Σελίδα Δύο

Τις καθημερινές, κάθε πρωί εκατομμύρια φασκιωμένα νήπια οδηγούνται αγουροξυπνημένα σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Για αρκετά πιτσιρίκια η μετάβαση από το σπίτι στον παιδικό σταθμό δεν παρουσιάζει δυσκολίες.

Τα μωρά που έχουν συνηθίσει σ’ αυτή τη ρουτίνα, αντιδρούν με αισθήματα στοργής—ή και απάθειας. Τα νιόφερτα μωρά μπορεί να βάζουν τα κλάματα και να μη λένε να ξεκολλήσουν από τη μητέρα τους. Όμως, συνήθως λίγα καθησυχαστικά λόγια από τη μαμά είναι αρκετά για να σταματήσουν τα δάκρυα. Αν όχι, κάποια βρεφονηπιαγωγός θα αναλάβει να παρηγορήσει το μωρό· κι αυτό επειδή, όσο κι αν κλαίει το μωρό, η μαμά πρέπει να πάει στη δουλειά της. Για τις υπόλοιπες δέκα ώρες, ο βρεφονηπιακός σταθμός θα πρέπει να πάρει τη θέση της μαμάς . . .