά του από τον Μάιλς Στάντις ο οποίος παλιά ήταν φημισμένος στη Νέα Αγγλία, η εφημερίδα Brooklyn Daily Eagle είπε το 1903: «Η επιχείρηση πιστεύει ότι το μέρος που επέλεξε—λόγω του περιβάλλοντός του και της απαράμιλλης θέας που προσφέρει προς τον Ιστ Ρίβερ και τα γύρω ενδιαφέροντα σημεία—είναι ιδεώδες για ξενοδοχείο και σκοπεύει να ανεγείρει ένα από τα πιο τελειοποιημένα και εξοπλισμένα οικοδομήματα της χώρας».

Το ξενοδοχείο άνοιξε λίγο μετά απ’ αυτό, αλλά μέχρι τη δεκαετία του 1970 είχε φθαρεί πάρα πολύ. Η εταιρία Κοχάι Τάουερς Ασόσιετς το αγόρασε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και αργότερα ξεκίνησαν οι εργασίες πλήρους ανακαίνισης με σκοπό να παρασχεθούν επιπρόσθετες κατοικίες για την οικογένεια Μπέθελ. Το 1986, ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση και το 1988 η Εταιρία Σκοπιά αγόρασε το Στάντις. Αυτό στεγάζει 140 μέλη της οικογένειας Μπέθελ και περίπου 25 από τους αρχικούς ενοίκους που εξακολουθούν να ζουν εκεί.

Το Ξενοδοχείο Μπόσερτ Η τρίτη κύρια προσθήκη στο συγκρότημα κατοικιών του Μπέθελ είναι το 12όροφο Ξενοδοχείο Μπόσερτ, που βρίσκεται στη Μόνταγκιου Στριτ και απέχει από το Στάντις λιγότερο από πέντε λεπτά με τα πόδια. Άνοιξε αρχικά το 1909, είχε 200 δωμάτια και θεωρούνταν το καλύτερο ξενοδοχείο του Μπρούκλιν. Γενικά το αρχιτεκτονικό του στιλ ήταν της ιταλικής Αναγέννησης του 15ου αιώνα.

Το 1914, προστέθηκαν άλλα 175 δωμάτια, και μετά από δυο χρόνια προστέθηκε ένα εστιατόριο στην οροφή, που έμοιαζε με το τελευταίο κατάστρωμα ενός ιδιωτικού γιοτ. «Πουθενά στην πόλη δεν υπήρχε κάτι που να έχει τόσο εξαίσια θέα», ανέφερε η εφημερίδα Brooklyn Daily Eagle το 1949. «Οι κορυφαίες προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, του θεάτρου και του αθλητικού κόσμου έρχονταν στο Μαρίν Ρουφ». Οι πελάτες του εστιατορίου, καθώς και οι κάτοικοι των ψηλότερων ορόφων, απολάμβαναν μια θαυμάσια θέα ολόκληρου του λιμανιού της Νέας Υόρκης, του Γκάβερνορ’ς Άιλαντ, του Αγάλματος της Ελευθερίας, της ακτής του Τζέρσεϊ και του χαμηλότερου άκρου του Μανχάταν.

Τελικά, το άλλοτε υπέροχο ξενοδοχείο, εξαιτίας του χρόνου και της παραμέλησης, αποτελούσε ένα θλιβερό θέαμα. Η εταιρία Κοχάι Τάουερς Ασόσιετς το αγόρασε το 1983 και ξεκίνησε ένα μαζικό πρόγραμμα αναβάθμισης. Η Εταιρία Σκοπιά αγόρασε το Μπόσερτ, το 1988. Τώρα αυτό στεγάζει περίπου 270 μέλη της οικογένειας, ενώ μένουν εκεί και 40 περίπου από τους αρχικούς ενοίκους.

Το έργο αποκατάστασης απαίτησε να αντικατασταθούν όλες οι πόρτες και τα παράθυρα, καθώς και ολόκληρο το υδραυλικό, το ηλεκτρικό σύστημα και το σύστημα θέρμανσης. Τοποθετήθηκε επίσης ένας νέος ανελκυστήρας υπηρεσίας και πρόσφατα ανακαινίζονται δύο από τους τρεις αρχικούς ανελκυστήρες. Οι αίθουσες χορού μετατράπηκαν σε τρεις ευρύχωρες τραπεζαρίες και η κουζίνα, που βρισκόταν στο υπόγειο, γκρεμίστηκε εντελώς στο εσωτερικό, ξαναχτίστηκε και εφοδιάστηκε με σύγχρονο εξοπλισμό. Τα δωμάτια ολόκληρου του ξενοδοχείου ανακαινίστηκαν. Επίσης, η αίθουσα υποδοχής ανακαινίστηκε σύμφωνα με τον ξεχωριστό της χαρακτήρα, πράγμα που περιλάμβανε το να επισκευαστούν οι χαλασμένες μαρμαροειδείς κολόνες με μια διαδικασία που γενικά θεωρείται ‘ξεχασμένη τέχνη’.

Εξωτερικά, ολόκληρο το κτίριο καθαρίστηκε, οι τοίχοι επιδιορθώθηκαν και μεγάλα μέρη του διακοσμητικού λιθόκτιστου ξαναχτίστηκαν. Στο έργο καθαρισμού, επισκευής και αποκατάστασης πήραν μέρος εκατοντάδες εθελοντές εργάτες από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί πρόσφεραν δωρεάν το χρόνο και τα ταλέντα τους, για μια βδομάδα ή και περισσότερο κάθε φορά. Μια ομάδα που αποτελούνταν από 39 νεαρές Μάρτυρες, τις οποίες βλέπετε εδώ πάνω στην οροφή του Μπόσερτ, εργάστηκαν μήνες ολόκληρους πάνω στις σκαλωσιές για την επιδιόρθωση των εξωτερικών τοίχων του ξενοδοχείου.

Συνολικά, η οικογένεια Μπέθελ του Μπρούκλιν ζει τώρα σε 20 περίπου κτίρια κατοικιών στο Μπρούκλιν Χάιτς, κι όλα αυτά τα κτίρια απέχουν λίγο με τα πόδια, το ένα από το άλλο. Μάλιστα, το Τάουερς και τα κτίρια της Κολούμπια Χάιτς 124, της Κολούμπια Χάιτς 107 και της Κολούμπια Χάιτς 119, τα οποία στεγάζουν σχεδόν 2.000 μέλη της οικογένειας, συνδέονται με υπόγειες σήραγγες. Γίνονται σχέδια να συνδεθεί σύντομα μ’ αυτά, μέσω σήραγγας, και το καινούριο κτίριο της Κολούμπια Χάιτς 97. Το Μπόσερτ και το Στάντις όμως είναι αρκετά μακριά απ’ αυτά τα κτίρια και γι’ αυτό δεν μπορούν να συνδεθούν με σήραγγες που να περνάνε κάτω από τους δρόμους.

Η αύξηση της οικογένειας Μπέθελ αντανακλά την αυξανόμενη ανταπόκριση στο κήρυγμα του αγγέλματος της Βασιλείας που κάνουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. (Ματθαίος 24:14) Τα 3.592.654 άτομα που συμμετείχαν σ’ αυτό το έργο πέρυσι ήταν διπλάσια από τα άτομα που συμμετείχαν σ’ αυτό το 1973. Τα μέλη της οικογένειας Μπέθελ του Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη, είναι ευτυχισμένα που έχουν το προνόμιο να υπηρετούν για τις πνευματικές ανάγκες αυτών των αδελφών τους παγκόσμια. Και είναι πράγματι ευγνώμονες για τον αυξημένο κατοικήσιμο χώρο που τους παρασχέθηκε.

[Εικόνες στις σελίδες 24, 25]

Το Ξενοδοχείο Στάντις και η αίθουσα υποδοχής του

Στην απέναντι σελίδα: Το Ξενοδοχείο Μπόσερτ και η αίθουσα υποδοχής του

[Εικόνες στη σελίδα 26]

Εθελοντές εργάτες που επιδιόρθωσαν τους εξωτερικούς τοίχους του Ξενοδοχείου Μπόσερτ