Ελληνικά Ονόματα στις Γραφές
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ. [Αυτός που ανήκει στη Δήμητρα (θεά της γεωργίας)]. Ο Δημήτριος ήταν αργυροχόος στην Έφεσο της Μικράς Ασίας και διήγειρε μια οχλαγωγία κατά του αποστόλου Παύλου και των συντρόφων του, προς το τέλος της παραμονής του στην Έφεσο, η οποία διήρκεσε δύο με τρία χρόνια (περίπου 53-55 μ.Χ.) και αποτέλεσε σταθμό του τρίτου ιεραποστολικού του ταξιδιού. Το κήρυγμα του Παύλου είχε ευλογηθεί με σημαντική επιτυχία, καθώς πολλοί μεταστρέφονταν από την άσκηση μαγείας και έκαιγαν τα βιβλία τους. Ο Δημήτριος, που διεύθυνε μια ανθηρή επιχείρηση κατασκευής αργυρών βωμών της παγανιστικής θεάς Άρτεμης, ανησύχησε με την σκέψη πως θα έχανε το εισόδημά του εξαιτίας της επιτυχίας του Παύλου στο να κάνει μαθητές της Χριστιανοσύνης, και ξεσήκωσε τους τεχνίτες και άλλους. Έφερε το επιχείρημα ότι αφ’ ενός μεν απειλούνταν οι εργασίες τους, αφ’ ετέρου δε υπήρχε κίνδυνος να δυσφημιστεί ο ναός της Άρτεμης, κι έτσι κατόρθωσε να φέρει σύγχυση σ’ ολόκληρη την πόλη.
Ύστερα από δυο περίπου ώρες, ο γραμματέας της πόλης κατόρθωσε να καταστείλει την αναταραχή, τονίζοντας ότι αν ο Δημήτριος και οι τεχνίτες είχαν κάποια κατηγορία κατά του Παύλου και των συντρόφων του, υπήρχαν δικαστήρια που μπορούσαν να χειριστούν το θέμα νόμιμα, και ότι αυτή η θορυβώδης διαδήλωση εξέθετε την πόλη στον κίνδυνο να κατηγορηθεί από τη ρωμαϊκή κυβέρνηση για στασιασμό. Τότε ο όχλος ηρέμησε, άφησε ελεύθερους τους συνεργάτες του Παύλου και έφυγε από το θέατρο, το μέρος όπου έλαβε χώρα αυτή η σκανδαλώδης οχλαγωγία. Έπειτα από λίγο καιρό, ο Παύλος αναχώρησε για τη Μακεδονία.—Πράξεις 19:18, 19, 23-41· 20:1.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ. [Αυτός που νικάει το λαό]. Ένας από τους εφτά ικανούς άντρες τους οποίους η εκκλησία σύστησε στους αποστόλους για να διοριστούν να διανέμουν την τροφή, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δίκαιη και αμερόληπτη μεταχείριση των μελών της πρώτης εκκλησίας της Ιερουσαλήμ, μετά την Πεντηκοστή του 33 μ.Χ. Ο Νικόλαος είναι ο μόνος από τους εφτά που ονομάζεται ‘προσήλυτος από την Αντιόχεια’, πράγμα το οποίο υπονοεί ότι αυτός μπορεί να ήταν ο μόνος μη Ιουδαίος της ομάδας, μιας και τα Ελληνικά ονόματα των άλλων ήταν κοινά ανάμεσα και στους φυσικούς Ιουδαίους ακόμη.—Πράξεις 6:1-6, ΚΔΤΚ.